Usability Week 2016

Het is alweer de 4e (of is het zelfs de 5e?) keer dat ik naar de Usability Week van de Nielsen Norman Group ging. Deze keer vond ik maar twee sessies interessant, dus ging ik alleen op maandag en woensdag.

En ja, dat betekende dus de dag na Charm, om 9 uur ‘s ochtends in Amsterdam staan. *kreun*

image

De eerste dag ging over ‘designing for Millennials’, oftewel in welke opzichten gebruikers die met internet opgegroeid zijn, verschillen ten opzichte van andere generaties (spoiler: minder dan je denkt). Het was wel fijn om een hoop van mijn vermoedens, op basis van de gebruikerstesten die ik met onze studenten doe, bevestigd te krijgen.

De sessie van gisteren ging over methoden om nieuwe ideeën te genereren voor het ontwerp van interfaces. Het klonk meerbelovend dan het was helaas, maar toch heb ik nog wat aardige technieken opgepikt.

Op de momenten van verveling kon ik altijd nog het inmiddels traditionele spel ‘spot Jakob Nielsen’ (de grote baas) spelen. Want ik weet dat hij altijd bij iedere sessie even aanschuift om zijn medewerkers te beoordelen mee te kijken. Hij komt geruisloos binnen en vertrekt ook weer geruisloos, dus het is goed opletten! :-)

rps20160525_095505.jpg
Gespot!

Het zijn ook behoorlijk goede marketeers, daar bij de NN/g. Ze hebben een eigen certificering in het leven geroepen. De basiscertificering had ik al, omdat ik aan meer dan 5 sessies heb deelgenomen. Dat kostte weinig geld en moeite, want toen ze ermee begonnen mocht je met terugwerkende kracht alle trainingen uit het verleden meetellen en daar alsnog examen in doen, voor 50 euro in totaal ofzo. Ik heb dat dus maar gewoon gedaan, zonder er echt waarde aan te hechten.

rps20160525_095300.jpgMaar nu blijken ze dus bij de gecertificeerde mensen een extra lintje aan hun badge te hebben toegevoegd, zodat je je toch een beetje extra speciaal voelt (en degenen die het niet hebben, jaloers worden en het ook willen). Ik wéét rationeel dat het zo opgezet is en dat het feitelijk onzin is, maar toch denk ik stiekem: “Kijk, ik heb een lintje!” Argh! :-D

En dan hebben ze ook een ‘master’-kwalificatie. Die krijg je na 15 gevolgde sessies en examens. Ik moet er nog 8 en zou daar nu dus 2 van kunnen doen. Maar een (online) examen kost 45 euro. Per stuk. Belachelijk, want het stelt echt niks voor.

Maar… ze hebben er ook nog eens een deadline aan gekoppeld. Binnen twee maanden na de sessie moet je dat examen halen, anders kan het niet meer. Meer argh! Want als ik nu besluit het niet te doen, heb ik daar volgend jaar, als ik misschien weer sessies heb gevolgd en de certificering in zicht is, wellicht spijt van. Dus doe ik het maar voor de zekerheid om het niet kwijt te raken en betaal ik dat stomme bedrag toch maar. Slim bedacht hoor… kan ik nog wat van leren. ;-) (Gelukkig kan ik waarschijnlijk mijn baas overhalen om het te betalen, maar het gaat om het principe.)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.