Sommige mensen kunnen heel spontaan barbecuen. Ze kijken naar buiten, bellen wat mensen, scoren vlees in de supermarkt en mikken de boel op het rooster. Hoppakee, we hebben een barbecue!

Ik kan dat niet.

Ten eerste ben ik bang dat er dan niemand komt opdagen. Want spontaan dingen doen is leuk, maar veel van mijn vrienden hebben net zo’n strakke weekendplanning als ik en zijn dus weken van tevoren volgeboekt. En weken van tevoren weet je nog niet in welk weekend het barbecueweer wordt.

Gelukkig was nu ruim op tijd bekend dat het gisteren ideaal bbq-weer zou worden én had ik nog niets in mijn agenda staan, dus kon ik woensdag ‘al’ mensen uitnodigen.

Een dag later had ik slechts 1 bevestiging en van ongeveer de helft van de genodigden een reactie in de trant van ‘Oh leuk!! Maar ik heb helaas al <andere bezigheid>’. Ai…

Maar als je rekent op de spontaniteit van je vrienden, moet je zelf ook spontaan doen. Dus dwong ik mezelf om te wachten tot zaterdagochtend om inkopen te gaan doen. Want ik ken dat inmiddels: dan heb ik op vrijdag alles ingeslagen en daarna laten 3 mensen alsnog weten dat ze ook komen. En raak ik in paniek omdat ik mogelijk te weinig eten heb (wat nooit zo is, maar van dat idee kom ik ook nooit af).

Anyway, het kwam helemaal goed, want uiteindelijk zaten we met 9 volwassenen en 3 kinderen in de achtertuin!

Dan is er ten tweede nog het issue van de voorbereidingen. Als ik denk aan ‘barbecue met gasten’, dan kan ik niet gewoon vlees inkopen en voor de rest wel zien. Het moet er ook wel een beetje leuk uitzien en er moeten genoeg groenten komen en mensen moeten comfortabel kunnen zitten en…

Dat werd dus in de hitte gras maaien en uitgewaaierde planten snoeien.

Het was ook de vuurdoop voor mijn overgebleven keukenspullen. Want na de inboedelverdeling had ik de helft minder servies. Zou dat goed komen? Maar gelukkig kon ik net genoeg schaaltjes bij elkaar schrapen en vulde ik de rest aan met plastic bordjes en bestek.

Oh jee, de stoelen! Waar moest iedereen zitten? Ook daar had ik er nu minder van, maar ook daar kwam ik nét mee uit. Maar ja, mijn bistro-tuinset ziet er vooral leuk uit, alleen zitten die metalen dingen voor geen meter. Dus zat ik ‘s middags toch nog ‘even’ kussentjes ervoor te naaien… *zucht*

Mijn overwinning: ze zijn met restgarens gemaakt, dus op de vastbindlindjes matcht de zichbare naad niet perfect met de stof, en ik heb ze met de locker in elkaar gezet in plaats van eerst netjes te stikken. En de vulopening met de machine dichtgestikt in plaats van met de hand, wat mooier zou zijn geweest. Goed van mij, toch?

De vulling is ook verschillend: ik had nog wat stukken schuim liggen die ik in vorm kon knippen, maar niet genoeg voor alle vier. De meest rechtse bevat twee dunne lagen schuim op elkaar, de middelste een dikke laag schuim, en de linkse (en degene die je nog net ziet) gewone kussenvulling. Het dunne schuim geeft duidelijk het mooiste effect, maar ik zou mijn gasten moeten vragen welke het meest comfortabel zat. (En even moeten kijken of die met kussenvulling nu netter plat zijn gaan liggen na ingezeten te zijn.)

Laten we zeggen dat het maar goed is dat ik geen keukenprinses ben en me ook nog verplicht voelde om allerlei fancy salades te gaan maken. Ik hield het bij groenten in stukjes snijden.

Oh ja, er zouden kinderen komen! Die moesten natuurlijk ook iets te doen hebben. Dus had ik een doosje met speelgoed (in de loop der tijd bij elkaar gesprokkeld) en een kleed voor ze klaargelegd. Rinske en Koen kwamen zelf met een zwembadje aanzetten om de kinderen bezig te houden. Hartstikke leuk, zet maar op.
Ik had alleen niet beseft dat dat uiteraard betekende dat AL het speelgoed IN het zwembad zou eindigen… Niet alleen de plastic eendjes, maar óók de knuffeltjes, de houten tol, de magische kubus en de Rubik’s kubus. Waarna er binnen een spoor van natte voeten met gras en aarde richting toilet zou ontstaan, plus een natte vieze vlek op handhoogte op de muur. Uiteindelijk allemaal geen probleem hoor, maar ik sta me daar dan echt te verbazen over hoe kinderen functioneren en waar je allemaal rekening mee moet houden!

De barbecue was hoe dan ook een succes. Er was genoeg eten en het was erg gezellig met zo’n grote club mensen.

De avond eindigde met een handjevol overgebleven gasten rondom een vuurschaal en iets te veel rosé. *hips*