Best frustrerend, die hitte tijdens mijn vakantie. Ik weet dat andere mensen het fantastisch vinden, maar ik krijg zo niets gedaan! Mijn naaikamer is echt heel heet en de ventilator aan tijdens het naaien is niet altijd praktisch. Bovendien heb ik veel minder puf om dingen te doen.

Dus nu ben zelfs ik op het punt gekomen dat ik in mijn zomervakantie ga doen wat andere mensen doen: ontspannen aan het water.

Ik woon al 21 jaar in Nijmegen maar was nog nooit naar de Berendonck (een recreatieplas) geweest. Ik ben niet bepaald een zwemmer en bovendien lag het Wylerbergmeer voorheen dichterbij. Maar nu ik verhuisd ben is het maar een kwartiertje fietsen naar die plas. Hoog tijd om eens een kijkje te gaan nemen!

Judith wilde wel mee, dus sloeg ik (een uiteraard veel te grote hoeveelheid) nommetjes in bij de supermarkt, stouwde ik de picknickdeken onder de bagagedrager en de koelbox in de fietstas. Here we come!!

Het was echt superlekker om daar aan het water te picknicken. Er was genoeg schaduw, er stond flink wat wind (af en toe kwam er een parasol langsgerold) en als het toch wat warm werd, namen we een heerlijk verkoelende duik. Gelukkig was het niet dermate druk dat je over de hoofden kon lopen en viel het aantal krijsende kinderen ook heel erg mee!

Dat is dus zeker iets om vaker te gaan doen!

‘s Avonds zocht ik op een andere manier verkoeling, namelijk door met Mike naar de bios te gaan. Woehoe, airco!! \o/

We gingen dan ook niet om een specifieke film te zien. In de zomer draait niet heel veel soeps. Na wat bladeren door de biosagenda besloten we voor Jurassic World: Fallen Kingdom te gaan. Dat was in ieder geval een mooie spektakelfilm voor op het grote doek. En ook al heb ik niet alle voorgaande delen gezien, je weet wat je krijgt: mensen proberen dinosaurussen te gebruiken voor hun eigen gewin, het gaat mis, er worden een hoop mensen opgegeten.

En zo ging het inderdaad precies. Inclusief de gebruikelijke ‘we verschuilen ons zittend achter een kastje terwijl de dino aan de andere kant staat te snuiven’-scène. Maar meer was het ook niet. De film voelde een beetje on-af. Alsof we het deel na de pauze gemist hadden ofzo.

Het begon als een combi-film: Jurassic Park meets vulkaan-rampenfilm. Want het idee is dat op het eiland waar de dino’s zijn ondergebracht, een vulkaanuitbarsting plaatsvindt waardoor de beesten gered moeten worden. Dat deel is goed gemaakt en onderhoudend. Maar eenmaal weg van het eiland, zakt de film in.

Het draait dermate om de dinosaurussen dat de filmmakers een beetje vergeten lijken te zijn om de menselijke personages uit te werken. “Oh ja, er schijnt iets van een love story in films te moeten zitten. Euh… we laten twee oude bekenden wel op een willekeurig moment elkaar een keer een zoen geven, is dat genoeg?” of: “Laten we de kleindochter een verrassende achtergrond meegeven!” “Ja, top! Daar kunnen we dan in één scene een keer iets mee doen, meer is niet nodig.”

De film liet dan ook een nogal onbevredigend gevoel achter. Het plot was niet afgerond, de personages waren niet afgerond, en nu? Het is vast de bedoeling dat we weer naar het volgende deel gaan kijken. Ik vermoed dat ze bezig zijn met een tweede trilogie, als vervolg op de eerste trilogie, en dat we nu deel twee daarvan hebben gezien.

Desondanks was het wel gezellig en leuk om weer even met Mike bij te kletsen. En heerlijk om even in de airco te zitten.

Vanmiddag ga ik naar Kitty toe om haar nieuwe huis te bewonderen. Hopelijk is het daar koeler dan bij mij thuis…