Toen ik vorig jaar mijn huis kocht, was het duidelijk dat de schuurdeur al jaren geen TLC meer had gehad. De kleur (lelijk aubergine-achtig, en ja, dit zit momenteel ook op mijn kozijnen…) was overal aan het los komen waardoor je de blauwe grondverf en soms zelfs het hout zag. En aan de binnenkant zaten onderin al gaten in het hout.

Hoog tijd voor een nieuw likje verf dus. Maar ja, ik was, na het hele huis aan de binnenkant geschilderd te hebben, wel een beetje klaar met verven. Dus had ik dit jaar vooral aandacht besteed aan het opknappen van de tuin, en geprobeerd een oogje dicht te knijpen wat betreft die deur. Dat kon misschien nog wel een extra jaartje wachten?

Mijn ouders vonden van niet. Ze hadden al eens gehint dat ze me zouden komen helpen om die deur te schilderen en toen ik voor mijn verjaardag een verfkrabber kreeg, wist ik zeker dat ik er niet onderuit ging komen. Ach ja, dan moest het ook maar. De schuur hoorde eigenlijk wel bij de tuin, dus als 2018 gekozen was als tuinopknapjaar, moest dit klusje inderdaad ook.

Ma hielp me met het afkrabben van de oude verflaag en pa vulde de gaten op en regelde een plankje om aan de binnenkant tegen de grootste gaten te timmeren. Door het krabben werd de deur alleen een nóg lelijker paars. :-X

Gelukkig kwamen ze niet veel later nog een keertje langs. Ma hielp met schilderen terwijl pa de tuin winterklaar maakte. En toen stond het ding in de grondverf.

“Zo”, verklaarde ma: “nu kan hij in ieder geval de winter overleven. En dan kun je hem in de lente verder afschilderen.”

Ik keek ma aan. Hoeveel jaar kende ze me nou? No way dat ik de hele winter tegen een deur in de grondverf aan ging kijken natuurlijk!!

Niet veel later was er nog een dagje waarop het droog was en greep ik mijn kans. In de ijzige kou heb ik de deur groen en de deurpost gebroken wit geschilderd. Helaas bleek het groen niet in één keer te dekken, dus moest het nog een keer. Grom. Dus nog een pot verf gehaald en afgewacht. Maar ja, winter… het bleef maar regenen en inmiddels was het zelfs al een keer gaan vriezen. Zou het nu echt gedaan zijn met de schildermogelijkheden?

Wis en waarachtig: gisteren was het superzacht weer en zou het voor de tweede dag op rij droog blijven. Het was nu of nooit! Dus kwakte ik nog een keer een laag groen er tegenaan, hopende dat het nu wel genoeg zou dekken.

En ja hoor: hoewel er hier en daar nog steeds wat te lichte plekjes te zien zijn, is het nu in ieder geval goed genoeg. Misschien kan ik in de lente alsnog her en der een plekje bijtippen. Maar ik heb deze winter in ieder geval een fatsoenlijk ogende deur!

(Nu alleen nog alle kozijnen en deuren van het huis… *snik*)