Gisteravond was dan eindelijk ons optreden met Androneda in Nijmegen. Ondanks dat het inmiddels ons 5e optreden was, voelde het voor mij toch als hét optreden waar we naartoe werkten. Waarschijnlijk omdat het als tweede optreden, na ons ‘introductieoptredentje‘, was gepland en de rest van de boekingen later kwam. En omdat we dit oorspronkelijk als deadline hadden gesteld om genoeg repertoire te hebben (faal – we zitten nog steeds maar op amper een uur en een kwartier in plaats van anderhalf uur). En omdat het in Nijmegen was, mijn thuisstad, en ik dus hoopte aan mijn vrienden te kunnen laten zien wat we inmiddels kunnen neerzetten.

Ik had dan ook al mijn in de regio wonende vriendjes en buren uitgenodigd die ooit (bijvoorbeeld op mijn verjaardag) hadden aangegeven dat balfolk dansen eigenlijk wel leuk te vinden en vaker te willen doen. Het was dan ook wel een beetje sip dat helemaal niemand van hen is komen opdagen… Nou ja.

Spelen ging niet helemaal vlekkeloos (note to self: niet meer ons allerlangste liedje dat me veel concentratievermogen kost om te onthouden waar ik ben, aan het eind van de setlist plaatsen), maar ik heb geweldige bandgenootjes en samen vingen we alles op, zodat de dansers gewoon door konden gaan.

Ik geloof dat de aanwezigen onze muziek oprecht waardeerden en ik heb mooie complimenten gehad van mensen die ik erg respecteer wat betreft muzikale ervaring, dus daar ben ik erg blij mee!

En: we hebben onszelf voor het eerst uitbetaald! De eerdere inkomsten gingen op aan o.a. de fotoshoot, website, en… ons gloedjenieuwe achtergronddoek met lampjes!! (Zie foto’s! Maar daarover in de volgende blogpost meer…) Dus dat is ook een mooie mijlpaal.

Helaas hebben we voorlopig nog geen nieuwe boeking binnen, maar dat geeft ons tijd om weer hard verder te werken aan nieuw repertoire.

Ik had nog niet verteld dat ik helemaal zelf een scottish heb geschreven! Mijn eerste door de anderen goedgekeurde nummer in ons repertoire dat volledig instrumentaal is (mijn eerdere pogingen zijn weggegooid of verbasterd tot andere nummers, alleen het zangnummer had het tot nu toe gered) – ik ben zo trots! Helaas hadden we geen tijd meer om daar voor gisteravond nog een arrangement voor te maken, maar dat komt nu wel.

Voorlopig is het dus no rest for the wicked! (Nou ja, vanavond lig ik echt wel op tijd in bed, ter compensatie van gisteravond… )