Pa’s boekpresentatie

Ik ben weer eens heel trots op mijn pappie. Een paar jaar geleden schreef hij een boek over Ulestraten (het dorp waar ik ben opgegroeid) in de Tweede Wereldoorlog. Dat was een dermate groot succes dat het opvolging verdiende en dus is hij de afgelopen drieënhalf jaar bezig geweest met het doorspitten van archieven en het houden van interviews met (oud)bewoners, om een nieuw boek te schrijven over hoe het dorp zich na die periode heeft ontwikkeld: “Van boerengemeenschap tot forensendorp”.

Het is een enorm dikke pil geworden (terwijl hij nog heel veel materiaal heeft geschrapt omdat het niet meer paste) en gisteravond was dan eindelijk de officiële boekpresentatie.

Pa deed het echt supergoed. Hij is basisschoolleraar geweest en dus is hij gewend voor een groep te spreken en de toehoorders geëntertaind te houden over een onderwerp. Het publiek hing bijna twee uur lang aan zijn lippen en er was voortdurend een geroezemoes in de zaal omdat mensen iemand herkenden op een oude foto of zich nog iets konden herinneren van wat er werd verteld over het verleden!

Dit boek was ook een klein beetje een familieprojectje: net als bij het vorige boek heeft mijn zusje de omslag ontworpen en ik heb de website voor de voorverkoop in elkaar gezet. Dit keer heb ik me ook bemoeid met de inhoud: ik heb alle hoofdstukken proefgelezen en pa advies gegeven over hoe hij de informatie nog beter kon structureren (want ik kan me goed voorstellen dat je op een gegeven moment zelf het overzicht kwijtraakt als je zoveel info hebt). Als dank werd ik aan het eind van de presentatie naar voren geroepen en kreeg ik officieel het eerste exemplaar uitgereikt! 😍

Daarna kon ik samen met mijn moeder, tante en vriendin van mijn moeder aan de bak, want we waren ook gecharterd om te helpen de vooraf bestelde boeken uit te delen aan de aanwezigen. Dat liep natuurlijk direct storm toen de presentatie was afgelopen, maar ma had het zeer efficiënt georganiseerd (ik heb het niet van een vreemde) en binnen no-time had iedereen een exemplaar in handen, dat daarna natuurlijk gesigneerd moest worden door de auteur. 😊

Er zijn al 370 exemplaren in de voorverkoop besteld en er gaan er gegarandeerd meer worden verkocht. Zo trots op mijn pappie!!

2 comments

  1. Yvonne says:

    Dat is serieus een dikke pil! Maar zo gaaf dat hij dit soort dingen doet. Anders gaat het verloren als er weer een generatie overleden is. Dat is zo jammer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.