Hm. Zou het misschien eens tijd worden om de was te doen?

Hm. Zou het misschien eens tijd worden om de was te doen?

Vandaag in de brievenbus, gehecht aan een plastic vuilniszak:

Hm, seems legit.
:-X
Ik heb nog nooit bloemen voor mezelf gekocht. Maar ik voel me de afgelopen dagen nogal meh. Je kent het wel: even gewoon niet blij met jezelf. Met hoe je eruit ziet en wat je presteert.
Omdat emergency chocolate in zo’n geval niet helpt (“word ik nóg dikker van”), besloot ik mezelf bij wijze van uitzondering te verwennen met een mooi boeketje:
Weer een beetje blij fietste ik door naar het postkantoor om een pakketje op te halen. Yay, de via eBay bestelde hoepelrok blijkt op tijd gearriveerd voor Omen!
Net toen ik weer wat was opgevrolijkt… constateerde ik dat ik vandaag ergens mijn pinpas ben verloren. Voor de tweede keer in 5 weken tijd…
En toen was de meh over mezelf gelijk weer terug. Daar kan ook geen bloemetje meer tegenop. ![]()
Just another day at work.

(uitzicht op de coole boots van de directeur (voor de rest strak in pak), die op de vergadertafel staat omdat hij de beamer probeert bij te stellen
)
Shit shit shit… Toen ik vanochtend mijn tas inpakte om naar mijn werk te gaan, kon ik mijn portemonnee nergens vinden. Echt nergens. Toen ik ging bedenken waar en wanneer ik ‘m voor het laatst gezien had, bleek dat het terrasje op vrijdagavond te zijn. Damn… hij zal daar toch niet ergens uit mijn tas gevallen zijn? ![]()
Veel andere mogelijkheden zijn er echter niet. Ik heb zowat het hele weekend thuis geknutseld en ben volgens mij het huis niet uit geweest.
Het nare is: ik heb ook weinig hoop meer op een eerlijke vinder. Er zat een briefje in met mijn adres en mobiele nummer, dus als hij vrijdagavond kwijt is geraakt en ik op maandagochtend nog niets gehoord heb, dan zal het ook wel niet meer gebeuren.
Er zat nog best wat geld in ook. Ik had gepind voor Castlefest, maar omdat ik daar maar weinig had uitgegeven, zat er nog een hoop briefgeld in m’n portemonnee. Ik ben namelijk gewend om bijna alles te pinnen.
Wat ook niet meer kan, want alle pasjes zijn dus ook weg. Twee pinpassen, OV-jaarkaart, verzekeringspasje, rijbewijs, Stichting Aap Airmilespas, alle kortingskaarten… Meh ![]()
Het eerste dat ik straks op mijn werk mag doen, is dus alles laten blokkeren. En dan ben ik nog op z’n minst een avond zoet met alles opnieuw aanvragen.
Gelukkig mocht ik wel nog mee met de trein. Een eventuele boete kan ik terugvragen.
Zucht. Wat is zoiets toch kut… en STOM!
[update]
Woot woot woot!!! Mijn portemonnee is zaterdagochtend gevonden door de schoonmaakploeg van het terras!!
Ze hebben blijkbaar mijn visitekaartje gebruikt voor de contactgegevens, dus het mailtje zat in mijn werk-inbox. Vandaar dat ik nog niets had gehoord.
Wat een opluchting!
In mijn pro-activiteit heb ik wel al vanuit de trein mijn pinpassen laten blokkeren… wat niet meer ongedaan gemaakt kan worden… waardoor ik nu een week zonder pinpassen zit en €7,50 per stuk moet betalen voor de vervanging. Maar ach, da’s een stuk minder erg dan de rest van de inhoud ook moeten vervangen.
Hoera voor eerlijke mensen! (Hoewel ik even moet afwachten hoeveel geld er nog in zit natuurlijk)
Tss… wat sommige onwetende muggles toch weggooien!
Deze cognacfles vond ik naast de glasbak. Hij heeft zichzelf van de versplintering gered, door niet door de inwerpopening te passen. Dat is toch een teken?
Kom maar snel mee naar huis, lief flesje! Ik zal je voor je zorgen, je etiketjes eraf halen en je voor vele LARP’s inzetten….

(Door mijn niet aanwezige fotografie-skillz is het wat lastig te zien, maar er zitten hele mooie decoraties in het glas. En ja, dat is een echte kurk.)
Interessant… zien we hier een potentieel treinongeluk? Of zit er gewoon iemand te slapen bij de verkeersleiding?

…en toen was de Vierdaagse weer voorbij.

(bovenstaande uitzicht werd vergezeld door de geur van schraal bier en kots)
Het is iedere ochtend hetzelfde gezeur. Ik moet er vroeg uit en Mark wil nog even blijven liggen. Dus moet ik me met de dimmer op standje extra laag, zo stilletjes mogelijk proberen aan te kleden. Ik niet blij, want ik zie amper wat. Mark niet blij, want hij vindt een half uur voor het kiezen van kleding en bijpassende accessoires & schoenen plus het doen van m’n haar, veel te lang zijn slaap verstorend.
Vanochtend wederom in het schemerdonker een outfit uitgekozen. Welke bruine panty matcht het beste bij dit bruin-witte jurkje? Ah, deze tint is licht genoeg.
Pas toen ik al op mijn fiets zat, kwam ik er achter dat ik helemaal geen bruine panty aan had getrokken, maar een olijfgroene :-O
Geen tijd meer om om te draaien en wat anders aan te trekken natuurlijk. Dus nu loop ik de rest van de dag voor schut. Heel fijn.
Zo zie je maar: een inloopklerenkast cq. eigen kleedkamer is helemaal geen overbodige luxe! Het voorkomt gênante situaties en het is goed voor je relatie…
Pff… waarom gaan dingen allemaal tegelijk stuk?
– vouwfiets: zo afgeragd dat hij het volgens de fietsenmaker niet meer waard is om te repareren.
– telefoon: okee, deze hoeft niet per sé vervangen te worden, maar hij vertoont wel kuren en het is nu een mooie kans
– printer: weigert om het papier nog door te voeren. En er waren sowieso al nauwelijks nog cartridges voor te krijgen.
– douchekop: de helft van het water spuit er door de naad aan de zijkant uit.
– doucheslang: de andere helft van het water spuit eruit door de scheur… (20 euro voor een slang?? Is ‘ie van goud ofzo?)
– brievenbus: het houdertje van de tochtborstel is afgebroken.
– auto: alweer het gezeik met de remklauw. Hopelijk kan de dealer ‘m eens structureel fixen, hoewel die veel duurder is dan de garage om de hoek. En natuurlijk moest de platte band vervangen worden. Oh ja, en het was ook tijd voor een beurt & APK (samen 850 euro – KATSJING)
Zucht… maar goed dat we hebben besloten dit jaar niet op vakantie te gaan :-S
Gelukkig blijken sommige dingen veel makkelijker te repareren dan je van tevoren denkt. Zo constateerde ik al dat het heel eenvoudig is om het wiel van je auto te vervangen. Maar ook het vervangen van de doucheslang en douchekop is een kwestie van gewoon eraf en erop schroeven. En voor de brievenbusborstel hoef je alleen met een schroefboor de oude schroeven eruit te halen en de nieuwe op dezelfde plek weer in de deur te draaien. Klaar!
Maar nu vraag ik me wel af: waar laat je eigenlijk afgedankte voorwerpen zoals een vouwfiets? Je kunt ‘m niet meer via Marktplaats verkopen en de Halfords doet niet aan inruilen…