We geloven (helaas) al lang niet meer in Sinterklaas en met onze drukke levens wordt het maken van surprises toch al snel als te veel moeite beschouwd. Alice kwam met een leuk alternatief: iedereen koopt 3 cadeautjes van een paar euro en vervolgens gaan we er om dobbelen.

Dus zaten we gisteravond met Alice, Bob, Suus en Gijs om tafel, met veel te veel snacks binnen handbereik (*burp*) en met een grote zak cheap-ass cadeautjes ernaast.

Om de beurt mochten we dobbelen en aan de hand van het resultaat, mochten we een cadeautje uit de zak pakken, cadeautjes omwisselen, stelen van een ander, of moesten we een opdracht uitvoeren. Pas in de laatste ronde werden de cadeautjes uitgepakt, dus in het begin was het een kwestie van flink speculeren welke cadeautjes ‘de goede’ waren en welke je eigenlijk nog niet wilde hebben als je er geld bij kreeg

Ik ging voor de ‘rammelende’ cadeautjes (die klonken als Lego en daar had ik goede jeugdherinneringen aan), en het cadeau dat leek op een lampenkap werd door zo veel mogelijk mensen doorgegeven aan iemand anders. Maar natuurlijk zaten we elkaar lekker dwars, dus hilariteit alom.

Ook na het uitpakken was het nog spannend wie met welke cadeautjes naar huis zou gaan. Want wat moet je in godesnaam met een topje-van-een-aardbei-verwijder-tang, wie is in de levensfase dat hij een nachtlichtje voor kinderen kan gebruiken, wie verdient de prinsessenlego en wie kan een knalroze knijpzaklamp in de vorm van een varken het beste gebruiken?

Uiteindelijk was toch iedereen tevreden en hebben we alle cadeauvetes weer bijgelegd.

Na een erg gezellig avond eindigden we met drie kwartier vertraging dankzij de harde sneeuwval om half 2 ‘s nachts weer in ons bedje. Sinterklaasavond vieren met vrienden is leuk!