Ik hou van vakantie!! Ik ben zo ontzettend productief geweest de afgelopen weken! Heerlijk, meerdere complete dagen achter elkaar tot m’n beschikking hebben, waarin ik kan doen wat ik wil. Waardoor ik in 3,5 dag dus gewoon een compleet kostuum af heb gekregen! Ik moet vaker vakantie hebben.

Voordat ik aan mijn jurk voor Omen mocht beginnen, moest ik eerst een kostuum voor Mark maken, want dat had ik beloofd.
Hij wil niet meer het hele weekend in kilo’s harnas rond hoeven sjouwen en moest dus iets hebben dat hij kan dragen als het harnas uit is. Maar het moest wél over zijn gambeson, maliënkolder en onderhemd kunnen, want het zou te veel werk zijn om steeds alles aan en uit te gaan trekken. Hij moet natuurlijk wel relatief snel gevechtsklaar kunnen zijn. Oh ja, en het moest ook nog in zijn kleuren: rood, geel en zwart.

Om te voorkomen dat het een clownspakje ging worden, vond ik dat gouden sierband prima voor geel kon doorgaan en gebruikte ik zwart katoen, dat ik nog had liggen, voor de voering. De rode stof komt van Yvonnes oude gordijnen – helaas het laatste wat ik er van kan maken, want nu zijn ze écht op (hee Yvonne, wanneer ga je weer verhuizen? ). En ditmaal heb ik eraan gedacht om ze vooraf te wassen, om te voorkomen dat dit pakje, net als de vorige outfit, rood-met-roze uit de machine komt .

Dat het over alles heen moest kunnen, was de grootste uitdaging van het kostuum. Want met zestig centimeter arm-omtrek (!) kon ik alle patronen gelijk het raam uit gooien.

Toch heb ik er iets van weten te maken:

 

(klikbaar)

De schouderpoefjes zaten niet in het oorspronkelijke ontwerp, maar toen Mark de voering, die als mock-up diende, paste, vroeg hij met smekende oogjes of hij ook van die kussentjes in zijn mouwen mocht? Natuurlijk mocht dat. Hoe moeilijk kon het zijn om die te maken?

Mjah. De poefjes zelf waren snel getekend en in elkaar gezet (en gevuld met de inhoud van onze oude beddenkussens… zie je wel dat het handig was om die te bewaren!). Maar wat een hel om ze in de schoudernaad te zetten! Die poef is dus veel te dik voor de naaimachine; zelfs met een ritsvoetje en de naald geheel naar links gedraaid kon ik de naad er niet dicht genoeg tegenaan stikken. Dus heb ik de mouw grotendeels met de hand erin gezet.

De zwarte bandjes op de poefjes zijn overigens met gouddraad gestikt, maar dat zie je natuurlijk weer niet op deze dramatisch slechte foto’s.

Er zit vooralsnog een onzichtbare sluiting aan de binnenkant. Ik denk dat het mooier wordt als er iets aan de buitenkant komt, maar stevige, mooie én IC-verantwoorde sluitingen zijn zo moeilijk te vinden! Dat wordt nog even zoeken dus.

Inmiddels heb ik geleerd dat sierband op zichzelf de neiging heeft om wat goedkoop en standaard over te komen. Dus naaide ik het eerst op een reep zwarte stof, alvorens het op het pak te stikken.
Bij nader inzien had ik die zwarte band iets breder moeten maken. Van dichtbij ziet het er goed uit, maar van afstand valt het nauwelijks op en ziet het er nog steeds een beetje jammer uit.
Misschien dat ik de volgende keer eens iets met kraaltjes opnaaien ga proberen.

Ook koop ik altijd te weinig sierband. Ditmaal had ik al een meter meer genomen dan ik dacht nodig te hebben, maar toch kwam ik tekort. Waardoor de mouwen en de onderkant van de jas ingekort moesten worden. Het ziet immers niet uit als de band net boven de zoom ophoudt. Maar nu is het weer jammer dat het onderkleed onder de mouwen uitpiept.

Al met al dus niet het epische kostuum dat ik in gedachten had, maar goed. Riempje erom, sieraden erbij, en het lijkt nog ergens op. En Mark ziet er in ieder geval nog steeds indrukwekkend uit (‘t is wel een kakker hè, met twee van die opstaande kraagjes over elkaar Ik heb ‘m overigens uitdrukkelijk verboden om in deze outfit te vechten. Ik blijf niet bezig met verstelwerk…)