Omen staat weer voor de deur. En hoewel ik zelf met 3 kostuums voor één personage ruim voorzien ben, geldt dat helaas niet voor Mark. Want ook zijn ridder is tijdelijk gehandicapt aan een arm en mag een weekendje niet vechten. De maliënkolder en het plaatstaal blijven dus noodgedwongen in de kast.

Nu had ik eerder al eens een non-combat outfit voor hem gemaakt, maar ten eerste is de gele stof roze geworden in de was ( :-X ) en ten tweede moet je het ding over je hoofd aantrekken, terwijl hij behoorlijk strak is. Dus krijgt hij het nu niet aangetrokken.

Er zat niets anders op dan nog een nieuwe outfit regelen. Gelukkig konden we nog wel iets samenstellen met spul dat nog op zolder lag, maar het typerende voor Reinard (rood en geel) ontbrak.
Het oorspronkelijke plan was om een soort longsleeve onderhemd van velours te maken. Daarvoor haalde ik stof in huis.
Daarna bedacht Mark zich dat hij eigenlijk ook geen goede broek had om er onder aan te doen. Dus die moest ook komen. En daar haalde hij stof voor.
Het plan voor het bovenstuk werd vervolgens gecancelled, want ik had maar één avond beschikbaar voor Omen om nog iets te maken, en een bovenstukje én een broek op een avond, dat lukt me echt niet.

Dus ging ik gisteravond aan de slag om een soort strakke broek (bijna maillot) te naaien, met een gele en een rode pijp.

Probleem 1: ik had geen patroon. Dus dat begon al niet heel hoopvol. Dan maar een gewone broek van Mark gepakt en die zo goed mogelijk overgetrokken.

Ik wilde me er gemakkelijk vanaf maken door gewoon een stuk elastiek aan de bovenkant te zetten als sluiting. Want ik ben al maanden bezig om op naailes een gewone broek met rits voor mezelf af te krijgen, dus alle extraatjes zouden te veel tijd kosten.

Maar ja, simpel en snel in theorie blijkt nog niet altijd simpel en snel in praktijk. Want de broek moest natuurlijk meerdere keren gepast en bijgewerkt worden voordat hij goed aansloot.

En als ik iets ‘even snel’ wil doen, gaat het bovendien altijd mis. Met als gevolg dat de gele pijp nu met de goede kant van de stof naar binnen zit (gelukkig zie je het verschil nauwelijks) en ik bij het te enthousiast kortwieken van de naad, zo een stuk uit de pijp meeknipte omdat de stof dubbel lag Mijn redding was dat het precies op de plek zit waar de laars overheen komt, anders had ik de hele pijp opnieuw kunnen knippen.
En de naad bij de band ziet er niet uit. Voor het kruis heb ik keurig een stretchsteek gebruikt, maar voor de andere naden duurde me dat te lang (en bovendien krijg je die nooit meer losgetornd bij een fout), dus is de draad daar nogal gaan lubberen. Ook daarvan kan ik zeggen: ‘ach, het hesje valt er toch overheen dus je ziet er niets van’, maar toch voelt het project nu als een mislukking. Ik durf er dan ook geen foto van te posten.

Heel frustrerend, aangezien ik wel tot half één vannacht heb doorgewerkt om het af te krijgen. Dan wil je er toch wel een goed gevoel aan overhouden. Maar het is in ieder geval klaar, zodat ik er niet nog andere dagen over hoef te stressen. En mijn vriendje hoeft niet in z’n blote kont naar Omen.