Bah, ik heb al anderhalve week flinke pijn in mijn linker schouder en ik heb niet het idee dat het minder wordt – eerder meer.

Ik had het al eerder, nadat ik een jas-in-1-dag had genaaid. En deze keer komt het van het kostuum-in-3-dagen-achter-elkaar. Het is duidelijk waarom ik normaal gesproken nooit in staat ben om in no-time een kostuum in elkaar te gooien: het is een zelfbeschermingsfunctie van mijn lichaam, omdat het zo veel naaien achter elkaar blijkbaar niet aan kan…

Maar nu zit ik dus weer met de gebakken peren. De vorige keer duurde het dik 3 weken voordat het minder werd, maar nu is de pijn veel heviger (stekend en brandend), dus ik hoop niet dat het nog langer gaat duren dan toen.

Mike heeft me afgelopen maandag gemasseerd – een ‘functionele’ én een ontspannende massage, plus het plakken van tapes, plus een speciaal pleistertje op een drukpunt op mijn oor, maar het mocht helaas niet baten. Vrijdag nog maar een keer, hopelijk helpt het stukje bij beetje.

Vooral bij het opstaan is het naar, als ik nog weinig bewogen heb. Dan doen alle bewegingen pijn, zelfs niet bewegen.

Voor de zekerheid ben ik zelfs nog even bij de dokter langs geweest. Maar die kon er ook niet veel meer aan doen dan adviseren om het warm te houden, veel te bewegen en drie pijnstillers per dag te slikken om te voorkomen dat ik mijn spieren extra verkramp vanwege de pijn.

Auw, arme ik

/zelfmedelijden