Schrik!! Mijn laatste shopping spree bleek die in Milaan te zijn geweest… dat was oktober! Hoog tijd om weer eens de stad in te duiken.

Eigenlijk was ik vooral op zoek naar een hippe trui, maar daar kwam ik niet mee thuis. Ik vond er wel één, maar daar zat een vlek in en het was het laatste exemplaar. Het 17-jarige kassamiepje (“Hm… ik denk dat… er iets geels overheen is gegaan?” Ja, dat kan ik zelf ook wel zien…) beweerde dat die er echt wel uit ging in de was, maar ik had er mijn twijfels over, zeker omdat de trui van wol was en dus niet heet kon worden gewassen. Aangezien ze ook niets van de prijs af kon halen (“Nee, ik weet niet hoe dat moet en ik mag dat ook niet zomaar doen…”), heb ik het risico niet genomen.

Die puberverkoopstertjes zijn sowieso bloedirritant. Naast het feit dat ze absoluut niet met de klant meedenken, kunnen ze ook niet adviseren. Ik wilde weten of ze de grijze trui met vlek ook nog in wat flitsendere kleuren had. Ze had één andere kleur: donkerblauw. “Ja, deze vind ik echt een heel bijzondere kleur!” Meid, het is standaard donkerblauw. Niks bijzonders aan. “Hij staat je heel mooi hoor.” Rot op, dat donkerblauw moffelt de hele trui weg, terwijl het lichte grijs juist de speciale kraag en het bijzondere patroon erin laat uitkomen. Die donkerblauwe komt over alsof ik mezelf en de trui probeer te verbergen…
Needless to say verliet ik de winkel zonder iets te kopen.

Desondanks was de trip naar de stad toch nog succesvol. In twee andere winkels vond ik het volgende:

Dat wordt weer plek maken in de klerenkast…