Ik was pas 1x eerder op Keltfest geweest en eigenlijk ga ik al naar genoeg festivals. Maar ja, het was weer een mooie gelegenheid om als Tweedledum & Tweedledee muziek te maken. En bovendien was er een apart balfolk podium en zou ik een hoop leuke mensen weer zien. En mijn nieuwe vriendjes van reënactmentgroep The Basic Elements zouden er ook nog eens zijn. Dus tsja, dan gaan we toch maar een dag.

Ik voelde me niet geheel voorbereid, want we hadden alleen de dag ervoor samen kunnen oefenen. En toen hebben we ook alleen gefocust op onze nieuwe nummers – die ik zing, in plaats van op doedelzak speel. Dus al onze bestaande muzikale nummers hadden we niet opnieuw geoefend en de gezongen nummers welgeteld éénmaal…

Nou vind ik het niet meer zo eng om aan het kampvuur liedjes te zingen. Maar in een optreden is dat toch net iets anders. Dan hebben mensen Verwachtingen van je.
En aangezien ik nauwelijks boven Ernics draailier uit kom, moest ik ook nog een versterker gebruiken en in een microfoon zingen. Nou, dát is pas eng! Om de een of andere reden voelt door een microfoon zingen gelijk heel officieel. Dus daar moet ik nog echt aan wennen.

Heel veel hebben we uiteindelijk helaas niet gespeeld. Toen we arriveerden viel de regen met bakken uit de lucht, en als eenvoudige bezoeker zijnde heb je natuurlijk geen overdekt podium voor je klaarstaan.

Toen het droog werd hebben we wel even kunnen spelen. Maar al snel daarna volgden de bands op de twee podia elkaar direct op en schalde er altijd wel ergens muziek uit een box. Omdat Keltfest nu eenmaal een lief klein evenementje is, is die muziek gelijk op het hele terrein te horen. Hard genoeg om er zelf niet meer voldoende overheen te kunnen komen met onze instrumenten.
We hebben het een paar keer geprobeerd, maar het uiteindelijk maar opgegeven. Keltfest is gewoon niet het ideale evenement voor ons ‘guerrilla-muzikanten’, zoals iemand ons treffend omschreef

Maar wat heb ik heerlijk gedanst bij het balfolk podium! Wat heerlijk om al die leuke mensen weer te zien en fijne dansjes met ze te doen! Iedereen zei dat ik helemaal straalde. Ik krijg dan ook zoveel positieve energie van dat dansen…
Nu wel ontzettend vermoeide voeten

Qua loot heb ik supermooie wol gevonden. Ik merk dat je op de markt en in gewone stoffenwinkeltjes nauwelijks (betaalbare) pure wol kunt vinden in de gewenste kleur / het gewenste motief, ik moet het echt van de festivals hebben. Dus deze heb ik gelijk ingeslagen:

Een blauwe wol voor een middeleeuwse cotehardie en een geruite wol voor een Keltisch geïnspireerde jurk.

Vooral met de ruit ben ik erg blij. Ik hoop maar dat het genoeg is, want ze hadden er maar 3,5 meter van en er moeten flink wat plooien in. Maar we zien wel.

Volgend jaar waarschijnlijk weer naar Keltfest, al moeten we het wat betreft muziek waarschijnlijk anders gaan aanpakken. Maar dankzij het heerlijke dansen kan mijn dag niet meer stuk!