Zoals gezegd had ik gisteren een high-tea bij Suus, om de komst van de baby te vieren. Hoewel we het geen babyshower mochten noemen, wilden we uiteraard wel iets liefs geven.

Judith had het initiatief genomen om een mand te vullen met verwencadeautjes voor de aanstaande mamma. Daarnaast kocht Marieke een albumpje, dat ze kaftte met een zelf gedesigned stofje, gedecoreerd met een tekening die ze destijds voor het trouwkaartje van Gijs en Suus had gemaakt. En wij zouden allemaal een pagina met wensen voor de baby aanleveren, die we dan vervolgens in dat album konden plakken.

Hm. Fairy-godmother-achtige wensen voor de baby… Laat ik daar nou niet zo goed in zijn. Zowel in mooie recht-uit-het-hart wensen bedenken als in dingen met babies. Dus besloot ik de aandacht af te leiden door de focus niet op de wensen zelf te leggen, maar de creatieve vorm waarin ze geuit werden.

Met als resultaat een soort pop-up-schuif-klap-uit-pagina:

Door linksboven het schuifje naar boven te bewegen, komt er een baby uit het doek tevoorschijn. Rechtsboven opent een pop-upje met hartjes. Linksonder kun je een lipje omhoog trekken en gaan er klavertjes vier bengelen (helaas het minst geslaagde onderdeel wat mij betreft) en rechtsonder zie je in stand 1 een andere tekening dan wanneer je het papiertje achter het roostertje een stukje opschuift – een techniek die ik me herinnerde van de basisschool.

Als kind vond ik het geweldig om boekjes te lezen met dit soort effecten. Rupsje Nooitgenoeg, Pas op voor de Reus, Duizend dingen achter deuren… ik word er nog steeds blij van. En ik krijg nu spontaan zin om een compleet boekje met dit soort effecten te gaan maken Misschien iets voor een volgend cadeau…

 

 

 

Het kaartje is niet supermooi gedesigned, en niet allemaal even netjes en recht geworden als ik wilde, maar fröbelen met papier is dan ook niet mijn forte. Het gaat er hier dan ook vooral om dat het met liefde is gemaakt!

Het was bovendien erg bijzonder om alle compleet verschillende bijdragen van iedereen te zien. Dat persoonlijke, dat is toch het leukste vind ik.