(Heel fijn, als je host serveronderhoud pleegt en daarna al je sites errors geven :-S Hierbij dan maar alsnog een, volledig opnieuw getikte (grom) geantedateerde post over mijn uitje van afgelopen week)

Het is even wennen. In een organisatie met zo’n 6.000 medewerkers ga je blijkbaar niet op bedrijfsuitje. Wij gingen op ‘clusteruitje’. Mijn afdeling valt namelijk onder de dienst Marketing & Communicatie en die dienst valt weer onder het cluster Ondersteuning. En die is best groot. Van de ongeveer 500 man was dan ook dik de helft komen opdagen in de sfeervolle Commanderie van Sint Jan – de Nijmegenaar wel bekend.

In dat pand zitten verschillende bedrijven die met elkaar samenwerken. En wij hadden die dag allemaal workshoprondes bij hen. Vanwege de groepsgrootte kon niet iedereen alles volgen, maar ik vond het niet zo erg om de ‘Historische hapjes’ te missen, noch de bierproeverij. Ik ben niet zo’n bierdrinker en bovendien heb ik dat tijdens mijn studententijd al eens gedaan (het was een memorabele avond… maar da’s een ander verhaal )

Wat ik wel volgde:

Een wijnproeverij. We kregen drie verschillende wijnen voorgezet en wij moesten raden welke omschrijving bij welke wijn paste. Daarna kregen we drie hapjes en moesten we beoordelen welke wijn het beste met welk hapje matchte.

Op zich een leuke opzet, maar ik bakte er niet veel van. Sowieso was ik pas bezig met mijn tweede glas toen de uitslag van de eerste vraag al werd omgeroepen (hee, zo’n uitje is toch ook bedoeld om te socializen met collega’s?). En om eerlijk te zijn vond ik geen enkele wijn lekker smaken in combinatie met die hapjes

Workshop 2 was meer een presentatie en demonstratie: een lezing over het ontstaan van koffie, kijken hoe een koffiebrandmachine werkt en leren over verschillende soorten zetmethoden van koffie (en de resultaten proeven).

Aangezien ik geen koffie lust was ook dat laatste geen succes Je kon weliswaar ook thee proeven, maar dat was niet gebaseerd op het resultaat van zetmethoden, maalfijnheid etc. maar het was gewoon een lange tafel met verschillende smaakjes thee, waarvan ik er veel ook al thuis heb staan.

De laatste workshop (die ook een presentatie was in plaats van zelf doen, vanwege de groepsgrootte) vond ik dan ook het meest interessant: chocoladebonbons maken!

Vanwege mijn eerdere experimenten met chocolade-aardbeien, volgde ik met grote interesse het proces van ‘tableren’ – het laten afkoelen van de gesmolten chocolade tot een bepaalde temperatuur, om ervoor te zorgen dat hij mooi glanzend en knapperig wordt. Iets dat mij al door Bram werd aangeraden, maar dat nogal lastig is om goed uit te voeren.

Bij deze ervaren chocolatier leek echter alles makkelijk te gaan (gesmolten chocolade werd zonder een druppel te knoeien van bakjes naar tafels naar spuitzakken overgeheveld en de temperatuur beoordelen ging door te voelen met de bovenlip). Ik heb niet de illusie dat mij dit thuis ook gaat lukken, maar het is wel fijn om het proces eens te hebben mogen aanschouwen. En bovendien is bonbons maken eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld – alleen heel veel werk voor iets dat binnen een paar seconden op is

Na deze geslaagde middag togen we terug naar de universiteit, alwaar in het sportcafé een buffet werd geserveerd. (Door de eigen restauratieve dienst, die ook de maaltijden in de mensa verzorgt, dus stel je er niet al te veel van voor, maar hee: free dinner! )

Het was een leuke dag, maar ik ben toch vooral met mijn directe collega’s omgegaan in plaats van veel nieuwe mensen te leren kennen. Dat had ik wel gedaan als we er alleen met onze dienst waren geweest, maar nu wist ik werkelijk niet met wie het nu al dan niet nuttig was om kennis te maken, want met een groot deel van deze collega’s ga ik zelden tot nooit samenwerken. Bovendien, na pas dik twee maanden in dienst te zijn is het investeren in het beter leren kennen van je collega’s ook geen overbodige luxe…