Met zo veel nieuwbakken moeders in mijn vriendenkring, leer ik een hoop over het wel en wee rondom babyspulletjes. Zo zijn draagdoeken tegenwoordig helemaal in. Er schijnt zelfs een beweging te zijn (door Rinske gekscherend ‘de draagdoekenmaffia’ genoemd) die dicteert dat je een Slechte Moeder bent als je je kind niet dicht tegen je lichaam draagt. Tsja…
Maar ook mamma’s die enkel om praktische redenen kiezen voor een draagdoek in plaats van zo’n voorgevormde rug- of buikcarrier, worden geconfronteerd met de hoge kosten ervan. Wil je een beetje hippe doek, dan betaal je al gauw minimaal 50 tot zelfs een whopping 100 euro voor zo’n stuk stof! Belachelijk. Zo’n ding kun je natuurlijk net zo goed zelf maken…
Toevallig moest ik nog een sinterklaascadeautje voor Suus regelen – een goede reden om daadwerkelijk aan de slag te gaan!
Het type stof dat je kiest schijnt wel belangrijk te zijn. Sowieso niet te dun, zodat je kindje er uit scheurt, uiteraard. Maar ook geen stretch in de lengte, want dan zakt de baby naar beneden en moet je de doek steeds opnieuw knopen. Stretch in de breedte kan, maar is blijkbaar ook niet optimaal. De ideale draagdoekstof stretcht juist diagonaal – wat je bereikt door een bepaalde manier van weven.
Dus kocht ik op de markt 5 meter diagonaal stretchende stof, voor €5,- per meter. Met lengte-lijnen, zodat het een mooi effect geeft. Aangezien een gemiddelde draagdoek 5 meter bij 70 centimeter is, kunnen daar dus precies twéé exemplaren uit. Waardoor de materiaalkosten van deze draagdoek slechts een luttele €12,50 bedroegen… Eat that, commercie!
Okee, het omzomen van een 5 meter lange doek kostte me iets meer tijd dan ik had gewild, maar na een uur en een kwartier was alles netjes afgewerkt. Labeltje erop, en klaar!!


(Op bovenstaande foto is de stof in de lengte dubbelgevouwen. 5 Meter is best lang…)
En hoera, hij is goedgekeurd door Suus! Volgens haar was het type stof prima en ze vond hem gelukkig ook nog eens mooi.

Ze gaf me ook nog een goede tip voor een volgend exemplaar: het labeltje in het midden naaien, in plaats van aan het uiteinde, zodat je bij het omknopen makkelijk kunt bepalen waar je moet beginnen.
Mocht ik straks dus geen inspiratie meer hebben voor nieuwe babybaddoeken, dan is dit een mooi alternatief cadeau! ![]()
Aww, ik vind die dingen er altijd veel liefdevoller uitzien dan de kunststof carriers. Al kan ik me voorstellen dat die misschien in sommige situaties weer handiger zijn. Ieder zijn ding.