Ondanks de slechte weersvoorspellingen gingen we gisteren vol goede moed naar de Midwinter Fair in het Archeon. Het is inmiddels namelijk echt traditie om daar muziek te gaan maken en altijd een supersfeervolle omgeving.

Ik had vooraf de organisatie gemaild of we dit jaar wellicht gratis naar binnen mochten in ruil voor ons optreden, maar helaas – net als de Elf Fantasy Fair hebben ze gewoon niks laten horen. Heel stom. Je mag van mij uiteraard gewoon ‘nee’ zeggen, maar helemaal niet reageren vind ik niet netjes. Maar goed.

‘s Ochtends was het behoorlijk koud en mijn doedelzak deed gelijk moeilijk. En het was best lastig om de gaten in de speelpijp goed te sluiten, omdat mijn vingers wat minder gevoelig waren geworden. Gelukkig werd het in de loop van de dag steeds warmer. Omdat de dag ook begon zonder regen, hebben we behoorlijk wat bezoekers kunnen verwelkomen in de buurt van de ingang.

We hadden ditmaal een goed plekje kunnen claimen in een open stal, waardoor we enigszins beschut stonden tegen de wind en vooral tegen de regen. Het scheelt zo veel als je niet bij ieder opkomend buitje je biezen moet pakken en moet rennen voor onderdak!

De fotogeniekheid van de achtergrond bleek een zeer goede bijkomstigheid te zijn. Behoorlijk wat fotografen hebben ons op de kiek gezet; blij met het licht en tevens het bordje ‘niet voeren’ dat naast ons op de muur hing en een ironische noot gaf aan onze aanwezigheid…

Aan het eind van de dag ging het iets minder: mensen waren koud en moe en wilden gewoon zo snel mogelijk weer naar de uitgang, waardoor ze niet meer de tijd namen om even te blijven staan luisteren. Heel begrijpelijk, want wij stonden weliswaar droog, maar zij niet… Toen mijn bourdonpijp er op een gegeven moment ook de brui aan gaf en er niet meer dan een zielig geprut uit kwam, vonden we het ook mooi geweest.

Beste moment van de dag: toen een van de luisteraars vroeg of we ook cd’s hadden? Oh yeah, er is daadwerkelijk een afzetmarkt voor onze toekomstige koopwaar!!
Helaas moet hij nog heel even wachten; waarschijnlijk zijn ze pas in januari daadwerkelijk gereed voor de verkoop.

Ook erg leuk dat ik net als vorig jaar werd aangesproken door een bezoekster, omdat die mijn blog wel eens las en mijn outfits herkende…

Zelf heb ik tegen verwachting in een hele mooie buit binnengehaald toen ik ging shoppen tijdens onze speelpauze. Naast een mooie rode lap wol en een fibula voor het Keltische kostuum dat ik voor Ernic ga naaien, vond ik maar liefst twee in tin gegoten emblemen met een doedelzak erop!

Die met het varken (en de tekst ‘Laet knorren’ :-D) had ik al eens eerder gespot in een webshop, maar nooit besteld vanwege de onevenredig hoge verzendkosten. De andere, van het fabeldier, had ik nog nooit eerder gezien. Blijkbaar komt de afbeelding sterk overeen met een element uit een schilderij van Hiëronymus Bosch. Beide emblemen zijn vondsten uit Nederland (respectievelijk Utrecht en Amsterdam), dus heel geschikt voor mijn reënactment. Al is de periode waaruit die met het fabeldier stamt eigenlijk net iets te laat voor onze groep. Maar het varken, en sowieso al dit soort emblemen, werd wel tijdens onze periode gedragen en ik vind het een leuke nieuwe sub-hobby om op zoek te gaan naar exemplaren met een doedelzak erop.

Overigens is de symboliek erachter enigszins… twijfelachtig. Ten eerste kon een doedelzak bespelen (of muziek maken in het algemeen) in de middeleeuwen verwijzen naar een seksuele handeling. En die symboliek achter het doedelzak spelende varken mag duidelijk zijn: doedelzakspelers waren niet het meest gehoogachte type volk… van het spelen van niet-religieuze muziek, en vooral op zo’n lelijk instrument, ging je naar de hel!

But I shall wear them with pride…

Het was sowieso heel interessant om te luisteren naar de ambachtsman die ze had gemaakt. Hij wist er veel van en praatte overduidelijk graag – eenmaal begonnen, ging hij minstens een half uur door over alle achtergronden van zijn maaksels. Op verkopen was hij dan ook helemaal niet gericht – hij was eigenlijk verbaasd dat ik er een paar van wilde meenemen en had ook geen wisselgeld

Al met al een geslaagde dag. Hopelijk vinden we veel foto’s van onszelf terug!