De Midwinter Fair in het Archeon was weer een succes. Als Tweedledum & Tweedledee hebben we lekker muziek gemaakt en daarnaast was er ook nog tijd om wat rond te kijken, te shoppen en te dansen.

Nou heb ik al jaren een lekker warme outfit voor de Midwinter Fair. Maar toch gebeurt het altijd dat je de avond voor een evenement, nog iets last-minute zit te fröbelen ter aanvulling. Ach, het schijnt erbij te horen…
In dit geval stond ik vrijdag in de Xenos en zag ik een lichtsnoertje met pareltjes. Hmm…. light bulb! En zo maakte ik van twee snoeren een soort kroontje voor om mijn hoofd. De vier batterijen moffelde ik tactisch weg in mijn kaproen. Een beetje licht in de duisternis leek me erg leuk in deze donkere wintermaand, zeker als het ging schemeren.

En dat heb ik geweten. Man, wat krijg je een hoop reacties op een lichtsnoer om je hoofd! Laten we zeggen dat ik erg vaak ben gecomplimenteerd met mijn ‘stralende persoonlijkheid’.

Het leukste zijn de mensen die langslopen, naar je kijken, en dan een grote glimlach op hun gezicht krijgen.
Het trekt ook hordes fotografen aan. Ik was even met iemand aan het praten, en de hele tijd heeft er iemand met een camera op 50 cm afstand van mijn gezicht, vanuit diverse hoeken, foto’s staan maken. Awkward…
Het kleine meisje dat kwam vragen of ik met haar op de foto wilde, was dan wel weer uiterst schattig.

Ook opmerkelijk: op een gegeven moment kwam een Vlaams meisje naar me toe. “Hee, ik ken jou! Nou ja, ik herken je kaproen. Die heb ik op je blog gezien. Ik heb toen nog gevraagd of je daar een patroon voor had!”
Hehe… internationaal bekend dankzij mijn blog

Het muziek maken ging helaas zeker niet foutloos, maar beter dan ik vreesde. Thuis ging het voor geen meter, dus ik dacht dat ik alles fout zou doen (vooral alle nieuwe variaties die we amper twee weken voor het evenement hadden bedacht en ik er even in moest stampen), maar dat viel erg mee. Bovendien was het helemaal niet zo koud als andere jaren, waardoor mijn doedelzak het maar heel even moeilijk had met de temperatuur en het vocht. In de middag viel mijn toon continu weg, maar aan het eind van de dag ging het wonderbaarlijk weer en hebben we nog enthousiast gespeeld voor de naar de uitgang lopende bezoekers, terwijl andere jaren dat moment wel de genadeklap voor onze instrumenten was.

Bovendien hebben we maar één keer tijdens een optreden hoeven schuilen voor de regen; de rest van de dag bleef het (voldoende) droog!

Met het Archeon hadden we afgesproken dat we bij regen konden spelen in het Solarium van het Badhuis, maar toen we daar eenmaal stonden, konden we het beloofde podiumpje niet vinden. Bovendien was het mudvol met kraampjes en erg rumoerig, dus hebben we besloten maar gewoon buiten te blijven spelen. Langs de weg spelen vind ik eigenlijk ook veel leuker dan op een podium staan.

Voor dansen heb ik amper tijd gehad. Daar had ik vooraf al op gerekend en bovendien leent mijn outfit zich toch niet zo voor enthousiast binnen balfolken. Normaal gesproken draag ik op een bal een zomerjurkje, dus je kunt je voorstellen hoe snel de temperatuur oploopt in twee lagen wol over thermokleding…

Toch wist ik op de klanken van het immer fantastische Ball Noir, nog vier dansjes mee te pikken. En die maakten mijn dag meteen helemaal goed. Dankjewel, Ted en Jaco! <3

Shoppen heb ik ook gedaan, maar ik merk dat ik eigenlijk al heel veel spullen heb. Dus beperkte ik me tot twee mooie hangertjes voor aan een ketting:

Om half acht zaten we weer in de auto naar huis en merkte ik pas dat mijn maag knorde. Oeps, helemaal vergeten te eten… Dat gebeurt me normaal nooit, dus kun je nagaan hoe goed ik me heb geamuseerd!

Nu wordt het Facebook afzoeken naar foto’s. Yay voor napret!