Na vruchteloos rondgemaild te hebben wie er ook zou gaan (en bij wie ik een lift kon bietsen, want Mark had de auto mee naar Yoshida weekend), en op het laatste moment in de steek gelaten te zijn door een zieke Alice, besloot ik maar in mijn eentje naar de Midwinterfair te gaan. Want de LARP-wereld is klein, dus ik wist dat ik ter plekke toch wel genoeg bekenden zou ontmoeten om me niet eenzaam te voelen.

De rit erheen was wel te doen. Verrassend genoeg lukte het me prima om met twee lagen jurken en een flinke mantel om, op de fiets te stappen, zonder om te vallen of stof tussen de spaken te krijgen. En eenmaal aangekomen op station Alphen a/d Rijn, bleek je voor 50 cent mee te kunnen rijden met een taxibusje naar het Archeon. Helaas reed die alleen aan het begin en het eind van de dag, dus toen ik halverwege de middag weer besloot om naar huis te gaan, moest ik alsnog de 20 minuten naar het station lopen.

Eigenlijk had ik een hoop vreemde blikken van mede-reizigers verwacht vanwege m’n kostuum. Maar ik signaleerde zelfs bijna geen ik-probeer-wanhopig-niet-te-staren-naar-deze-rariteit-gezichtsuitdrukkingen. Eenmaal overgestapt in Utrecht op de trein naar Alphen a/d Rijn, begon ik logischerwijs mede-gekostumeerden te zien, en zoals afwijkende mensen altijd doen, kliekten we direct samen rondom een paar zitplaatsen.

Gelijk telefoonnummer en e-mail adres uitgewisseld met een kerel die ik net 5 minuten kende (nee nee, hij was rond de 60 jaar en het was alleen omdat hij draailier speelde en nog mensen zocht om mee samen te spelen). Hij had zijn draailier ook bij zich, dus ik baalde wel dat ik toch besloten had om mijn doedelzak thuis te laten.
Ik denk toch altijd dat ik er mensen mee lastig val en dat ik er nog niet genoeg van kan, maar bij nader inzien viel dat ook wel mee. Ik zag nog een groepje beginnende doedelzakkers, die de hele dag maar 1 canon speelden en waar ik na even luisteren ook zo bij in had kunnen vallen. Volgend jaar gaat het instrument dus gewoon mee!

Wat shoppen betreft heb ik niet zo veel gezondigd: de buit betreft twee ringen, een kettinkje en een aardewerken flesje dat erg geschikt is om een healing potion in te doen en om je nek te hangen. Oh ja, en nog een zomaar-cadeautje voor Yvonne (je kunt misschien wel raden wat het is. Laat maar weten als je binnenkort toevallig in de buurt bent).

Naast shoppen ben ik nog even gaan kijken naar Raymonds cabaretvoorstelling. En ik wilde naar Rapalje gaan luisteren, maar vlak voor aanvang was de ruimte al zo vol dat ze de ingangen met lint moesten afzetten en ik er niet meer bij kon.
En niet te vergeten: ik heb weer inspiratie opgedaan voor een nieuwe hoed voor Aimée :