Zo hee, wat een weekend… Ik ben zo druk geweest dat ik amper achter een pc heb gezeten, laat staan dat ik tijd heb gehad om te bloggen! Dus de komende dagen volgen enkele ‘alsnog over het weekend’-posts. Te beginnen bij het trouwfeest van mijn allerliefste Zwusje van afgelopen vrijdag!!

Want hoewel ze maandag al voor de wet waren getrouwd, vond vrijdag het grote feest plaats, waar maanden en maanden aan voorbereidingen in zaten. Ik grapte dan ook al dat ze geen bruiloft organiseerden, maar een compleet festival…

Mijn familie is namelijk niet helemaal normaal. Of standaard. Schijt aan ‘hoe ‘t heurt’, we doen gewoon wat wij leuk vinden! Niks witte jurk, niks koets met paarden, niks foxtrotje als openingsdans… Zwusje organiseerde een heuse cowboybruiloft! Met een fantastische jurk, geheel op maat en naar eigen ontwerp gemaakt door een coupeuse! En alle gasten werd verzocht om in themakleding te komen.

De sfeer werd ‘s ochtends al gelijk gezet met het vervoersmiddel waarmee mijn zusje door haar aanstaande werd opgehaald bij het ouderlijk huis. Het getoeter van dit monster hoorden we al enige tijd voordat hij voor de deur arriveerde en ik vermoed dan ook dat heel het dorp mee heeft gekregen dat er iemand ging trouwen.

De locatie waar het feest gehouden ging worden, was van een schietclub. Op dat terrein hadden enkele enthousiastelingen (die zich de ‘Ghost Riders’ noemen) een heus Wild West-dorp doen verrijzen! Het zag er prachtig uit, met die houten gebouwtjes met hoge gevels en alle requisieten die her en der verspreid stonden (foto is klikbaar):

De Ghost Riders vonden het zo leuk dat iemand op hun terrein wilde trouwen, dat ze hadden gevraagd of ze er als ‘decoratie’ bij mochten zijn. En zo was de saloon bij aankomst al sfeervol gevuld met heuse figuranten, die relaxed op het terras van een drankje aan het genieten waren. En ze vonden het ook helemaal leuk om bij te dragen aan de fotoshoot!

Zwusje en haar man hadden ook zelf voor heel veel decoratie gezorgd. Er waren houten stokpaardjes, metalen badkuipen vol flessen Desperado’s, een cactus volgeprikt met stokjes marshmellows voor in het kampvuur, en meer.

Ook het programma zat stampvol met activiteiten. Er was onder andere een schiettent en een linedance-workshop, die verrassend druk bezocht was!

En uiteraard kon ik het niet laten om samen met Mark een stukje te doen en het bruidspaar even lekker in de zeik te zetten. Daar ben je uiteraard ‘de zus van’ voor. We hadden zelf een tekst bedacht op de melodie van “Oh Susanna” en met mijn viool speelde ik een intro/uittro en wat intermezzotjes ertussen. Want de bruidegom had al ver van tevoren aangegeven dat er een veto was op het gebruik van doedelzakken. Tsk.

Je zou bijna vergeten dat er ook nog een huwelijksceremonie was. Omdat Zwusje en haar man niet kerkelijk zijn, maar er wel een heel schattig Old West-stijl kerkje op het terrein stond, hielden ze daar een ‘dienst’ met een knipoog: de pastoor was namelijk een komiek.  Laten we zeggen dat zijn ‘zegeningen’ met een pleeborstel vol water erg gewaardeerd werden, gezien de hitte.

Maar er was ook een serieuze ceremonie daarna. Ze deden een indiaans vuurritueel, waarbij twee kleine vuurtjes (die stonden voor degenenen die gingen trouwen) in elkaar werden geschoven tot een groot vuur. Op dat vuur legden ze verschillende soorten hout, die allemaal hun eigen betekenis hadden en stonden voor de geloften die zij aan elkaar uitspraken. Dat was echt supermooi en heel persoonlijk. Ik voel me ontzettend vereerd dat ik, samen met hun andere getuige, deze ceremonie mocht presenteren en de geloften namens hen mocht uitspreken!

Ik weet dat de familie van mijn vader’s kant het fantastisch vindt als ze niet in pak naar een trouwerij hoeven, dus ik had van hen niets anders dan enthousiasme over dit thema verwacht. Maar er zijn uiteraard ook veel mensen die het maar niks vinden om verkleed te moeten. Het motto van de bruiloft was ‘niets moet, alles mag’, dus er waren geen verplichtingen. Desondanks had ongeveer 95% van de gasten wel iets gedaan om enigszins cowboy-achtig uit te zien! Dat gaf echt een geweldig plaatje.

Bonuspunten voor mijn oom, die van broekklemmen voor op de fiets en bierflesdopjes (uiteraard van Brand – we zijn tenslotte Limburgers) een setje sporen had geknutseld.

Het toppunt van de kostuums was uiteraard de fantastische jurk van Zwusje. Die heeft bloed, zweet en tranen gekost en was pas 1 dag voor de bruiloft af, maar het resultaat mocht er zijn!

(Kijk nou hoe ze stralen!! Dat is toch fantastisch om te zien?! <3 )

En ik had dus de jurk waar ik zelf maanden aan heb gewerkt aan. En ja, die was warm… maar ik had het er graag voor over!

Mark en ik waren zowat de enigen die niet in standaard cowboystijl waren (spijkerbroek, giletje en/of geruite blouse, leren laarzen – je kent het wel). We vielen dan ook onwijs op. Ik heb superveel complimentjes gehad over mijn outfit en heel veel mensen wilden even aan mijn ‘kontje’ voelen… We zijn zelfs goedgekeurd door de Ghost Riders, die ons enthousiast uitnodigden voor hun cowboyevenement in september. Daar moesten we absoluut in deze kleding komen opdagen! En of we wellicht ook 8x per jaar daar wilden komen schieten? Euh…

Aan het eind van de avond toen de meeste gasten naar huis waren, zijn we met een select gezelschap om het kampvuur gaan zitten. De marsmellows waren helaas al lang op, maar er was een gitaar en ik had mijn liederenboeken meegenomen, dus we hebben tot diep in de nacht om dat vuurtje zitten drinken en lallen. Er schijnt nog een compromitterende video-opname te zijn gemaakt van de bruidegom, Mark en ik, die onwijs vals Bohemian Rhapsody aan het ‘zingen’ zijn. Ben benieuwd wanneer die ergens online opduikt… :-X

Rond kwart over 4 doken we eindelijk ons tentje in. Om de volgende ochtend om half 10 alweer de handen uit de mouwen te steken om alle meuk op te ruimen en de locatie weer aan kant te krijgen.

Uiteraard was er veel eten over. Geen probleem, want die avond moesten we nog naar de verjaardagsbbq van Jolanda en Tim in Wageningen, dus offerden we ons op om het overgebleven vlees van de barbecue mee te nemen. Win-win-situatie voor iedereen! (Hoewel ik moet bekennen dat ik niet op mijn wakkerst was tijdens die barbecue en we al snel weer huiswaarts zijn gereden om in bed te crashen. Kreun… wij zijn ook niet meer de jongste. )

Het was in ieder geval een fantastisch feest. Ik heb echt onwijs genoten van de relaxte sfeer en alle leuke bezigheden, maar ook van de liefde tussen het stralende kersverse echtpaar. Wat mij betreft mogen alle bruiloften zo zijn! En het was een enorme eer om er bij te mogen zijn.