Een filmdag betekent ook altijd zelfgemaakte snacks. Dus struinde ik het internet af op zoek naar recepten die niet al te moeilijk oogden en waar niet al te exotische ingrediënten voor nodig waren.

Mijn oog viel op een recept voor Indische maïskoekjes. Die moest toch wel te doen zijn?

Dat viel tegen…

Het maïsmengsel was blijkbaar niet plakkerig genoeg, want zodra ik een schep in de olie deed, viel de boel gelijk uit elkaar. Het werden dus meer gefrituurde maïskorrels dan koekjes.

Na enkele pogingen begon de olie bovendien omhoog te bubbelen en kwam het zo hoog dat olie over de rand van de pan begon te stromen. Gelukkig had ik de tegenwoordigheid van geest om gelijk het vuur uit te draaien, om een steekvlam te voorkomen, aangezien me dat al eens eerder was overkomen…

 

Gelukkig had ik nog een Plan B: tortillarolletjes met zalm. Nou ja, eigenlijk was het de snack voor de tweede dag. Maar die bleek voor best veel personen te zijn, dus kon ik de helft op zaterdag serveren en de andere helft op zondag.

Bij het uit de verpakking halen van de wraps, zakte de moed me gelijk in de schoenen, aangezien ik er geen enkele onbeschadigd van de ander getrokken kreeg. Zucht. En ik was nog niet eens echt begonnen. :-S

Vervolgens bleek het ook nog best een uitdaging te zijn om de zalm netjes over de rondjes te verdelen, zonder dat er ergens lege plekken ontstonden.

Maar het eindresultaat mocht er toch zijn! Al vond ik ze zondag beduidend minder lekker, omdat de wraps een beetje zompig waren geworden.

Ze zijn dit weekend allemaal op gegaan, dus da’s een goed teken. En ik heb nog van niemand gehoord dat ze ziek zijn geworden.