Vanwege het velours de panne-drama, zijn de Seelie-kostuums die ik voor Charm 28 maakte niet gedragen tijdens dat evenement. Afgelopen evenement waren er meerdere personen die het betreffende ras gingen spelen en had niemand zijn eigen kostuum meegenomen. Dus nu zijn ze wel gebruikt en kan ik ze eindelijk op mijn blog laten zien zonder de verrassing te verpesten!

Seelie zijn droomwezens, dus de gedachte achter de kostuums is dat ze een beetje flowy en doorzichtig moeten zijn, alsof de wezens niet helemaal aanwezig zijn. Vandaar het gebruik van het organza. Bovendien houden ze van bling, dus zitten er overal kraaltjes en dergelijke op. De broeken heb ik gemaakt naar een model dat ik al eerder in gedachten had toen ik Mark’s Unseelie-broek maakte. Verder dragen Seelie vooral zo min mogelijk kleding, zodat hun (kleurig geschminkte) huid goed zichtbaar is.

Het was dus een uitdaging om de afweging tussen ‘zo bloot mogelijk’ versus ‘niet te onfatsoenlijk / gênant voor NPC’s om te dragen’ te maken. De meeste mannen kun je nog wel vragen om alleen een doorschijnend hesje, of helemaal geen bovenkleding aan te trekken, maar voor dames is het toch wel prettig als je in ieder geval de bh kunt bedekken.

Onderstaande setjes zijn dan ook gemaakt om te combineren naar wens, afhankelijk van wie het draagt (man of vrouw, slank versus vol, …):

 

(even een kartonnen rol erin gestopt om het effect van de ‘cape-bolero’ te laten zien)

 

 

Er was nog één ‘oepsje’: een van de NPC’s bleek ontzettend allergisch te zijn voor katten. De klik maakte ik pas achteraf, toen ik hoorde dat hij ademhalingsproblemen had gekregen na het aantrekken van een Seeliekostuum. Ai… ik kan inderdaad niet garanderen dat mijn outfits kattenhaarvrij zijn… :-S

 

Uiteraard heb ik ook voor afgelopen evenement kleding gemaakt. Dat was ‘de donkere variant’ van de Seelie-kostuums, te weten Unseelie-kostuums. Hoewel uiteindelijk beide soorten kostuums door elkaar zijn gebruikt.

Voor de vrouwen: een lange, aan de voorkant openvallende rok met een schulprandje aan de bovenkant, plus een wikkeltopje (makkelijk in breedte te variëren dus), versierd met kralen en plakglimmers:

 

Voor de mannen: een wikkelbroek met een openvallend mouwloos hesje, wederom versierd met kraaltjes.

 

Ook die vormden een uitdaging, want de opdracht was: gebruik de materialen die we nog hebben liggen, om de voorraad stof kleiner te maken. Ik kon dus niet opnieuw de stofjeswinkel in om fancy organza en dergelijke te scoren. Deze stoffen had ik de vorige keer al gehaald met het idee er Unseelie-outfits van te maken, maar als ik had geweten dat het het enige was dat ik ook daadwerkelijk mocht gebruiken, dan had ik nog wel wat meer gehaald.

Deze stoffen zijn namelijk slechts semi-transparant. Wat niet genoeg is voor het doorzichtige effect dat ik met de organza in de Seelie-kostuums probeerde te bereiken, maar wel weer te doorzichtig is om er bijvoorbeeld een complete broek of rok van te maken. Want dan zie je het ondergoed zitten… ook niet heel leuk voor de NPC’s die het moeten dragen!
Bovendien bleek de hoeveelheid voorradige stof te weinig om twee volledige kostuums uit te kunnen maken, tenzij ik zeer minimalistische outfits had gemaakt, zonder flapjes of andere decoraties.

Uiteindelijk heb ik dus maar een zwarte voeringstof die ik nog in mijn eigen stoffenkast had liggen, gebruikt ter aanvulling. Het levert niet het mooiste resultaat op om daar een broek van te maken, maar goed, het glimt en het was beter dan een gênante vertoning. En ik had nog net genoeg over om ook een onderrokje te naaien voor onder de lange, aan de voorkant openvallende rok.

 

Het blijft frustrerend, om kleding te maken die iedereen moet passen. Je weet vooraf niet of een man of vrouw de outfit gaat dragen, of hij lang of kort is en of hij dik of dun is. Het resultaat is dat je erg beperkt bent in wat je kunt naaien en dat het in praktijk altijd floddert of niet goed zit.
En dan heb je nog de budgettaire beperking, waar ik ook niet goed in ben. Als ik inspiratie heb, wil ik precies kunnen maken wat in mijn hoofd zit! En ik blijf erbij: het type stof dat je gebruikt, kan een kostuum maken of breken.

Het is heel begrijpelijk dat je voor een vereniging, die het moet doen met beperkte middelen, niet de allerduurste stofjes en fournituren kunt inkopen. En dat je niet een half jaar vooraf al weet wie welke rol gaat spelen. Maar het zorgt er wel voor dat ik altijd teleurgesteld ben in het resultaat dat ik als kostuumcommissielid oplever.

Bovendien is het ook voor een deel productiewerk. Voor afgelopen evenement moesten er bijvoorbeeld 20 hoofddoeken en buikbanden worden gemaakt voor de kloosterlingen. Ik kreeg de opdracht om de basis te naaien, anderen zouden ze daarna verder pimpen met bling en kraaltjes. Natuurlijk kan en doe ik dat, maar 20 vierkanten en 20 rechthoekige lappen (plus 20x bijbehorende voering en vlieseline) knippen en locken is nu eenmaal niet het meest bevredigende klusje. Liever maak ik één compleet uitgewerkt kostuum voor iemand op maat.

En ook dit was frusterend, omdat het passen en meten was om wederom alles uit de reeds aanwezige lappen stof te kunnen halen, waarbij de setjes ook nog in kleur moesten matchen. Ook voor deze outfits heb ik maar weer eigen materiaal gedoneerd. En ben ik uiteindelijk teleurgesteld dat ik de hoofddoeken niet groter (=mooier en makkelijker passend) heb kunnen maken.

 

En daarom heb ik besloten om te gaan stoppen met de kostuumcommissie. Ik ga mijn kostbare tijd besteden aan het maken van dingen waar ik oprecht blij mee en tevreden over kan zijn.

Ik weet dat het vooral in mijn eigen hoofd zit en dat Charm echt wel blij is met de kostuums die ik maak. En het voelt ook een beetje alsof ik de vereniging in de steek laat, aangezien de andere kostuumcommissieleden wat minder naaiervaring hebben dan ik. Maar ik heb de afgelopen jaren eigenlijk wel genoeg bijgedragen aan de vereniging vind ik, zij het als kostuumcommissie, zij het als bestuurslid. Bovendien: als ik kijk naar de prachtig versierde banden en hoofddoeken die er voor afgelopen evenement zijn gemaakt door mijn commissiegenoten, kunnen ze het prima zonder mij!