Wat een superleuk optreden hadden we gisteren! Via mede-muzikant Flip Rodenburg waren we met Tweedledum & Tweedledee gevraagd om te komen spelen tijdens het tweede lustrumdiner van re-enactmentgroep Het Verbond van Christophorus (“Die strenge”, zoals onze gastvrouw zich aan me voorstelde – ja ja, verschil moet er zijn tussen de re-enactmentgroepen. Dus maar even snel mijn niet volledig historisch correcte capeje uit gedaan. ).

Het was in kasteel Radboud – een heel mooi kasteeltje, maar wel wat ver weg… Medemblik blijkt toch echt bijna 2 uur rijden van Nijmegen te liggen! :-S (Wisten jullie dat er zoiets bestaat als ‘West Friesland’ en dat dat nog boven Noord-Holland ligt? Ik niet…)

In mijn naïviteit was ik er verder vanuit gegaan dat het diner tot ongeveer 9 uur zou duren. Maar nee, het was een authentiek middeleeuws diner met adellijke gasten, dus dat betekende 5 à 6 gangen en het ging zeker tot een uur of 11 duren. Oh… Nou ja, dat werd dan maar ‘s nachts terugrijden.

Ze hadden de eetzaal helemaal in middeleeuwse stijl aangekleed, met lange tafels en kaarslicht in plaats van elektrische verlichting. Het waren ook allemaal authentieke middeleeuwse gerechten. Uiteraard werd de adel netjes officieel aangekondigd bij binnenkomst en kregen zij als eerste te eten.

Omdat er nogal wat tijd tussen de gangen zat, mochten wij, Flip en de muziekgroep Wronghel en Wei, tussen het opdienen van de gerechten door de boel muzikaal opluisteren. En daarna mochten we gewoon aanschuiven om mee te eten!

Naast onze muziek waren er ook nog zingende pelgrims, een verhalenverteller en meer. Supersfeervol!

Het enige minpuntje van de avond was dat de boel ontzettend uitliep. Het diner begon anderhalf uur te laat en ook tussentijds liep het niet geheel volgens planning. Om 12 uur ‘s nachts waren we pas bij gang 4… De muzikanten van Wrongel en Wei waren al twee uur eerder vertrokken (die moesten ook zo lang in de auto zitten), maar inmiddels vonden wij het toch ook wel welletjes geweest. Jammer, maar veilig thuiskomen is ook belangrijk.

Tussen al die goede muzikanten voel ik me altijd een beetje geïntimideerd, en realiseer ik me hoe veel ik nog te leren heb, maar gelukkig kwamen wij ook goed uit de verf en vonden de aanwezigen het hartstikke leuk!

We hadden vooraf gevraagd of we alleen maar authentieke middeleeuwse nummers mochten spelen, maar het bleek geen probleem om er af en toe wat traditionals tussendoor te gooien. Met een nummer dat van een nog levende componist is, zaten we wel een beetje over het randje van het toelaatbare, maar grappig genoeg werd juist dat moderne nummer tot 2x toe opnieuw aangevraagd omdat mensen er een middeleeuws dansje op wilden doen!

We hebben ons dus uitstekend vermaakt. En hopelijk heeft het ook nog wat handige contacten opgeleverd voor volgende optredens.