Oh, wat ben ik blij met mijn grote schoenenrek. Zo heb ik altijd een paar stoute schoenen tot mijn beschikking wanneer ik ze nodig heb.

De afgelopen tijd postte ik al een paar keer over boeken die ik gratis kreeg vanwege mijn Alice in Wonderland-website. De laatste keer had ik zelfs een exemplaar gekregen zonder dat ik er eentje nodig had voor een review – door gewoon brutaal te vragen. Dus… dat kon ik best nog een keer proberen.

Een poosje geleden had ik op mijn site al een blogpost gemaakt over een Kickstarter-campagne, waarin mensen geld bij elkaar probeerden te harken om een replica van het manuscript ‘Alice’s Adventures Under Ground’ te kunnen produceren. Dat is dus de voorloper van het bekende verhaal, namelijk de versie die Lewis Carroll aan de echte Alice heeft verteld, en naderhand voor haar met de hand heeft opgeschreven en zelf heeft geïllustreerd.

Nou was het de bedoeling dat alleen deelnemers aan die Kickstarter-campagne het boek kregen. Ik heb destijds wel overwogen om daar aan mee te doen, maar ik had al een kopie van het manuscript in de kast staan. Weliswaar geen replica, want het heeft een heel andere kaft en een introductie van de uitgever. En als ik dan een replica zou nemen, dan ging ik natuurlijk voor de Limited Edition – degene die handgebonden was met een écht leren kaft. En die kostte $499… Dus heb ik het maar niet gedaan.

Maar een paar weken geleden zag ik ineens dat iemand op mijn forum reclame had gemaakt voor dit boek. Huh?

Dus ik mailen naar de uitgevers, met de vraag of de boeken inderdaad nu ook gewoon te koop waren. Inderdaad, ze bleken een paar honderd exemplaren extra gedrukt te hebben, die ze nu aan iedereen die interesse had, verkochten.

Hmm… Wat als ik nou nogmaals een blogpost zou maken, met daarin reclame voor dat boek? En zou ik daarvoor een review exemplaar mogen hebben…?

En ja hoor: de uitgever vond het helemaal super dat ik opnieuw aandacht aan zijn boek wilde besteden! Natuurlijk wilde hij me een gratis exemplaar toesturen! *stuiter stuiter*

En zo maakte ik vanmiddag wederom een pakketje van het postkantoor open. Ow, ow, ow, wat is dit toch leuk… ik voel me op zo’n moment bijna jarig! En alleen al door de voorpret word ik zo blij als een kind.

Dit is ‘m dan: een reproductie van het originele manuscript:

Het is helaas wel de normale uitgave, niet de Limited Edition. Dat had ik dan weer niet durven vragen. Deze is dus machinaal gebonden en heeft een nepleren kaft. (Note to self: nieuwe stoute schoenen kopen)

Je kunt zelfs zien hoe de inkt tijdens het schrijven steeds verder vervaagt, en dat er correcties in de paginering zijn gemaakt:

Er zit ook een ‘certificate of authenticity’ bij; handgeschreven met gouden letters.

Dus nu bezit ik zowel een replica van het originele manuscript als een replica van de allereerste editie! Supergaaf om mee te nemen als ik op Orenda weer Alice Liddell mag spelen!