Met ‘t Vaerdich Volk was ik al tweemaal eerder op Middeleeuws Festijn Cannenburch geweest, maar ditmaal mocht ik er met De Soete Inval staan! Het was weer even wennen, een weekend kamperen (onder andere omdat ik het vorige weekend al was gaan LARPen, en daarnaast omdat het in de nacht van vrijdag op zaterdag richting het vriespunt ging…) maar het was de moeite zeker waard!

Het was duidelijk dat veel mensen zaten te wachten op een leuk uitje, want het was beide dagen behoorlijk druk! Er waren veel meer bezoekers dan ik had verwacht, ze waren enthousiast én ze bleven behoorlijk lang staan om te luisteren naar ons: we hadden regelmatig een hele drom mensen om ons heen staan. We hebben ons dan ook steeds strategisch geprobeerd te positioneren: aan het begin en het eind van de dag bij de in-/uitgang, en bij de horeca / naast het slagveld wanneer mensen zich begonnen te verzamelen in afwachting van de veldslag. Er is ook weer veelvuldig muntgeld in ons visitekaartjesbakje geworpen (waaronder twee Engelse ponden, een Israëlisch muntje van 2 shekel en een consumptiemunt van middeleeuws Ter Apel).

Het was wel even zoeken naar een nieuw evenwicht, want we hadden een nieuwe aanwinst: Geert was voor het eerst mee. We hadden al een kennismakingsbijeenkomst gehad en vluchtig een paar nummertjes doorgespeeld, maar echt grondig samen gerepeteerd hadden we nog niet. Gelukkig is hij een goede muzikant en had hij zich ook goed voorbereid, dus hij speelde de meeste nummertjes prima mee (en maakte niet eens meer fouten dan wij…   ). Het is nu wel weer kijken welke liedjes we met welke arrangementjes en in welke samenstelling kunnen spelen, maar doordat we nu meer mogelijkheden hebben, zit er wel potentieel in! En de verbeteringen die we in het verleden al hadden gedaan aan onze nummers werkten erg goed – de Bultendans is meermaals als verzoeknummer aangevraagd en nu onze nieuwe favoriet.

Naast lekker spelen was het ook fijn om diverse bekenden weer te zien, zowel bezoekers als deelnemers, die ik vanwege corona al jaren niet meer had gezien. We werden ook zeer gastvrij uitgenodigd bij iemand in het kampement en volgestopt met eten. Ik trof zelfs nog een paar LARPers die ik kende van Dawn, een evenement dat al vele jaren geleden is gestopt. Een van hen had zijn dochtertje bij zich, die vertelde dat ze mijn boek ook had gelezen, het ‘echt heel goed’ vond, en het bij haar klasgenoten (van een tweetalige school) aan het aanraden was. <3
Nog mooier: iemand die mij via Tweedledum & Tweedledee kende, en mij in het verleden al eens gemaild had via mijn website omdat hij boeken over Alice in Wonderland zocht, stuurde mij voor het evenement weer een mailtje: hij had gehoord dat ik er met De Soete Inval zou staan. Of ik gelijk twee gesigneerde exemplaren van mijn boek voor hem wilde meenemen? Eentje voor hemzelf en eentje voor zijn docent Engels. Wat leuk!
En dan was er nog het berichtje dat ik tijdens het evenement via Facebook Messenger kreeg van een mede-LARPer/balfolker: “Hey, in mijn vriendenkring zijn mensen enthousiast aan het vertellen dat ze weer naar evenementen kunnen. Met deze foto erbij – ben jij dat…?” Euh, ja dus.
Er zit blijkbaar ontzettend veel overlap in onze kringetjes!  

Omdat zowel Wigo als Geert nu kleding van Flip lenen, zullen er binnenkort wel behoorlijk wat nieuwe outfits genaaid moeten worden. En we moeten wat nieuwe spullen voor in het kampement aanschaffen/maken, omdat Alexandra bij haar vertrek een aantal zaken wilde houden. Weer iets voor op de to-do-lijst, maar dat komt wel pas ná mijn coupeuse-examens, want anders word ik gillend gek…

Slaap is de afgelopen weken sowieso al overgewaardeerd. Maar ach, zolang mijn bezigheden me mentaal goed doen, kan mijn lichaam wel tegen een stootje. En dit was zeker weer een oppepper!