Het speelseizoen is geopend voor De Soete Inval! We startten dit weekend in Vaassen, op Middeleeuws Festijn Cannenburch.

Inmiddels zijn we min of meer de vaste band die wordt ingehuurd door Cranenburgh Events voor hun historische evenementen (ze organiseren o.a. ook Middeleeuws Montfort en Historisch Festival Nederland) en dat is natuurlijk fantastisch voor ons! Het is ook fijn dat dit evenement voor mij maar een uur rijden is (nou okee, anderhalf uur in de vrijdagmiddagspits) en altijd heel relaxt – we spelen doorgaans tussen 11.00 en 17.00 uur, wat prima te doen is (op andere evenementen worden we bv. ook wel eens van 10.00 tot 20.00 uur ingepland en dan moet je je energie echt goed verdelen over de dag om het vol te houden!).

Vooraf was het wel weer even stressen, want onze trommelaar moest plotseling worden geopereerd en kon niet meegaan vanwege de herstelperiode. Dat hoorden we de dag voor vertrek. En onze vaste vervanger is aan het verhuizen. Dus trommelden we (pun intended) ons vroegere bandlid weer op, die gelukkig bereid was om in te vallen. Na wat logistieke organisatie was hij voorzien van kleding, tent en instrument en konden we toch optreden. Pff, De Soete Inval maakt haar naam weer waar…  

Op zaterdag was het veel warmer dan voorspeld, op zondag was het zoals voorspeld behoorlijk frisjes met slechts 12 graden, en de koude wind en regenbuitjes hielpen niet echt. Gelukkig heeft dat het publiek er niet van weerhouden om te komen opdagen en viel de grootste regenbui precies op het moment dat we wilden gaan lunchen, dus we hebben toch nog veel kunnen spelen. En ook ‘s nachts heb ik het warm genoeg gehad in de tent, want ik weet inmiddels wat ik moet meenemen en hoe ik mijn slaapplek moet inrichten om geen kou te lijden.

Het publiek reageerde erg enthousiast, dus dat was heel leuk om voor te spelen. Ik probeer steeds vaker om tussen onze nummertjes door, iets uit te leggen over onze instrumenten. Dat slaat namelijk ook goed aan én het geeft de andere bandleden de mogelijkheid om even pauze te nemen als ze vermoeid zijn, zonder dat we meteen het publiek kwijt zijn.
Aan het eind van de dag waren er twee kinderen heel enthousiast voor ons aan het dansen en luisterden ze aandachtig naar de instrument-uitleg. Aan het eind van het optreden kwam één van hen me zelfs een dikke knuffel geven. Aww… dan doe je, zeker als geen kindervriend zijnde, iets goed, toch? ^_^