Sinds enige tijd werd er weer een folkbal georganiseerd in Rotterdam en wij waren met Androneda gevraagd daar gisteravond te komen spelen.

Het was voor het eerst in De Doelen Studio – een soort subzaaltje van concertgebouw De Doelen. Dat was heel luxe, want daardoor konden we als muzikanten gebruikmaken van alle faciliteiten van De Doelen. Dus arriveerden we officieel via de artiesteningang, waar we werden opgehaald door een ‘hospitality manager’ die ons begeleidde naar onze hoogsteigen kleedkamer, waar bakjes met chips, chocolade en fruit voor ons klaarstonden en waar je ook gebruik kon maken van douches, een strijkplank etc.!   Het podium zag er zo goed uit dat we besloten om ons achtergronddoek voor een keertje niet op te zetten. En na de soundcheck werden we getransporteerd naar een horecaruimte specifiek voor artiesten, waar we niet alleen gratis konden drinken maar waar ook avondeten werd geserveerd. Zo’n professionele ontvangst en faciliteiten kreeg ik ook in de Stadsschouwburg in Utrecht toen ik meezong in het koor met K’s Choice, maar het voelt toch net iets specialer als je specifiek zelf de hoofdact bent. Dus sterallures, here we come!! Vanaf nu mag het bakje met alleen blauwe M&M’s definitief op onze rider.

Het geluid goed inregelen blijft helaas toch een dingetje, want in De Doelen Studio worden uiteenlopende acts geprogrammeerd, dus de geluidstechnici hebben niet noodzakelijk ervaring met het goed uitversterken van doedelzakken en andere folk-instrumenten. Ik leer zelf ook steeds meer daarover en ben inmiddels tot de conclusie gekomen dat ik op mijn eigen monitor alleen maar mezelf wil horen, want Patricia en Wouter maken genoeg herrie naast me op het podium om ze toch wel te horen, en als ze hun volume verhogen (wat ik niet kan) dan hoor ik mezelf gewoon echt niet meer. En ik moet vragen of ze de doedelzak niet zachter op de monitor zetten dan de andere instrumenten, want in de zaal is dat blijkbaar wel nodig vanwege het scherpere geluid, maar op de monitor juist niet. De verhouding bourdon / speelpijp blijft ook steeds experimenteren; de ideale verhouding heb ik nog niet gevonden en is natuurlijk deels een kwestie van smaak.

Omdat Patricia afgelopen week niet in Nederland was, hebben we niet meer kunnen repeteren tussen ons optreden in Amsterdam en dat van afgelopen avond in, en dat merkten we helaas wel een beetje. Maar het optreden was wel een succes, want de opkomst was veel groter dan waar zowel de organisatie als de mensen van de locatie op hadden gerekend, er waren veel blije gezichten en we kregen veel enthousiaste reacties.

De setting van De Doelen Studio is eigenlijk meer gericht op zitten aan een tafeltje en luisteren naar de artiesten, dus de indeling van de ruimte was niet optimaal voor dansers. De meeste tafeltjes en bankjes mochten aan de kant worden geschoven, maar de dansvloer was meer langwerpig dan vierkant. Gelukkig zijn balfolkies creatief en het was superleuk om vanaf het podium te zien hoe er ook gedanst werd in de foyer en het garderobe-gedeelte, en hoe mensen tijdens de reidansen gewoon lekker tussen de tafeltjes in het eetgedeelte door dansten.
Hopelijk was het dermate succesvol dat ze de volgende keer een grotere zaal kunnen krijgen, of dat ze het voor elkaar krijgen dat het podium wordt verplaatst om een vierkante dansvloer te krijgen in plaats van een smal strookje tussen bar en podium.

Na afloop van het optreden werd er zeer enthousiast sessie gespeeld, want blijkbaar is er in Rotterdam een vast sessiegroepje en die waren ook in grote getale naar deze avond gekomen. Ik heb nog even meegeprutst op de doedelzak, maar had eigenlijk mijn nieuwe fluit mee moeten nemen. Les voor de volgende keer!