Ik ben me eigenlijk pas een beetje gaan verdiepen in het Eurovisie Songfestival toen ik meedeed aan Eurosing – de LARP. Het duurde even voordat ik doorhad waar het hele gebeuren om draait (niet noodzakelijk de beste zanger vinden). Inmiddels snap ik de lol er wel van. Maar in je eentje kijken is eigenlijk niet zo leuk.

Op mijn Facebook-tijdlijn verschijnen al enkele jaren posts waaronder flink wordt gespuid op de deelnemende acts. Hilarisch, maar ook van de boel digitaal volgen word ik niet optimaal gelukkig.

Na dinsdagavond weer allerlei posts langs te hebben zien komen en daardoor herinnerd te zijn aan het feit dat deze week weer Eurovision is (nee, zo goed volg ik de boel dus echt niet, en de Nederlandse inzending had ik zelfs nog nooit gehoord), bedacht ik spontaan dat ik de tweede halve finale met vrienden wilde gaan becommentariëren. (Want ten eerste heb ik zaterdag een optreden, dus de finale kan ik niet zien, en in de halve finale komt nog het dramatisch slechte langs, wat eigenlijk veel leuker is.) Dus oproepje op FB geplaatst, naar de supermarkt gerend voor snacks, en hop, het was geregeld!

Aldus zat ik om 9 uur ‘s avonds met Dagmar, Rinske en veel te veel snaai klaar op de bank. Bitchfest kon beginnen! 😁

Heel vilein zijn we niet geweest hoor, maar het was wel gezellig. Ik merk dat ik nog een behoorlijke achterstand heb wat betreft songfestivalkennis, maar wellicht gaat het vanaf nu beter. Want wat mij betreft plannen we volgend jaar weer zo’n avondje!

Oh enne: Australië FTW!! 😁🎸🤟