Het is altijd een uitdaging om een leuk verjaardagscadeau voor mijn vader te verzinnen. Gelukkig tipte ma me dat hij een egelhuisje wilde hebben, maar dat hij er geentje in de winkel kon vinden die aan alle officiële normen voldeed. Of wij niet iets konden timmeren, of een bouwtekening voor hem konden maken zodat hij het zelf kon doen? Jazeker kunnen wij dat!  

Ik had al eens eerder een egelhuisje gemaakt, maar helaas is het ding tot nu toe onbewoond gebleven. Nou ja, door egels dan – er zitten wel een hoop slakken in, waardoor het een soort egel-snackbar zou moeten zijn, maar desondanks vertikken de beesten het om er gebruik van te maken. Terwijl ze echt wel hier in de omgeving zitten: ik bracht er al eens eentje naar de Dierenambulance en recentelijk nog zag ik er ‘s avonds eentje in mijn voortuin scharrelen. Blijkbaar voldoet mijn versie dan toch niet aan de vereisten. Tsk, verwende beesten…

Richard vond een instructie van Natuurmonumenten waarin een bouwtekening stond. En hij had nog wel wat restanten eiken- en douglashout in zijn garage staan die hij aan het project wilde doneren. Mooi! Ik scoorde nog een aanvullende plank van douglashout bij de Praxis en toen konden we aan de slag!

Hm, er misten wel wat instructies in die bouwtekening… En wat bleken dat een hoop stukjes te zijn! En wat waren die cijfertjes belachelijk klein afgedrukt waardoor we twee dakplanken te kort zaagden omdat ik zonder bril een 3 voor een 2 had aangezien!

We besloten het gestructureerd aan te pakken en nummerden eerst alle individuele onderdeeltjes, zodat we straks wijs konden worden uit de voorgezaagde onderdelen. Vervolgens zaagden we alle onderdeeltjes op maat.

(In de instructies stond onder andere dat je alles goed moest schuren om te voorkomen dat de beestjes zich zouden bezeren aan een splintertje. Euh hallo, heb je al eens gezien wat die units op hun rug hebben?? We moeten uitkijken dat het egelhuis zich niet aan hén bezeert!   )

Daarna kon het assembleren beginnen!

Ik had vooraf gedacht dat we dit wel in een dagje af zouden kunnen krijgen, maar we zijn er met twee personen anderhalve dag mee beziggeweest! De eerste volledige dag werkten we er samen aan, toen ik naar huis was heeft Richard de pootjes gemaakt en het dak in elkaar gezet, en op een later moment heb ik bij mij thuis het dak voorzien van dakleer en de laatste latjes vastgeschroefd. (Oh ja, ik had ook dakleer bij de bouwmarkt moeten halen… én lijm, want ze hadden geen zelfklevend spul. Zucht.)

Richard verzorgde bovendien de finishing touch met zijn nieuwe houtbrander. Dus hierbij presenteren wij: Egelhotel ‘Chez Pierre’!  

(Het ding is echt loodzwaar geworden. En als die verwende units het wagen om ook van deze villa geen gebruik te maken, stop ik ze er hoogstpersoonlijk in en timmer ik de deuropening dicht!)