Vorig jaar gingen Richard en ik kajakken op de Ourthe. Dat beviel dermate goed, dat we besloten dit jaar weer samen te gaan kajakken in de Ardennen! Alleen vonden we de tocht de vorige keer wat kort, dus in plaats van 15 kilometer, kozen we ditmaal voor een route van 21 kilometer, te weten op de Lesse.

Volgens de site stond er 5 uur voor die tocht. Uiteraard roeiden we in praktijk sneller, dus deden we er slechts 4 uur en 20 minuten over, inclusief een picknickpauze van ongeveer een half uur langs de kant en het ietwat asociaal inhalen van de dobberende wachtrij voor het fotomoment. Volgende keer dus nóg een langere route nemen…?   

Uiteraard probeerden we onze peddeltechnieken te optimaliseren. Omdat Richard de vorige keer al achterin had gezeten, besloten we ditmaal mij achterin te plaatsen (ook al was het advies om de zwaarste persoon achterin te laten zitten). Na de picknickstop zijn we van plaats gewisseld en dat bleek toch net iets beter te gaan wat betreft bijsturen en daardoor in een rechte lijn varen in plaats van te zigzaggen. Waardoor weten we niet precies – uiteraard kan het niet aan mijn peddelvaardigheden hebben gelegen.  

We hadden geluk met het weer, want het was droog en de temperatuur van 20 graden was perfect om te kajakken! Hoewel het water niet ultiem hoog stond, zijn we maar één keer dermate vastgelopen op de bodem waardoor we (lees: Richard   ) uit moesten stappen om de kajak weer vlot te trekken en dat was zowat gelijk aan het begin.

Ik vond deze route op de Lesse ook leuker dan die op de Ourthe, omdat het op sommige plekken toegestaan was om te picknicken en omdat er twee kleine watervalletjes in zaten. Die we uiteraard zonder problemen overwonnen! Het scheelde dat we zagen waar en hoe de kajakkers voor ons vastliepen.
Ook waren de uitzichten op grote rotspartijen én een kasteel de moeite waard.

Aan het eind van de tocht reden we naar het nabijgelegen Dinant om de dag af te sluiten met een hapje eten. Met als toetje authentiek Belgische wafels crèpes met chocolade (aangezien mijn Frans blijkbaar niet goed genoeg was om de ober het verschil tussen ‘gaufre’ en ‘crèpe’ te laten verstaan…   )