Dankzij ons uitstapje naar het museum, wisten we dat middeleeuwers veel bling bling droegen op hun accessoires, zoals tassen en riemen. De rijken kochten zilver, de armen iets van tin.

Afgelopen evenement in Duitsland was er ook een tinnengietster aanwezig bij onze groep. Zij maakt echt prachtige replica’s van opgegraven hangers, insignes en dergelijke, door een mal uit steen te houwen en er vervolgens tin in te gieten. Om een aanklacht tot ‘vervalsing’ te voorkomen, maakt ze er hier en daar wel kleine wijzigingen in.

Van Thom kreeg ik er eentje cadeau: een stel trippen. Die prijken nu op mijn tasje:

Het opgegraven origineel:

Er zit blijkbaar nog een hele symboliek achter die trippen ook:

“In de 14e eeuw schreef een man een boek voor zijn 16-jarige bruid over het huishouden. Uit dit boek bleek dat de tinnen trippen cadeau werden gegeven aan de vrouw met wie de man wil huwen. De trippen dienden als een soort van verlovingsring. Op de trouwdag zelf kreeg de bruid van de man houten trippen waarmee hij eigenlijk aangaf dat het huishoudboekje nu haar werd toevertrouwd. Hiermee was het huwelijk rond.”

Oftewel, dat wordt een achtergrond schrijven voor mijn personage waarin ik verloofd ben

Maar nou ben ik dus ook weer historisch correct. En eigenlijk moet ik er nog veel meer van gaan aanschaffen. Ik vind het namelijk wel een hele mooie aanvulling op mijn outfit!