Vorig jaar kon ik helaas niet naar Dennefeest vanwege een ander festival, maar dit jaar was ik er gelukkig weer bij! Want Dennefeest is altijd supergezellig. Lekker knus in een openluchttheater midden in een bos, met leuke mensen, goede bands, lang dansen (van 14.00 tot 24.00 uur) en ook erg praktisch: op slechts een half uur rijden van huis, dus overnachting regelen is niet nodig. Een festivalsfeertje zonder dat het echt een festival is met bijbehorende vermoeidheid – ideaal wat mij betreft!

Toen ik er heen reed was ik even bang dat het net als in 2014 in het water ging vallen, want ik reed door een enórme hoosbui heen. Maar eenmaal aangekomen was het droog, en dat is het gebleven tot ergens halverwege de avond. En toen hielden de bomen genoeg regen tegen zodat dat helemaal niet erg was.

Het was ook dermate warm dat ik pas rond kwart voor 10 ‘s avonds een vestje over mijn zomerjurkje aan heb getrokken, wat ook alleen maar nodig was omdat ik even stilzat vanwege een bandwissel.

Memorabel was het voor het eerst een (enorm snelle) wals in 7 dansen en ook nog een Scottish in 9 (Dankjewel Rudy! Wij kunnen dat! ).

Wat me opviel is dat ik daar nooit alleen kan zijn. Zodra ik naast de vloer ga staan, komt er iemand om me er weer op te slepen. Zodra ik ergens ga zitten, komt er iemand naast zitten. Het is een uitdaging om even naar het toilet te kunnen. Wat een voorrecht om zo veel leuke mensen te mogen kennen! <3