Zaterdagochtend vroeg op, om alsnog richting Loenar te vertrekken. Het zou mijn 3e Loenar worden; het evenement waar ik het kortste bij speel. Mijn karakter heeft eigenlijk nog te weinig meegemaakt om er echt een binding mee te hebben, en dit feit gecombineerd met de korte nacht en het bedrijfsfeest dat nog in m’n hoofd zat, maakte dat ik niet bepaald zin had om IC te gaan.
Ook het begroeten van alle spelers, inchecken en m’n kostuum aantrekken hielpen niet om in de stemming te komen. Maar toen ik eenmaal mijn eerste scène speelde, verdween het gevoel als sneeuw voor de zon en zat ik gelijk in mijn rol.
Op de vorige evenementen waren er regelmatig momenten dat ik niets te doen had. Ik speel Elsa, een roddelende slettebak, zonder al te veel nuttige vaardigheden. En dat leidt ertoe dat ik niet vaak meegevraagd word op missies. Dankzij het overleven van de vorige evenementen had ik nu wat genezende vaardigheden, zodat ik wel mee mocht, en bovendien waren er genoeg situaties waarin ik me op andere manieren nuttig kon maken. Ik heb me dan ook geen moment verveeld!
Hoogtepunt van het evenement was het grote bal op de zaterdagavond. Bij Loenar is de zaterdagavond altijd een soort special voor een klein groepje spelers, en worden de andere spelers tijdelijk ingezet als NPC om een scène neer te zetten. Ditmaal was ik onderdeel van dat groepje spelers, dus we werden heerlijk verrast met een chique gemaskerd bal in het kader van de verloving van de prins (terwijl wij boerenpummels nauwelijks iets van etiquette wisten), waar we vermomd als edelen probeerden binnen te komen. Natuurlijk ging het mis, want de kroonprins werd vermoord, alle maskers moesten af, en wij kregen vanzelfsprekend de schuld.
Eigenlijk was het een soort moordspel, want aan de hand van alle roddels die we die avond gehoord hadden, moesten we bepalen wie de dader was. En aangezien mijn karakter van roddelen houdt, was dit de perfecte avond voor Elsa.
Verder zijn er nog veel meer leuke momenten geweest, maar voornamelijk in het kader van ‘je had erbij moeten zijn’. Voor degenen die dat waren: zie het leuke momenten topic op het Loenar forum.
Het enige jammere was de kou, en het feit dat al het vlees op was tegen de tijd dat ik aan de beurt was om avondeten op te scheppen, maar verder heb ik me prima geamuseerd. In de zomer is het de laatste Loenar met deze setting en locatie, dus tegen die tijd ga ik maar eens evalueren of ik het leuk genoeg vind om door te spelen.
Wat dat betreft waren we tijdens het bal echt wel ‘Vis uit het Water’. Oh, man, wat zaten we in de problemen.
Heerlijk evenement.
Ik wordt ook zelden meegevraagd op missies, helemaal niet meer sinds ik na een missie verlamd ben geraakt aan één been. Daardoor ben ik als vechter niet erg nuttig meer.
Maar ik ga gewoon mee, of ze me nu vragen of niet.
En ik ben weer niet gevraagd voor het bal, en jij wel.
Ik ben niet gevraagd voor het bal. Ik heb de eerste uitnodiging (en een aantal volgende) weten te ritselen en vervolgens geweigerd om hem af te geven aan iemand anders
(Waarom speelde jij eigenlijk twee verschillende karakters? Dat heb ik even gemist)
Aurelius Kematian heeft zich gedurende een dag levend laten begraven om A) zijn trouw aan het huis Kematian te bewijzen, want daar werd door sommige Kematians aan getwijfeld B) om in contact te komen met zijn voorouders en C) om het raadsel van de klopgeest op te lossen.
Ik wist van te voren dat ik als Aurelius het grootste deel van de zaterdag er niet zou zijn, dus ik had een reserve-character gemaakt.
Heel goed dat je je uitnodiging niet hebt afgegeven! En die paladijn die niet meteen super enthousiast werd bij het idee om met jou naar het bal te gaan was echt een vreselijke sukkel.
Dat wilde ik IC heel erg graag tegen je vertellen, maar ik kon op dat moment IC niet praten, en ook niet schrijven, en ik had geen idee hoe ik zoiets in gebarentaal uit moest leggen.