Ik heb inmiddels twee jaar mijn eigen doedelzak; een cornemuse du centre. Maar ondanks twee jaar oefenen heb ik de druk nog steeds niet onder de knie.

Deuntjes spelen gaat prima; op mijn vingervlugheid, vingerzetting en dergelijke is niets aan te merken. Maar ik heb nog steeds moeite met het niet laten wegvallen van de toon, of het voorkomen dat hij gaat kraken, wat te maken heeft met het aanzetten en houden van de juiste druk (en die verschilt enigszins per noot…).

Mijn doedelzakdocent zegt dat het uiteindelijk zonder nadenken moet gaan. Dat je niet meer voelt dat je druk zet, en dat je eigenlijk gewoon je arm moet laten hangen. Nou heb ik al diverse houdingen geprobeerd, maar op geen enkele manier voelt het comfortabel aan.

De vorige les liet mijn docent me maar eens op zijn instrument spelen. En waarempel, dat ging een stuk beter! Hij heeft een Lage Landen doedelzak, waarbij de zak een stuk breder is zodat je inderdaad je arm gewoon erop kunt laten rusten. Mijn zak heeft een soort inham in het midden, waardoor je feitelijk op het smalste punt de lucht eruit probeert te drukken. En mijn arm hangt bij een volle zak al bijna langs mijn lichaam, waardoor ik echt kracht moet zetten om er een toon uit te krijgen.

Daarnaast zit bij mijn doedelzak de kleine bourdonpijp naast de speelpijp, en bij een Lage Landen doedelzak zit hij bovenop, naast de grote bourdonpijp. Op zich zit het ding me niet in de weg bij het spelen, maar al dat extra hout voorop zorgt ook voor extra gewicht, zodat ik wat meer knijp tijdens het spelen. Alleen een speelpijp voorop voelt een stuk vrijer.

Natuurlijk heeft een Cornemuse du Centre ook voordelen ten opzichte van een Lage Landen doedelzak: doordat de ene bourdonpijp bovenop zit en de andere voorop, creëer je een soort ‘aura’ van geluid om je heen in plaats van alles naar achteren te blazen, wat theoretisch net iets mooier is.

Maar ja, als ik na twee jaar nog steeds niet mijn draai heb gevonden op het ding, moet ik misschien toch constateren dat het niet (alleen) aan een tekort aan oefening ligt, maar dit type doedelzak het misschien gewoon niet is voor mij.

Een tweede doedelzak aanschaffen is niet echt een optie, want dan duurt het een jaar voordat hij klaar is en kost het me zo’n €1350,- en bovendien vind ik mijn huidige doedelzak hartstikke mooi klinken, dus die wil ik niet kwijt.

Dus heb ik eens geïnformeerd of het mogelijk is om mijn doedelzak om te laten bouwen. En dat kon. Voor €250,- kan ik er een andere zak op laten zetten, of voor €440,- kan ik hem helemaal laten omzetten naar een Lage Landen doedelzak (en dat is een inruilprijs, als ik de overbodig geworden onderdelen zoals de zak achterlaat).

Het zijn niet de kosten waar ik over twijfel. Het is ook niet dat ik het instrument dan een lange tijd kwijt ben; de onderdelen worden gewoon gemaakt op bestelling en dan moet ik 1x langskomen om ze te laten monteren en neem ik het instrument direct weer mee naar huis.
Maar toch vind ik het moeilijk om definitief ‘ja’ te zeggen tegen het ombouwen. Het is natuurlijk een flinke ingreep. En als naderhand blijkt dat dit het ook niet helemaal is, kan ik hem niet zomaar weer terug laten zetten en m’n geld terug krijgen, want die onderdelen worden op bestelling gemaakt.

Er zijn ook niet bijster veel mensen die ervaring hebben met beide doedelzakken en die me goed over de beslissing kunnen adviseren. Bovendien is het ook een kwestie van persoonlijke voorkeur. Wat de een prettig vindt, vindt de ander helemaal niet fijn.

Nog maar even een nachtje over slapen denk ik…