Category: Aankopen

Prullenbakprobleem

Inmiddels heeft ook de Gemeente Nijmegen besloten om plastic gescheiden in te gaan zamelen. Aldus kregen we van de week een speciaal pakketje vuilniszakken en een foldertje over wat er wel en niet in mag.

Heel leuk. Goed initiatief. Go Nijmegen.

Maar waar laat ik in godesnaam die extra vuilniszak?!?

Ik was al blij dat we een plekje hadden gevonden voor de normale prullenbak, die nu om een hoekje staat omdat hij anders naast de verwarming gepositioneerd moest worden (en ik weet uit ervaring hoe erg dat gaat meuren). Het oud papier bewaren we in de trapkast, want het is niet zo veel werk om even daarheen te lopen. Maar plastic dat heb je wel iets vaker over, zeker tijdens het koken (ja, wij zijn van de voorgesneden groente generatie), en dan wil je gewoon snel iets kunnen weggooien.

Dus nu ben ik op zoek naar een prullenbak waar ik twee zakken naast elkaar in kwijt kan. En die zijn er ook wel, maar ik vind alleen kleinere maatjes, dus niet voor een standaard vuilniszak.

Twee rechte prullenbakken die ik vlak naast elkaar kan zetten, zou ook goed zijn. Die we nu hebben loopt namelijk wat taps toe en dan passen er net geen twee naast elkaar. Maar als je een rechte prullenbak wil, dan kom je in de design-hoek terecht, waar de goedkoopste prullenbak al €200,- is. No way dat ik dat ga betalen voor een bak waar ik de urineklonters van de kat in deponeer…

Dus: wie heeft er een tip waar ik een grote duo-prullenbak of twee betaalbare rechte prullenbakken kan kopen?

Of hebben jullie zelf misschien creatieve oplossingen bedacht voor dit recycledilemma?

Ik wil ‘m ik wil ‘m ik wil ‘m!

Nexus OneEindelijk is er wat ik zoek!

De Nexus One van Google… *kwijl*.

Ik ben geen gadget freak, maar deze wil ik wel graag hebben. Niet alleen kun je er goed mee internetten, hij heeft ook nog eens een 5 megapixel camera. En aangezien het ding niet op Windows, maar op Android van Google draait, ga ik er vanuit dat de besturing lekker intuïtief is. I love Google!

Hij zou in het voorjaar in Nederland beschikbaar moeten zijn, in combinatie met een Vodafone abonnement. Ik zit al bij Vodafone, maar ik zit officieel wel tot juli aan mijn huidige cheap-ass internetloze abbo vast. Maar ik kan me niet voorstellen dat Vodafone het niet goed vindt als ik dat contract stopzet om hen vervolgens meer geld te gaan geven :-)

*stuitert ongeduldig*

Hatheads

Ik was er al een tijdje naar op zoek, maar met de Grote Zolderopruiming werd de behoefte nog groter: een handige manier om mijn LARP-hoofddeksels te stallen.

Aimée’s hoeden hebben namelijk een dusdanig onhandige vorm, dat ik ze niet zomaar kan neerzetten. Maar het zou toch wel fijn zijn als ze de periode tussen de evenementen in konden overleven.

Annet tipte me over een winkel waar ze pruikenhoofden verkochten. Ik had die zelf nog niet kunnen vinden omdat ik googlede op woorden als ‘hoedenhoofd’. Maar blijkbaar heten ze dus pruikenhoofden. Na diverse frustraties (het was niet duidelijk of je er ook als particulier kon kopen, er stonden nergens verzendkosten vermeld, er stond niet hoe je kon betalen, en na twee mailtjes naar de eigenaren wist ik nog steeds niet hoeveel het ging kosten omdat ze blijkbaar afhankelijk van mijn bestelling het gewicht moesten berekenen en daar de verzendkosten op baseerden, deze prijzen exclusief BTW waren en ze ondanks mijn vraag nog steeds niet verteld hadden hoe ik dan zou moeten betalen) heb ik ze uiteindelijk maar bij een andere webshop gekocht (die ook nog eens goedkopere exemplaren had).

Dit weekend gearriveerd en nu kunnen Aimées hoedjes dan eindelijk prachtig gepronkt worden:

jonkvrouwhoeden

Ik moet zeggen dat de dingen erg goed hun werk doen. Ik dacht eigenlijk dat die jonkvrouwenhoeden veel te zwaar zouden zijn voor piepschuimhoofden en dat ze zo om zouden vallen, maar dat blijkt dus niet het geval te zijn.

Of ik ben gewoon goed in het maken van perfect gebalanceerde hoofddeksels… dat kan natuurlijk ook ;-)

De adventskalender

Kennen jullie het fenomeen adventskalender? Ik weet eigenlijk niet hoe katholiek dat is en of het voornamelijk in Limboland voorkomt, of dat het een nationaal gebruik is.

Vroegah kregen we er altijd eentje van m’n ouders cadeau. Het was iedere keer weer een feest om vanaf 1 december iedere ochtend een deurtje open te mogen maken en er een chocolaatje of speeltje achter te vinden.

Ook toen we eigenlijk veel te groot waren voor adventskalenders stonden we erop om het te doen. Ik herinner me nog hoe onze ouders hoofdschuddend toekeken toen we als een kind zo blij waren met de Kindersurprise-achtige plastic zut die we achter het kartonnetje uit haalden. Maar het ging dan ook helemaal niet om wat er precies achter zat, het ging om de traditie. Het je iedere dag weer verheugen op de volgende ochtend, als er weer een vakje open mocht.

Weer zo’n traditie van vroegah die ik stiekem wel mis. Dus besloot ik dit jaar er een voor mezelf aan te schaffen.

Maar het bleek nog niet mee te vallen om eentje te vinden! De adventskalenders die tegenwoordig verkocht worden, zijn doorgaans in drie versies te krijgen:
Van hout en bedoeld om meerdere jaren te gebruiken. Dan moet je dus zelf iets achter de vakjes gaan stoppen. Ja dag… dan is het geen verrassing meer!
Met speelgoed. Tsja… nu ben ik er écht te oud voor.
Uberheilig. Nou ben ik officieel wel gelovig en ja, het hoort erbij, maar ik zit eigenlijk niet te wachten op een kalender versierd met bijbelteksten.

Ik wilde er gewoon eentje van karton met chocolaatjes.

Als ik ze al vond, waren ze van Duitse webshops (blijkbaar is het daar wel hot) of bij Nederlandse webshops gespecialiseerd in Oud Hollandsche Waren Voor Geëmigreerde Nederlanders Met Heimwee. Die niet binnen Nederland verstuurden.

Uiteindelijk vond ik er toch nog eentje, bij Intertoys. Hoezee! De verzendkosten waren meer dan het ding zelf kostte, maar dat mocht de pret niet drukken.

Morgen is het dan zo ver: mijn eerste vakje gaat open. Oeh, spannend! :-)

Butt-ugly lamp

Ik ben normaal niet zo van de felgekleurde plastic kitsch. Ik houd meer van natuurlijke materialen en kleuren, zoals hout, groen en bruin. Maar goed, nu we ineens veel meer kamers hebben dan eerst, kun je best wat gaan variëren met je inrichting.

Omdat ik niet wist waar ik mijn Alice in Wonderland snowglobe moest laten (plastic, veel te bont en nog veel meer te duur, maar ik zag ‘m, was er spontaan verliefd op en moest hem hebben…), heb ik hem op de WC gezet. En dat was eigenlijk het begin van ons bonte toilet.

Inmiddels hebben we ook een bloemvormige wc-rolhouder en wc-borstel, een handdoekhaakje in de vorm van een rode hondenkont en nog wat andere meuk. Maar er ontbrak nog iets. Iets in de hoogte.

Dus struinde ik Marktplaats.nl af en tikte ik voor €15,- dit butt-ugly ding op de kop:

Butt-ugly lamp

Tsja, sommige dingen zijn zo lelijk dat ze weer leuk worden :-)

Mark maakte geen bezwaar (!) en nu pronkt hij dus aan het plafond van ons toilet. Nu nog iets vinden voor aan de muur. Een kleurrijke spiegel ofzo. Zolang hij maar primaire kleurtjes heeft en van plastic is.

Spiel

Vandaag tot en met zondag is er weer Spiel! Traditiegetrouw hebben we vrij genomen om gelijk de eerste dag te kunnen gaan. Dan is het namelijk niet zo druk minder druk dan in het weekend, en bovendien zijn de leukste spulletjes nog niet verkocht.

Aldus togen Mark en ik, gezellig samen met Alice en Han, richting het Duitse Essen.

Ik blijf het geweldig vinden: een gebouw (denk Jaarbeurs in Utrecht) waarvan bijna alle hallen volledig gevuld zijn met kraampjes met de meest uiteenlopende spelletjes! Voornamelijk bordspellen, maar één van de hallen is gewijd aan LARP spullen. Kwijl… als je goed wil shoppen voor je karakters, dan is dat the place to be.

Ik had dit jaar geen must-have verlanglijstje, alleen wat dingen in m’n hoofd die wellicht leuk zouden zijn. Daar heb ik helaas niets van gevonden, maar desondanks ben ik niet met lege handen naar huis gegaan. De buit:

De Buit

Een kettinkje en een hangertje van een salamander (gewoon voor zomaar), een houten besteksetje (want mijn hoornen setje begint wat slijtage te vertonen) en een latex naald (zodat Aimée verantwoord iemand kan hechten).

Er was ook een erg leuk metalen harnasje voor vrouwen. Maar ik sloeg steil achterover van de prijs: duizend euri!! Nou heeft Mark z’n harnas ook zoveel gekost, maar dit harnasje was niet veel meer dan een vijgebladrokje en een half-open bh. Okee, het was dan ook perfect afgewerkt, zodat je tieten niet lekgeprikt worden door uitstekende metalen punten, maar je krijgt dan toch wel heel erg weinig metaal voor je geld. Dus die heb ik maar laten hangen.

Verder waren er niet heel veel verrassende dingen. De meeste aanbieders staan er ieder jaar met voor een groot deel dezelfde spullen. Wel nog even getwijfeld over een leren hoofdband, waarvan iedereen zei dat hij me geweldig stond (hoewel je het natuurlijk met een korreltje zout moet nemen als verkopers dat zeggen). Hij was inderdaad erg leuk, maar de versiering erop paste niet bij het leren harnas waar ik ‘m bij wilde dragen. De verkoper zei dat hij ook op de Elf Fantasy Fair zou staan en dat hij dan zou zorgen dat hij ook een aantal blanco exemplaren bij zich zou hebben. Dan kan ik er zelf eventueel nog een passende versiering op naaien, of met de leerbrander erin graveren. Dus toch weer een item voor op m’n wishlist.

Na vier uur sjouwen langs de kraampjes vonden onze kuitjes het wel weer genoeg geweest en zijn we terug naar huis gereden, waarna we Alice en Han na een bord frietjes op het station hebben afgezet.

Volgend jaar gaan we zeker weer!

Oops, I did it again…

Ook al had ik me voorgenomen om snel even wat nuttige spulletjes in de stad te gaan halen, toch kom ik (ook) weer met kleren thuis. Wel erg leuke natuurlijk, dus toch even showen :-)

kleren

Het blauwe (op de foto meer paarsige) jurkje is van heerlijk zachte (niet kriebelende) wol en sluit perfect aan, zonder rollade-effecten te creëren.

De scheve haltertop heeft een lange puntmuts achterop hangen, die je op de foto niet zo goed ziet. Hij is een beetje gewaagd, maar ik wil graag wat apartere kleding aan m’n garderobe gaan toevoegen. Het topje is nu te koud om te dragen, maar wellicht staat het ook met een longsleeve eronder.

De spijkerjurk had ik al eerder zien hangen, maar toen niet gekocht omdat hij niet paste. Maatje S was eigenlijk voor lange slanke dames bedoeld in plaats van kleine dwergen ;-), dus de taille hing op m’n heupen. Maar maatje XS kreeg ik amper dicht. Dus helaas pindakaas.
Nou heb ik de ervaring dat vaak niet alle kledingstukken exact gelijk zijn. Soms valt de ene maat S iets anders uit dan de andere maat S. Aangezien het al enkele weken geleden was dat ik het jurkje gepast had, hoopte ik dat er inmiddels nieuwe aanvoer gearriveerd zou zijn. En jawel hoor: dit maatje S paste wel (redelijk)! Hij is nog steeds wat te lang, maar het valt niet echt op. En wellicht kan m’n naaijuf helpen om hem bij de schoudernaden nog wat in te nemen zodat hij hoger hangt, aangezien de mouwgaten groot genoeg zijn.

Blijft alleen het laatste probleem: hoe creëer ik weer extra ruimte in m’n klerenkast…?

De vondst

Vanmiddag fietste ik weer eens langs dat daar-moet-ik-toch-echt-eens-een-keer-binnen-gaan tweedehands winkeltje. En aangezien ik vakantie heb, had ik deze keer wél tijd om even binnen te wippen.

Tweedehandswinkeltjes zijn altijd superleuk. Niet dat ik er vaak iets koop, maar je gaat er toch altijd binnen met de hoop dat je ooit eens een keer iets helemaal geweldigs tegenkomt.

Vandaag had ik geluk. Verstopt in een hoekje vond ik een doosje met metalen klimopblaadjes.

Volgens de verkoper waren ze bedoeld ter decoratie van een lamp ofzo. Maar de ware LARP-er ziet hier natuurlijk direct een Elvenharnas-in-wording in!

elvenharnas in wording

Ze waren 30 cent per stuk. “Maar… als ik nu de hele doos neem?” Tja, dan kon er natuurlijk wel een mooi prijsje gemaakt worden. Hij moest even bellen met de baas. Vooruit dan, ik mocht ze voor 5 cent per stuk hebben als ik de hele doos nam. Yay!

Maar hoeveel zaten er dan in die doos? De verkoper keek moeilijk, want het was warm en tellen was eigenlijk te veel moeite. Na er enkele stuks uitgepakt te hebben en wat schattend in de doos gekeken te hebben, stelde hij € 30,- voor. Dankzij mijn “Maak er 25,- van, want ik moet de roest er nog afhalen”, werd hier nogmaals 5 euro vanaf gehaald en ging ik blij met mijn zakje naar huis.

Eenmaal thuisgekomen heb ik ze nageteld alvorens ik ze in de cola flikkerde. Ik kwam uit op een teleurstellende 121 stuks… Damn, ik had gegokt dat er zeker een paar honderd in die bak zouden zitten! En ik denk die man van de winkel ook, want hij kwam niet over als een keiharde onderhandelaar. Da’s dan weer een flinke tegenvaller. Maar goed, het is uiteindelijk nog altijd minder dan 0,30 per stuk, zelfs als ik de kosten van 1,5 fles cola voor het ontroesten meetel.

Eens kijken wat we hiervan kunnen bouwen. Een heel harnas zal wel niet lukken, maar een paar mooie schouderstukken of een versiering voor rond een rokje moet toch wel haalbaar zijn.
Maar… eerst moeten mijn Omen jurk en mijn Middeleeuwse jurk nog af! Damn, te veel inspiratie…

[edit] Cola is echt briljant spul. De zwarte aanslag krijg ik helaas niet weg, maar na een paar uurtjes weken was alle roodbruine roest zo goed als verdwenen! Je zou bijna gaan stoppen met cola drinken…

Shop until you drop

Ik was al een behoorlijke tijd niet meer gaan shoppen voor kleren. Zo’n shopbehoefte gaat echter niet weg, die stapelt zich langzaam maar zeker op. Dus als ik dan weer eens ga shoppen, dan haal ik de schade ook in één keer in…

De buit van vandaag bedraagt:
– 1 basic shirtje (altijd handig)
– 1 spijkerbroek (een broek die past* is zo’n groot wonder dat ik ‘m altijd mee moet nemen)
– 2 nieuwe jurkjes (Yay! I love jurkjes!)
– 2 bh’s (een push-up voor onder mijn Loenar-kostuum, want opvullen met sokken gaat op een gegeven moment vervelen, en een gewone gele, want… euh… ik had nog geen gele :-) )
– 3 paar schoenen (want there’s no such thing as too many shoes)

En verder nog wat prulletjes zoals fotolijstjes (voor de soon-to-be LARP fotomuur), plastic bakjes (tegen de zooi) en een ventilatortje in de vorm van een bloem (gewoon omdat hij zo leuk was).

blauwe en niet-roze jurkjes niet te veel schoenen

diverse aanwinsten

Het shop-thema van vandaag was: ‘kies eens wat anders’. Ditmaal geen groen en bruin, wat ik altijd koop (nou ja, afgezien van het basic truitje), maar blauw en roze iets tussen paars en rood in**. En half open schoenen. Want ik heb eigenlijk alleen maar laarzen, slippers, gympen en sandalen. Maar slippers mogen niet meer op het werk, sandalen zijn soms te fris, gympen niet altijd charmant, en laarzen soms te warm. Dus tja, zo’n gat in je garderobe moet toch echt wel opgevuld worden. Gelukkig was het uitverkoop.

Het voordeel van maatje 38 is, dat er bijna altijd wel leuke schoenen in mijn maat te vinden zijn. Het nadeel is, dat je in de uitverkoop veelvuldig teleurgesteld wordt omdat alle maten er nog zijn, behalve 38.

Toch nog een afgeprijsd exemplaar weten te scoren voor €25,-. Het was ook 2 voor de prijs van 1. Helaas kwalificeerde alleen het dure exemplaar daarvoor en mocht ik die niet met de al afgeprijsde combineren. Mijn ‘awww…. echt niet??’-blik hielp gelukkig en ik kreeg toch nog 40% korting op het paar 8-)

En ik heb geconstateerd dat skinny-broeken echt niet voor mij weggelegd zijn. Nu pas? Ja, nu pas. Ik had altijd al dit vermoeden, maar ik had het nog nooit in de praktijk kunnen bevestigen, omdat ik die krengen simpelweg nooit verder dan m’n knieën omhoog heb gekregen. Nu vond ik een exemplaar met wat meer kont- en bovenbeenwijdte, zodat ik ‘m daadwerkelijk aan kon trekken. Conclusie: door de smalle pijpen lijkt je kont nog eens 3x zo dik er bovenuit te torenen. Snel uit dat ding dus en nooit meer naar kijken.

Na 4 uur vond ik het mooi geweest en stapte ik met vermoeide voeten maar een voldaan gevoel de bus naar huis in. Behoefte bevredigd! Nou ja, voorlopig dan.

* Passen is een relatief begrip. De pijpen zijn bij mij structureel te lang, dus die tel ik al lang niet meer mee. Dat wordt weer naaien.
** Ik doe niet aan roze. Ik weiger roze.