Category: Aankopen

Little black (wedding)dress

Gisteren was de bruiloft van mijn schoonzusje. Een mooie kruising tussen traditioneel en toch relaxed en zonder al te veel poespas, precies zoals zij het wilden. Het feest was in de theetuin van haar schoonouders, echt een prachtig plekje met veel van die verstopte hoekjes en beeldjes en beestjes en een mooie vijver. Zoiets wil ik ook wel voor mijn bruiloft!

Ik had nog wel een leuk feestelijk jurkje liggen dat ik kon dragen, maar eigenlijk was het vooral een wat chiquer zomerjurkje en ik constateerde dat ik nauwelijks echte feestkleding in de kast had hangen. En aangezien over een paar weken ook mijn schoonbroer trouwt, moest er geshopt worden. Want twee keer hetzelfde aan, dat kan natuurlijk niet.

Mijn soon-to-be schoonzusje had gisteren een erg leuk jurkje aan, waar ik stiekem wel wat jaloers op was. Stomtoevallig hing precies dezelfde jurk ook in de winkel waar ik ging shoppen! Zelfs in een nog mooier model; helemaal tot op de grond en in een net iets andere kleur, waar ik direct verliefd op was. Helaas, mijn schoonzusje is blijkbaar een flink stuk slanker, want bij mij ging de rits niet dicht. :-(

Gelukkig hadden ze ook iets anders hangen. Het is een wat saaiere jurk dan ik eigenlijk wilde, maar ik pas er in ieder geval wel in:

little black dress

Ik had nog geen ‘little black dress’, maar nu dus wel. En dat voor maar € 49,95! (de andere was bijna 3x zo duur en ik heb er ook nog eentje van 200 euro aangehad, die er lang niet zo mooi uitzag)

Oh ja, er was ook nog wat collateral damage…

collateral damage

Het nadeel van een jonger schoonzusje en een jongere schoonbroer die vlak achter elkaar trouwen, is dat ons gisteren minimaal 25x de vraag is gesteld wanneer wij dan eindelijk gaan trouwen… Nee hoor, voel je vooral niet onder druk gezet! :-P

Fancy fresh flowing fountain FAIL

Ons poezebeest drinkt al niet zo heel veel, en met deze hitte is het wel belangrijk dat ze genoeg vocht binnenkrijgt. Nou gooi ik altijd al een plens water over haar natvoer, dat ze gelukkig goed oplebbert, en heb ik verschillende bakjes water door de kamer heen verspreid (want water dat al een paar dagen staat is natuurlijk veeeeel lekkerder dan het verse water uit haar drinkbakje), maar dan nog.

Ik had al eens gehoord dat katten liever drinken van stromend water dan van stilstaand water en daarom zijn er diverse drinkfonteinen voor poezebeesten uitgevonden.

Eentje die veel goede reviews had, was in de aanbieding en bovendien had ik ook nog een 10% kortingsbon, dus ik dacht: laat ik eens een cadeautje voor de poes bestellen.

Hij is enkele dagen geleden gearriveerd en in werking gesteld:

drinkfontein

Maar natuurlijk keurt Zulay het ding geen blik waardig… Ik heb haar er nog geen enkele keer uit zien drinken. Ik had het natuurlijk kunnen weten, aangezien ze ook al niets moet hebben van al die fancy speeltjes. “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg” is duidelijk haar motto.

Oh well. Ik kijk het nog een paar dagen aan en anders… dan heb ik nog een drinkfontein in de aanbieding voor mijn mede-kattenliefhebbers.

Kom binnen, neem een stoel!

Het is eindelijk weer veilig om bij ons langs te komen.

Na Mark’s ongelukje hebben we het een tijdje met eentje minder gedaan, want we hadden beiden helemaal geen zin om op onze vrije zaterdag door talloze meubelboulevards heen te sjokken en veel te dure stoelen te bezitten die het toch allemaal net niet waren.

Op internet is het ook heel moeilijk meubels vinden. De meeste bedrijven hebben maar een paar dingetjes op hun site staan, voor de rest moet je toch echt langskomen. Een oud-collega van me heeft daar inmiddels een website voor opgezet, waarop je allerhande meubels van verschillende aanbieders kunt vinden. Maar de meubelbedrijven begrijpen het nog niet helemaal en zetten er voornamelijk aanbiedingen en restanten op, in plaats van hun complete assortiment.

Marktplaats.nl dan maar. En waarempel: daar stonden er vier die eigenlijk precies waren wat we zochten! Slechts €25,- per stuk. Okee, ik moest er wel even voor op en neer naar Tilburg, maar ik wist dan wel zeker dat ik met iets thuis zou komen.

Ze zijn niet meer helemaal als nieuw, maar goed genoeg. Onze oude stoelen waren immers ook tweedehandsjes. En ook heel belangrijk: ze zijn niet te hoog, dus zelfs ik kom met de voetjes aan de vloer.

de 'nieuwe' aanwinst

Nu nog een keertje tijd maken om de tafel te schuren en opnieuw te lakken.

Wie komt ze uitproberen?

Big, black and b… well, just big and black.

Het is hier.

Ik moest even slikken toen de doos werd binnengebracht, want die was helemaal mega.

Doos

Natuurlijk pas nadat ik me, heel voorzichtig, een breuk had getild om het scherm uit de doos te krijgen zonder ‘m te laten vallen, constateerde ik dat bovenop de doos instructies zaten en ik blijkbaar aan de zijkant klepjes had kunnen loskoppelen, zodat ik de zijkanten van de bodem af had kunnen tillen. Oh well…

Verder zit er een handleiding van slechts drie kleurige pagina’s bij het ding. Weer eens wat anders dan zo’n pak papier. Alleen niet zo leuk als jouw tv niet doet wat er volgens de plaatjes zou moeten gebeuren. Zenders vinden enzo…

(en nee, ook nadat ik het per ongeluk losgetrokken stekkertje er weer in had geplugd (oeps…) deed ‘ie het niet)

Enige frustraties later bleek dat het apparaat ook niet geacht was om zenders te vinden, want dat moest het Digitenne kastje daarna pas voor ons doen. Nou ja, ook goed.

Daar is ‘ie dan:

Big, black and ugly

De afstandsbediening is om de een of andere reden loodzwaar. Gelukkig heb ik gisteren gelijk zo’n uberhandige universele afstandsbediening besteld. Hoef ik ook niet meer te iene-miene-mutten tussen vier exemplaren als ik een DVD-tje wil kijken.

Nu nog wennen aan het beeld. Het lijkt eerlijk gezegd wel alsof we er op achteruit zijn gegaan… want het beeld blijft af en toe wat ‘hangen’, zodat je een soort geest-achtig effect krijgt. Bij o.a. een close-up van een gezicht zie je duidelijk dat een deel beweegt en de rest een fractie later pas volgt. Zal wel iets met de refresh rate of soortgelijke termen te maken hebben. Hmpf. Als dat niet is aan te passen gaat ‘ie wat mij betreft terug naar de winkel…

Girl gadget

somonro?Het is eindelijk mooi weer dus je trekt zo veel mogelijk korte rokjes en zomerjurkjes aan. Snel, want voor je het weet zijn de zonnige dagen op en hangt je jurk weer een jaar ongedragen in de kast!

En dan moet je op de fiets naar je werk. Wapperdewapperdewapper… lekker oncharmant, die opgewaaide stof zodat je de voering eronder kunt zien. Of, erger nog, je ondergoed. Dus zit er niks anders op dan krampachtig met je hand de stof tegen te houden tijdens het fietsen.

Ik had al eens overwogen om van die tafelkleedgewichtjes te kopen, maar tja, met dat plastic fruit aan je rok lijk je gelijk op zo’n Hawaii-meisje. Bovendien bengelt het waarschijnlijk continu tegen de stang van je fiets aan.

Dus dan toch maar wat meer geld uitgeven voor de echte girly stuff. Want jawel, iemand zag hier daadwerkelijk een gat in de markt en creëerde de NOMONRO (pun intended). Een zeer handige & vooral hippe designclip, die werkt als een metalen klikklak-haarspeldje. Maar dan een beetje zwaarder.

Zie hier mijn aanwinsten (gelijk twee gekocht, want tsja, ze moeten natuurlijk wel met je outfit matchen hè?):

nomonro clips

Windvlagen, doe je best, want we komen eraan!

Hoe ouder, hoe groter…

Het is één dag voor Omen; een LARP-evenement zonder slaapzalen. En Mark merkt op: “Oh, trouwens… we moeten nog een nieuwe tent kopen.”

“Ehm…. hoezo? We hebben toch een tent?”

“Ja… maar… de vorige keer dat ik hem gebruikte is één van de tentstokken gebroken, dus we kunnen ‘m niet meer opzetten…”

ARGH!!!

Gelukkig had ik m’n thuiswerkdag en kon ik wat schuiven met m’n uren, zodat we naar de tentenwinkel konden gaan.

Bij de Bever en Spac Sport hadden ze alleen van die claustrofobische rupsvormige trekkerstentjes, of tenten van formaat “ik ga op vakantie en neem mee: mijn hele schoonfamilie”, vanaf 800 euro (!).
Gelukkig werden we door een van de medewerkers doorverwezen naar een kampeerzaak in Schijndel. Aanrader!! Daar hebben ze een hele hal vol met tenten, die allemaal uitgeklapt zijn zodat je er ook in kunt om ze te testen. Dus kwamen we gelukkig toch met een geschikte tent thuis.

Ik moet jullie waarschuwen. Hij is groot. Hij is hoog. En hij is breed.

Want tsja, we worden ook een dagje ouder… en dan zie je toch steeds meer op tegen dat gekampeer… zeker als je niet eens kunt staan in je koepeltentje, terwijl je wel moet proberen je om te kleden in je harnas of jonkvrouwenjurk. En ‘s ochtends je tentje uitbranden omdat de zon er recht op staat en het ding voor geen meter ventileert.

Nu hebben we er dus eentje waar niet alleen ons tweepersoons luchtbed in past, maar waar ook een ruime, hoge voortent mét grondzeil aan vastzit. We hebben zelfs een logeerkamertje over…

Mark is in ieder geval blij, want voor hem geldt doorgaans bij het aanschaffen van spullen: “Hoe groter, hoe beter” (‘t is iets mannelijks denk ik).

Over een paar jaar komen we waarschijnlijk met een camper. Of we gaan alleen nog maar naar LARP’s met een overdekte slaapzaal. Want een hobby is leuk, maar het moet ook voor oudjes zoals wij doenbaar blijven natuurlijk…

No such thing as too many clothes?

Naar aanleiding van mijn recente shopping spree, ben ik me gaan afvragen of ik nou eigenlijk veel kleren heb.

Als ik het aan Mark vraag, zegt hij natuurlijk gelijk ‘ja’. Maar ik heb het nu even niet over het verschil tussen mannen en vrouwen. Ik wil weten of ik voor een vrouw veel kleren heb.

Recentelijk bekende een vriendin (die ik niet bij naam zal noemen, om publieke schaamte te voorkomen), dat ze slechts 6 setjes kleren had. En ik heb een paar andere vriendinnen die ik eigenlijk altijd hetzelfde zie dragen. Maar ondanks mijn eigen ruime voorraad, heb ik toch het gevoel dat ook ik altijd hetzelfde draag. Want tja, al die winterkleren trek je in de zomer natuurlijk niet aan, en vice versa.

Omdat er zelden tot nooit een reden is om een kijkje in andermans klerenkast te nemen, dacht ik: laat ik eens een foto maken van de inhoud van mijn kast, en mijn lieve lezertjes vragen of zij meer of minder kleren hebben dan ik (de heren onder jullie kunnen het met hun partner’s klerenkast vergelijken).

De inhoud van mijn kledingkast

kastjes naast mijn kledingkast

1: Effen t-shirtjes, spaghetti-topjes en longsleeves, om ergens onder te dragen
2: Bonte t-shirtjes en spaghetti-topjes, om zo te dragen
3: Blouses en gemiddeld warme shirtjes
4: Warme truitjes en shirtjes
5: Flink dikke wintertruien
6: Dikke truien die niet meer links in de kast pasten, en een paar makkelijke thuis-truien
7: Pyjama’s, zwemkleding, kluskleding en overige dingetjes
8: Van links naar rechts: zomerbroeken (linnen e.d.), gewone broeken (meestal spijkerstof), warme broeken (rib). (Nee, ik heb inderdaad niet zo veel broeken. Wellicht iets voor de volgende shopping spree…)
9: Jasjes
10: Korte en lange rokken (twee of drie per hanger, anders passen ze niet in de kast)
11: Jurken (ook weer twee of drie per hanger)
12: Nette pakken en gala jurken
13: Slippers, sandalen en platte luchtige schoenen. Meestal twee en soms drie paar per zakje, anders had ik te weinig plek
14: Laarzen (waarvan een paar verstopt achter de jurken)
15: Sneakers en gympen (op elkaar gestapeld ivm ruimtegebrek)
16: Luchtige schoenen met hak. Daarachter (onder het kastje gestouwd, nauwelijks te zien op de foto) nog een rijtje met slippers, Teva’s en weinig gebruikte schoenen. Rechts achterin, achter de jurken, nog een paar half hoge laarzen en semi-kistjes
17: La met sokken
18: La met onderbroeken en bh’s
19: La met panty’s en maillots
20: Diverse half hoge laarsjes die niet meer in de kast pasten.

Zoals jullie zien heb ik ook een schoenen-opbergprobleem. Suggesties hiervoor zijn ook meer dan welkom.

Elf Fantasy Fair 2010: de buit

Met een specifiek boodschappenlijstje ging ik gisteren naar de Elf Fantasy Fair. Over twee weken is Omen en over vier weken Aon, en vooral voor mijn nieuwe karakter op Aon wilde ik graag nog wat kostuum-aanvullinkjes scoren.

Bijna direct na binnenkomst kon ik al twee zaken van mijn lijstje schrappen: een ‘middeleeuws’ schaartje (ik had er al een, maar na de recente grondige uitmesting, herindeling en herlabeling van alle LARP-spullen op zolder, is die nu officieel als ‘kwijt’ geregistreerd), en een basic, maar sierlijke leren hoofdband. De hoofdband was ik al eerder tegengekomen op Spiel, maar toen zaten er versieringen op die ik niet zo gepast vond. De verkoper vertelde me dat hij ook op de EFF zou gaan staan en dan een paar blanco exemplaren mee zou nemen. En blijkbaar heeft hij woord gehouden :-) .

EFF buit

Eigenlijk hebben we al veel tasjes voor aan de riem, maar die zijn allemaal niet bepaald historisch verantwoord. Dus ik wilde er ook nog een die ik bij mijn kirtle kan dragen. Deze zal ook wel niet periode-correct zijn, maar het lijkt er in ieder geval enigszins op.

Het rokje was nog een uitdaging. Eigenlijk wilde ik een hele korte, waarbij de nadruk vooral op de dik-leren riem aan de bovenkant lag en de suède stof eronder slechts een paar schuine lapjes waren. Want ik heb al een suède lap waar ik een rok van heb gemaakt, en ik wilde deze erover dragen om laagjes te creëren. Maar degene die ik mooi vond bleek € 119,- te kosten. Slik. Zucht. Nee, toch maar niet. Als het nou een hoofdbestanddeel van m’n kostuum zou zijn, okee, maar dit zou slechts een accessoire worden voor de extra mooi, dus dat vond ik toch weer een beetje veel geld.
Toen we richting de uitgang van de fair liepen, zag ik bij een standje ineens de rok op de foto hangen. De verkoopster riep gelijk dat hij nu maar € 50,- was in plaats van € 75,-, wat op het prijskaartje stond, aangezien de fair bijna voorbij was. Het was niet helemaal wat ik zocht, maar ik kan deze wel als hoofd-rok gaan dragen en dan met mijn lap de extra laagjes creëren.

Aan het eind van de dag zijn we nog lekker gaan uit eten met Suus, Gijs, Marije en Bas, die we op de fair ontmoet hadden. Het was dus weer een geslaagde zondag!

Shopping spree

Ik weet dat ik, als ik een tijd niet geshopt heb en er vervolgens bewust een volle dag voor uittrek, ik in één keer de schade in ga halen. Maar toch verbaas ik me altijd weer over de hoeveelheid kleding waar ik dan mee thuiskom.

Ik had maar een klein boodschappenlijstje. Ik wilde een lange ketting die ik op veel kleding kon dragen, en donkerbruine schoenen met een hakje, die luchtig waren maar zonder open hak of open tenen, en waar ik lang op kon lopen. En voor de rest mocht ik kopen wat ik toevallig tegenkwam.

Nou… dit is het resultaat:

aanwinsten Sierraden

Ik ben het allerblijst met dat blauwe jurkje! Als ik ‘m aanheb staat hij nog veel leuker dan dat hij er op de foto uitziet!
Het was nog een heel gedoe, want oorspronkelijk had ik in mijn enthousiasme maatje Small van het rek gepakt. Maar ik kreeg de rits niet eens tot halverwege dicht… De enigszins chagrijnige verkoopster haalde vervolgens een maatje Medium voor me. Die ik ook niet dicht kreeg. Genant! Na wat gezamenlijk sjorren ging maatje Large gelukkig wel dicht.
Stomme maten ook. Volgens mij zat er steeds precies 3 millimeter breedteverschil tussen. De producent heeft waarschijnlijk zijn kleding ingedeeld naar ‘maatje anorexia’, ‘maatje supermodel’ en ‘maatje model na een nachtje doorzakken’. Maar goed, gelukkig werd hij in de lengte ook nauwelijks groter, op de schouderbandjes na. En die kan ik wel innemen, zodat alles uiteindelijk toch nog past.

Het donkergroene shirtje is aan de voorkant kort en loopt naar de zijkanten uit: aan de achterkant is het een soort jurkje. Echt heel leuk!

De groene ketting is voor bij Aimée’s jurk (Omen is alweer over twee weken)

De beige schoenen waren nogal duur (meer dan honderd euro…), maar ik heb geleerd dat voor schoenen de wijsheid goedkoop = duurkoop echt opgaat. Ik had bijvoorbeeld ook een schattig paar blauwe laarsjes aan die maar €29,- waren, maar die zaten voor geen meter en je voelde gewoon dat het plastic was. Deze schoenen zijn met zorg uitgekozen, dus hopelijk zitten ze ook goed als ik ze langer aan heb en kan ik er flink wat meters op maken. Geen schoenenleed meer!

En hoewel ik oorspronkelijk alleen voor bruine schoenen ging, vond ik dit paar pas om twee minuten voor vijf; vlak voor sluitingstijd. Het heeft zo moeten zijn.

Nu ik alles zo bij elkaar zie zit er wel weer een duidelijke trend in mijn kleding… Strookjes, groen en bruin. Ik moet echt eens ophouden met het kopen van die kleuren. Maar ze staan mij nu eenmaal het beste…

Eigenlijk schaam ik me wel een beetje dat ik in één dag zo veel geld uit kan geven. Zeker als ik op een terrasje mijn tijdelijk werkloze vriendin tegenkom, die mijn aankopen bewondert en spijtig zucht dat ze ook zo graag zou willen shoppen…
Maar goed, ik realiseer me terdege hoe goed ik het getroffen heb en beschouw het niet als vanzelfsprekend, en het is ook zeker niet zo dat ik iedere maand zo veel shop (mijn laatste shop-post was van november… nou dan!). En bovendien: die oh-zo-prachtige jurk, van dat oh-zo-schitterende stofje, die TWEEHONDERDNEGENENTACHTIG EURO bleek te kosten, heb ik toch maar laten hangen… (maar lekker wel even gepast. Misschien was de verkoopster daarom zo chagrijnig)