Category: Zelf maken

Stofsysteem – deel 2

Inmiddels is onze hele stoffenvoorraad keurig opgevouwen en van de zolder naar de hobbykamer verplaatst. We blijken toch iets meer stofjes te hebben dan ik dacht…

Een waterdicht systeem heb ik nog niet weten te verzinnen. Vooralsnog heb ik de echte grote lappen (als in: ooit gekocht maar nog nooit verwerkt) apart gelegd, en de reststofjes enigszins op type neergelegd en binnen deze categorieën de boel wat op kleur bijelkaar gestopt.

En nu ziet het er zo uit:

Stof, stof en nog meer stof

Op de bovenste plank links liggen eerst de ‘bijzondere’ stofjes (glanzend, kimono-stof, suède-achtig, etc.) en daarnaast een stapeltje met bont/harige stoffen.

In het grote deel links liggen alle meterslange lappen, met daar bovenop een zak met echte kleine restjes (altijd handig).

In het grijze hangende gedeelte liggen wat lapjes leer, voering, en plastic zakken met leren riemen, vullingmateriaal en overgebleven bolletjes breiwol.

Aan de rechterkant liggen op de bovenste twee planken onze sportspullen (tsja, klerenkast in de slaapkamer is vol) en daaronder volgen van boven naar beneden de ‘normale’ stoffen, al dan niet synthetisch (grotendeels van Mark), de ‘aaibare’ stoffen zoals velours, en tot slot wat neutrale witte en beige stoffen plus stoffen met motiefjes.

Ik kan nu al voorzien dat het niet leuk gaat worden als ik een van de grote lappen linksonder nodig heb (en Murphey’s Law zegt dat de eerstvolgende keer dat ik stof nodig heb, het de alleronderste gaat worden), maar dat zien we dan wel weer. Ik beschouw deze kast als een evoluerend project. Suggesties voor verbetering zijn dus welkom!

Stofsysteem?

Als je verhuisd bent, zet je je spullen globaal op de goede plek neer. De grootste ergernissen zijn al snel duidelijk en pak je gelijk aan. Maar sommige dingen (doorgaans de zooi die je minder vaak nodig hebt) vergen tijd. Dus nu we alles een paar maanden aangezien en uitgeprobeerd hebben, start fase 2: de Handigere Herindeling.

Na zojuist de schuur verefficiënt te hebben, is het nu tijd voor de zolder. Ons Plan was, om de LARP-kleding te verhuizen van de hobbykamer naar de zolder, zodat alle LARP-spulletjes bijelkaar staan. En alle nog niet verwerkte stof* zou van de zolder naar de vrijgekomen kast in de hobbykamer gaan.

Na 10 minuten enthousiast stofjes gevouwen en op stapeltjes gelegd te hebben, is de moed me al een beetje in de schoenen gezonken. Want: hoe categoriseer je nou op een handige manier je stofjes?

Het kan op kleur, op materiaal, of op grootte van de lap. En ik kan voor alle typen indelingen bedenken wanneer die handig zou zijn, want de ene keer zoek je een perfect matchende kleur voor bij de rest van je kostuum, de andere keer moet je een bepaalde dikte of structuur hebben, en weer een andere keer wil je gewoon een klein stukje hebben om ergens wat bij te fröbelen.

Dus mijn vraag aan jullie: hoe sorteren jullie je stofjes? Of is jullie opslag net zo’n drama als bij ons?

* Je kent het wel: stof die zoooo mooi is dat je ‘m niet kunt laten liggen, stof die altijd handig is om in huis te hebben, stof die over was omdat je voor de zekerheid weer eens veel te veel had ingekocht, stof waar je spontaan inspiratie van kreeg voor een nieuw project maar waar je al maanden geen tijd voor hebt kunnen maken, etc. etc. **

** Stofjes hebben sowieso de neiging om zich voort te planten en op een gegeven moment je woning over te nemen. Misschien is het een goed idee om eens een stoffen-ruilbeurs te organiseren… met de nadrukkelijke intentie om niet met méér thuis te komen dan je wegbracht…

De dierendeur

Three weeks down, three more to go… maar vooruitlopend op de zaken heb ik gisteren vast het kattenluik ingebouwd.

Omdat poes niet van halsbandjes houdt en ik liever geen buurkatten binnen heb, heb ik een supersonischdeluxe kattenluik gekocht, dat reageert op de geïmplanteerde chip van je kat. Eentje die bovendien op batterijen werkt, zodat je geen stroomkabel van je deur naar een stopcontact hoeft te trekken.

Ik zag er eigenlijk een beetje tegenop om eraan te beginnen, want tsja, je zaagt toch wel even een gat in je deur. En als het mis gaat, moet je de boel zo goed en ze kwaad als het kan afplakken en een nieuwe deur gaan kopen!

Maar poezenbehoeften gaan boven mensenvrezen, dus verzamelde ik het benodigde gereedschap en ging ik dapper aan de slag.

Stap 1: Lees de handleiding en concludeer dat deze er vanuit gaat dat je in de deur gaat zagen terwijl hij nog in de deurpost zit. Besluit dat jouw klusvaardigheid dit niet gaat trekken en dat je beter de deur eruit kunt halen om hem ergens plat neer te leggen.

Stap 2: Bekijk de deur en constateer dat je geen idee hebt hoe de scharnieren los moeten.

Stap 3: Kijk je vriendje lief aan, zodat hij de scharnieren voor je lospeutert met behulp van hamer en schroevendraaier.

Lief aan de slag

Stap 4: Wanneer je bijna geplet wordt door een ineens aan zwaartekracht onderhevig zijnde, loodzware deur, die jij wel even tegen dacht te houden: schakel je vriendje weer in en til het ding met z’n tweeën voorzichtig op. Positioneer hem tactisch op je Black & Decker workmate en je tuintafel.

Tactische positionering

Stap 5: Meet de afstand tussen de vloer en de onderkant van je poes (afhankelijk van het type poes kan dit enige tijd in beslag nemen), probeer het afdekplaatje op de juiste hoogte te leggen, erger je aan de overal precies op de verkeerde plek zittende uitsparingen in je deur, en trek de binnenkant na met een potlood.

katteluik kunst

Stap 6: Boor gaten waar de schroeven moeten komen en boor binnenin de hoekjes van het afgetekende luik, zodat je je decoupeerzaag er doorheen kunt steken. Onderdruk opkomende paniek omdat het volgens de handleiding HEEL BELANGRIJK is dat je boorgaten precies op de juiste plek zitten en precies recht zijn, omdat anders de achterkant er niet op zal passen.

Gaatjes

Stap 7: Dank de voorzienigheid op je blote knietjes omdat er geen metalen plaat in de deur blijkt te zitten (aangezien de sensor van het luikje dan niet goed werkt en je een extra houten omhulsel in zou moeten gaan bouwen) en zaag het afgetekende stuk uit. Scheld op je lange haren omdat ze proberen je de kosten van de kapper uit te sparen, door steeds vlak voor de aanstormende decoupeerzaag op het hout te gaan liggen.

Kattegat

Stap 8: Probeer tegen beter weten in het kattenluikje in het theoretisch perfecte gat te schuiven, wrik het halverwege vastgeklemde ding weer los en zaag de scheve zijkanten bij.

Stap 9: Herhaal stap 8

Stap 10: Herhaal stap 8 en 9 (heeft er iemand een tip hoe je ervoor zorgt dat dat ^&@^$# zaagblad niet schuin gaat staan tijdens het zagen??)

Stap 11: Slaag er uiteindelijk toch in om het ene uiteinde van het kattenluikje door het gat te schuiven, plaats het andere deel aan de andere kant van de deur erop, controleer driedubbel in de handleiding of de juiste helft aan de juiste kant van de deur zit, en draai de schroeven aan.

Bijna klaar...

Stap 12: Trommel vriendlief weer op om samen de deur terug in de scharnieren te hangen.

Stap 13: Slaak een zucht van verlichting, geef jezelf een schouderklopje en bewonder het resultaat:

Klaar aan de buitenkant...

...en klaar aan de binnenkant

Zulay kwam direct aan het ding snuffelen, maar deed geen poging om haar kopje er doorheen te steken. Hoewel het concept ‘kattenluikje’ haar toch bekend zou moeten zijn na 5 maanden asiel, had ze niet door dat dit haar weg naar de vrijheid was. Mooi, want dan is ze namelijk ook niet gefrustreerd omdat het ding nog drie weken dicht zal zitten :-)

Herfst

Ik hou van de herfst. Het geeft me zo’n lekker-knus-binnenzitten-terwijl-het-buiten-koud-is gevoel. En de kleuren van al die bladeren zijn zo prachtig! Als ik buiten loop of fiets, lijkt het wel alsof de wereld meer diepte heeft gekregen. Ineens ben ik me bewust van de driedimensionaliteit van alle objecten om me heen. En dan kan ik er ook veel meer van genieten. Gek eigenlijk, dat ik normaal gesproken de wereld om me heen zie alsof ik naar een scherm kijk. Ook in de andere seizoenen zou ik me eens meer bewust moeten worden van de mooie dingen om me heen.

Herfst maakt bij mij ook een hamster- en nesteldrang los. Er moeten voorraden in huis worden gehaald en er moet sfeer komen, zodat thuis zijn nog leuker wordt! Gelukkig beschik ik over bakken met decoratiemateriaal om dit laatste te bewerkstelligen. Dus ging ik afgelopen weekend aan de slag en fröbelde ik wat herfststukjes in elkaar:

herfst

herfst
(op de achtergrond zie je ook nog een van de boekenkast afhangende tak met eikeltjes)

Normaal gesproken zullen Mark deze decoraties aan zijn bips oxideren. Ik mag van hem wel nutteloze dingen in huis neerplanten, zolang ze maar niet in de weg staan. Helemaal verbaasd was ik dan ook dat hij uit zichzelf een complimentje maakte over de vaas met piepschuim bolletjes authentiek ogende rode besjes. Yay, mijn inspanningen worden eindelijk opgemerkt en gewaardeerd! Het helpt waarschijnlijk dat rood zijn lievelingskleur is… Mental note: meer rode zut aanschaffen :-)

Patroonproblemen

Mijn nieuwe naaiprojectje wordt een enigszins historisch correcte Middeleeuwse jurk, genaamd een ‘kirtle’. Met ‘enigszins’ bedoel ik dat ik het patroon van destijds wil gebruiken, geen moderne stofjes kies en de zichtbare zomen met de hand zal naaien. Maar die stof zal niet handgewoven zijn en de binnennaden ga ik lekker met de naaimachine doen ;-)

Zo gezegd zo gedaan. Gegoogled voor patroontjes en afbeeldingen van hoe het er ongeveer uit moet komen te zien, en de boel meegenomen naar naailes.

patroon middeleeuwse jurk kirtleKirtles

Alwaar mijn naaijuf bedenkelijk keek en de wijze woorden: “Dat gaat niet werken”, sprak.

Volgens haar kun je met zo’n rechte lap, dus zonder coupenaden te maken, nooit het effect krijgen als je op de foto’s ziet, omdat je dan bij de borsten/oksels een bubbel stof over gaat houden.

Dus nu vraag ik me af: is er een manier die ik over het hoofd zie, of hebben die mensen op de foto’s allemaal gesjoemeld en hebben ze stiekem een ander patroon gebruikt dan ze online gezet hebben?

Iemand die ervaring heeft met dit soort jurken?

Kostuum preview

Gisteren en vandaag heel hard genaaid om toch nog op tijd m’n nieuwe jurk voor Omen af te krijgen. En ik maar denken dat gestress ditmaal niet nodig zou zijn. Maar het is gewoon waar wat ze zeggen: de laatste loodjes wegen het zwaarst. Nou ja, duren langer dan je denkt.

Nu is hij af, maar helemaal blij ben ik er niet mee.

Ten eerste is de onderkant door een stomme fout van mezelf te kort geworden (in m’n enthousiasme vast een stuk eraf gehaald en vergeten dat de voorkant lager hing dan de zij- en achterkant, waardoor ik er op die stukken niet evenveel af had moeten halen). De bovenkant sluit niet helemaal mooi aan, maar om dat te repareren had ik alles weer uit elkaar moeten halen. Ook had ik de punt aan de voorkant langer moeten knippen, want nu hangt hij eigenlijk te hoog. En de openvallende voorkant valt te veel naar binnen toe, zodat je het bandje erop nauwelijks ziet.

Verder is de hoed niet helemaal geworden wat ik in m’n hoofd had. Nou had ik daar ook totaal geen patroon voor en heb ik het model samengesteld op basis van tekeningetjes die ik op internet had gevonden, maar dan nog. Ook is het witte doorschijnende stofje dat erop zit nogal stijf bij de naden geworden door het afwerken, zodat het niet meer mooi soepel valt. Ik heb geen idee hoe ik dat de volgende keer anders moet doen. Zelfs mijn naaijuf keek enigszins wanhopig toen ik haar gisteren om advies vroeg. Mijn enige troost is dat mijn karakter Aimée nu eenmaal bekend staat om haar maffe hoeden, dus hopelijk zien mijn medespelers de foutjes als een onderdeel van de mafheid.

Maar een van de meest frustrerende dingen is nog wel dat ik er deze week achter ben gekomen dat Palanthe voor Linda een jurk gemaakt heeft, die bijna exact hetzelfde model heeft als de mijne! En die ze dus ook op Omen gaat dragen. Blegh. En ik heb niet eens een standaard patroon gebruikt, ik heb zoals altijd gewoon wat plaatjes gegoogled, daar een model uit samengesteld en mijn basis jurkpatroon erop aangepast.

Gelukkig heeft mijn jurk wel een heel andere kleur en draag ik er een hoed bij.

Van de ene kant wil ik ‘m graag vast showen, maar van de andere kant wil ik ‘m bewaren voor op Omen. Dus hierbij vast wat teasers. Na Omen volgt het volledige plaatje.

jurksneak 1 jurksneak 2 jurksneak 3

jurksneak 4 jurksneak 5 jurksneak 6

Naaien = improviseren

Niet ieder naaiproject verloopt even soepeltjes. Beter gezegd: verloopt er wel eens een naaiproject soepeltjes? Bij mij in ieder geval niet, zelfs niet nu ik naailes heb. En dan moet je improviseren.

Dit keer bleek ik te weinig stof te hebben gekocht. Enthousiast had ik een onderrok inelkaar gezet, om er vervolgens achter te komen dat er toch wel erg weinig overbleef voor de voering van de mouwen.

Optie 1 was om een andere stof te gebruiken voor de mouwen. Maar ja, de kans dat ik een perfect passend stofje vind is erg klein.
Optie 2: de rok uit elkaar halen en iets efficienter met de stof omgaan. Ik had hem namelijk wel erg ruim gemaakt, terwijl hij toch grotendeels onder de jurk zit en je hem nauwelijks ziet. Dus dat ging het worden.

Tsja, dat helemaal uitelkaar halen is ook weer zo veel werk, hè… Het is veel makkelijker om gewoon aan beide kanten een stuk eruit te knippen in de vorm die ik moet hebben, en daarlangs weer een nieuwe zijnaad te maken!

rok stuk

>:-)

En mocht de rok nu te smal geworden zijn, dan gaan we voor optie 3: alleen de voorkant van de rok van deze stof maken en de achterkant van een ander stofje. Want je ziet het (hopelijk) toch niet onder de jurk!

Soms moet je het jezelf niet moeilijker maken dan nodig.

De vondst

Vanmiddag fietste ik weer eens langs dat daar-moet-ik-toch-echt-eens-een-keer-binnen-gaan tweedehands winkeltje. En aangezien ik vakantie heb, had ik deze keer wél tijd om even binnen te wippen.

Tweedehandswinkeltjes zijn altijd superleuk. Niet dat ik er vaak iets koop, maar je gaat er toch altijd binnen met de hoop dat je ooit eens een keer iets helemaal geweldigs tegenkomt.

Vandaag had ik geluk. Verstopt in een hoekje vond ik een doosje met metalen klimopblaadjes.

Volgens de verkoper waren ze bedoeld ter decoratie van een lamp ofzo. Maar de ware LARP-er ziet hier natuurlijk direct een Elvenharnas-in-wording in!

elvenharnas in wording

Ze waren 30 cent per stuk. “Maar… als ik nu de hele doos neem?” Tja, dan kon er natuurlijk wel een mooi prijsje gemaakt worden. Hij moest even bellen met de baas. Vooruit dan, ik mocht ze voor 5 cent per stuk hebben als ik de hele doos nam. Yay!

Maar hoeveel zaten er dan in die doos? De verkoper keek moeilijk, want het was warm en tellen was eigenlijk te veel moeite. Na er enkele stuks uitgepakt te hebben en wat schattend in de doos gekeken te hebben, stelde hij € 30,- voor. Dankzij mijn “Maak er 25,- van, want ik moet de roest er nog afhalen”, werd hier nogmaals 5 euro vanaf gehaald en ging ik blij met mijn zakje naar huis.

Eenmaal thuisgekomen heb ik ze nageteld alvorens ik ze in de cola flikkerde. Ik kwam uit op een teleurstellende 121 stuks… Damn, ik had gegokt dat er zeker een paar honderd in die bak zouden zitten! En ik denk die man van de winkel ook, want hij kwam niet over als een keiharde onderhandelaar. Da’s dan weer een flinke tegenvaller. Maar goed, het is uiteindelijk nog altijd minder dan 0,30 per stuk, zelfs als ik de kosten van 1,5 fles cola voor het ontroesten meetel.

Eens kijken wat we hiervan kunnen bouwen. Een heel harnas zal wel niet lukken, maar een paar mooie schouderstukken of een versiering voor rond een rokje moet toch wel haalbaar zijn.
Maar… eerst moeten mijn Omen jurk en mijn Middeleeuwse jurk nog af! Damn, te veel inspiratie…

[edit] Cola is echt briljant spul. De zwarte aanslag krijg ik helaas niet weg, maar na een paar uurtjes weken was alle roodbruine roest zo goed als verdwenen! Je zou bijna gaan stoppen met cola drinken…

Subproject: keukenplankjes

Tussen al het grote kluswerk door is het motiverend om ook een aantal subprojectjes te hebben. Kleine dingetjes die snel af zijn, maar wel een goed zichtbaar en leuk resultaat hebben.

Toen ik de keuken van ons huis voor het eerst zag, wist ik al gelijk dat er hoekplankjes in moesten komen. De keuken heeft heel veel kastruimte, zodat ik alle zooi lekker uit het zicht kan wegzetten, maar ik ben ook van het showen van frutseltjes. En er was één hoek die zich perfect leende voor het plaatsen van plankjes. Maar die zijn natuurlijk weer niet kant-en-klaar in de juiste maat en kleur te vinden in de winkel.

De afgelopen weken ben ik tussen het klussen door dan ook aan de slag gegaan, met het volgende resultaat:

plankjes

De grootste uitdaging was om de plankjes qua kleur te laten matchen met het keukenblad. Je wil niet weten hoeveel kleuren beits er bestaan… Ik vermoedde wel dat ik kersenhout moest hebben, maar daar blijken dan ook weer varianten in te bestaan. Uiteindelijk maar gegokt op ‘donker kersen’, en in combinatie met een laagje vernis kwam het helemaal goed!

Ik heb er al diverse complimentjes over gehad en ben er zelf ook erg blij mee. Inmiddels staan er voorraadpotten en theeblikjes op te pronken. Misschien moet ik er wel nog een extra laagje vernis overheen gooien voor zowel de glans als voor de bescherming tegen water en krassen.

The Neverending Project

Iedereen die naait heeft er waarschijnlijk één (of meerdere): een Neverending Project. Je weet wel, zo’n naaiprojectje waar je enthousiast aan begint, maar dat om de één of andere reden nooit af komt. Geen tijd, geen zin, vastgelopen op een bepaald stukje, iets anders heeft meer prioriteit, het garen of een ander cruciale benodigdheid is op en je vergeet het steeds bij te halen, etc. etc.

In mijn geval gaat het om een spijkerjurkje. Toen ik vorig jaar begon met naailessen (een verjaardagscadeautje van Mark), moest ik iets hebben dat ik tijdens de les ging maken. En aangezien de lessen al snel zouden beginnen, heb ik hals over kop een patroontje uitgezocht uit de Knipmode en er een stofje voor gekocht.

Nou moet je weten dat mijn naailes geen officiële cursus is. Het is meer een naaiclubje waar een juf bij aanwezig is die je vragen kunt stellen als je vastloopt. Ik kon ook een echte cursus gaan doen, maar dan moet je precies maken wat de juf zegt en bij het begin beginnen. En met mijn LARP-kleding-insteek dacht ik dat de vrije lessen mij veel beter zouden liggen. Wat ook inderdaad het geval is.

Dat kunnen maken wat je wil, brengt echter wel met zich mee dat ik er steeds allerhande projectjes tussendoor kon laten komen. Sinds de start van mijn NeP heb ik het on hold gezet voor onder andere een jonkvrouwenjurk voor Omen, een jurk voor Loenar, een chemise voor Loenar en een t-shirtje. En daarmee werd het Neverending Project een feit.

Het hielp ook niet dat het NeP een jurkje betreft dat ik niet echt supergeweldig vind, maar dat het het meest draagbare ding was dat ik in de bladen tegenkwam. En omdat het me een uitdaging leek om te maken. Er zitten namelijk een hele hoop onderdeeltjes aan die ik nog nooit had genaaid, zoals een kraagje en zakken, waarbij je ook een hoop moet doorstikken. VEEL werk dus.

Inmiddels staat er alweer een nieuwe jurk voor Omen te trappelen om gemaakt te worden. Maar ik besloot om streng te zijn voor mezelf. Eérst moest het NeP af, daarna mocht ik pas aan iets anders beginnen.

Dus de afgelopen dagen heb ik er hard aan getrokken. En jawel, na 10 maanden (!) is hij dan eindelijk klaar!

voorkant

achterkant

kraag

zijkant

Eigenlijk moesten er ook zakken op borsthoogte, maar dat vond ik niet mooi staan bij mij. En de zakjes op de achterkant moesten eigenlijk ook klepjes krijgen, maar dat leek me ten eerste niet lekker zitten en ten tweede vind ik het zo een stuk subtieler. De meeste dames houden er nu eenmaal niet van als de nadruk op hun achterste wordt gelegd ;-)

De mouwen zitten er helaas niet 100% netjes in, de zakjes zijn niet helemaal recht, en ik heb geconstateerd dat het naaien van knoopsgaten een vak apart is (of het ligt aan de kwaliteit van mijn naaimachine thuis, vergeleken met die op de les waar het wat makkelijker mee gaat). Verder  zitten er twee kleuren doorstikgaren in (mat geel en wat feller geel), aangezien ik het oorspronkelijk gebruikte klosje nergens meer kon bijkopen. Als je goed kijkt, zie je het verschil op de close-up van de zak.

Ik dacht er ook nog over om hem een paar centimetertjes korter te maken, maar Mark zegt dat de jurk me zo langer doet lijken. En dat is natuurlijk ook weer meegenomen ;-)

Verder ben ik er wel tevreden over denk ik.