Mijn lieve vriendje had het koud in z’n nette jas op de fiets, omdat hij maar geen sjaal kon vinden die lang genoeg was om de opening aan de voorkant goed te bedekken. Dus besloot ik om een lange, dikke sjaal voor hem te breien.
Na avond aan avond op de bank de breipennen te hebben laten tikken, is ‘ie af:
De sjaal is 50 steken breed (althans, ik ben met 50 steken begonnen….) en er zitten 11 bolletjes wol van 350 gram in. Met een prijs van €3,50 per bolletje kun je dus eigenlijk beter gewoon een sjaal in de winkel kopen, maar goed.
Het viel nog niet mee, want Zulay had besloten dat mijn breipennen De Vijand waren en viel ze in het begin steeds aan, om er vervolgens op te gaan kauwen. Breien met een poesvormig aanhangsel aan het eind van je pennen is niet heel erg makkelijk…
Ook de steek die ik gebruikte vereiste wat oefening. Ik heb gekozen voor de patentsteek, die erg geschikt schijnt te zijn voor sjaals en mutsen, omdat hij lekker dik is en er aan beide kanten goed uitziet. Maar ja, die had ik nog nooit gedaan, dus ik moest eerst opzoeken hoe het moest.
Breiende mensen blijken niet zo goed te zijn in uitleggen. En ze zijn het er blijkbaar ook niet over eens hoe de patentsteek moet, want iedereen leek iets anders te zeggen! Te beginnen met het aantal steken dat je moet opzetten. De ene zegt een oneven aantal, de ander zegt een even aantal. En dan blijkt er ook nog zoiets te zijn als een ‘halve patent’ steek.
Deze website legt stap voor stap uit hoe de patentsteek moet, maar na 5x een ander resultaat te hebben gekregen, besloot ik dat ik meer hulp nodig had. Gelukkig vond ik ook een filmpje met instructies erbij (die natuurlijk afweken van de andere instructies).
Als je de steek kent, zijn de instructies te begrijpen. Maar niet als je tot nog toe alleen maar rechts en averechts hebt gebreid. En het filmpje ging weer veel te snel om te zien wat ze deden. Dus moest ik eerst de instructies lezen en dan het filmpje bekijken, stilzetten, opnieuw lezen, opnieuw filmpje starten, etc. om door te krijgen wat ze nou eigenlijk deden.
Het zou heel erg hebben geholpen als iemand gemeld had dat je de losse draad in je linkerhand moet vasthouden in plaats van in de rechter, zoals je normaal doet… Toen ik dat eenmaal besefte, bleek dat ‘averechts afhalen’ niet veel meer betekende dan de draad tussen je breinaalden door naar voren halen en vervolgens met de rechternaald de lus aan de linkernaald overpakken, waarbij je de losse draad meepakt, deze over de pen weer naar achteren gaat hangen en zo een extra lusje vormt.
Toen ik dat eenmaal doorhad, besefte ik ook dat die instructies veel te moeilijk deden met aparte instructies voor 1e naald, 2e naald en 3e naald. Eigenlijk brei je namelijk alle toeren precies hetzelfde, alleen de eerste naald is iets anders omdat je dan nog geen extra lusjes hebt gecreëerd om samen te breien. Dus brei je die lusjes gewoon enkel.
Twee lusjes samen breien (gewoon rechts), draad naar voren, lusje van achter naar voren oppakken, en dat eindeloos herhalen. That’s it!
Wel moest ik eigenlijk een kantsteek aan het begin en het einde van de toer breien, maar ik had geen idee hoe dat moest en ook de instructies die ik hiervoor vond zeiden allemaal wat anders. En er zat verschil tussen kantsteken voor recht breien en voor averecht breien. Ja, weet ik veel welke ik dan moet hebben, ik doe geen van beide, ik doe een patentsteek! Dus ben ik maar gewoon begonnen en geëindigd met een rechts gebreide steek. Wat wel geresulteerd heeft in een niet-zo-heel-rechte zijkant (nou ja, zeg maar gerust schots-en-scheve, mede dankzij het af en toe ongewild meerderen en minderen van steken).
In het begin had ik ook nog niet helemaal door hoe je foutjes kon signaleren en herstellen, en daardoor zitten er een paar gaatjes in het breiwerk en ben ik er op een gegeven moment zelfs in geslaagd om twee ribbels te combineren tot één…. oeps.
Het voordeel van breien is, dat je in tegenstelling tot naaien je fouten makkelijk kunt herstellen. Als je iets verknipt dan moet je nieuwe stof zoeken, terwijl je een breiwerkje gewoon kunt uithalen. Maar goed, dan moet je je er wel toe zetten om een stuk opnieuw te doen.
Ik kan me nog levendig voor de geest halen hoe mijn oma dat deed: breiwerk van de naald schuiven, de losse draad pakken en in een paar halen er zo drie toeren achter elkaar uit rossen. En dan weer met de naald de losse lusjes oppakken. Maar dat lukt mij dus niet… bij mij staan die lusjes daarna niet meer keurig omhoog en zeker met ingewikkeldere steken heb ik geen idee welke delen van het breiwerk ik dan weer om die naald moet hangen. Als ik fouten moet herstellen, moet ik lusje voor lusje omgekeerd terugbreien. En dat kost tijd. En daarom brei ik maar gewoon door en hoop ik dat de fouten niet al te erg opvallen…
Mark schijnt er in ieder geval blij mee te zijn. Voor hem hoeft een sjaal niet mooi te zijn, als hij maar functioneel is. Franjes hoefden er van hem dus ook niet aan. Van de andere kant weigerde hij om op de foto te gaan met sjaal en jas aan, omdat hij op dat moment niet geschoren en ongekamd was… Mannen!? Dus moeten jullie het helaas zonder doen.
[UPDATE]
Jaaaa…. daar is ‘ie dan, op veler verzoek! Gewassen, geschoren, gekamd, en mét sjaal:
(Ik moest de foto wat bewerken, want tsja, slechte camera + een met de kleur van de jas matchende das = onzichtbaarheid)
Leuk is ‘ie he? 
Tot nu toe had ik mijn ‘speldenkussentje’ (lees: stukje schuim met een doekje erover) in een aardewerken bakje gepropt, waaronder een kaarsje verborgen zat.
Het grootste vraagstuk betrof toch het zomen: want als je het ding aan de voorkant terugklapt, dan zie je natuurlijk de zoom zitten. Je kunt de voorkant wel de andere kant op zomen, maar dan zie je nog steeds de onderste zoom, omdat je dat stuk stof zowel van de voorkant als van de achterkant ziet:
