Na al dat LARP-en in Middeleeuws geïnspireerde jonkvrouwenjurken, en het bezoeken van het Gebroeders van Limburgfestival om Middeleeuwse muziek te spelen in enigszins historisch correcte outfits, was ik wel nieuwsgierig geworden naar re-enactment. Of eigenlijk Levende Geschiedenis (LG).

Re-enactment is namelijk het zo precies mogelijk naspelen van een specifieke historische gebeurtenis; vaak veldslagen. Levende Geschiedenis is meer gericht op het neerzetten van een samenleving uit een bepaalde tijdsperiode, met de nadruk op het uitvoeren van oude ambachten. Maar in praktijk worden de termen vaak door elkaar gebruikt en zit er ook overlap tussen de groepen die het uitoefenen.

Anyway, ik wist dat Marion iets in die richting deed en toen ze weer eens bij me op de thee was, vroeg ik haar ernaar. Zij vertelde me dat ze bij The Basic Elements zit; een Levende Geschiedenis-groep (zij noemen het zelf re-enacten overigens) die voornamelijk gericht is op het neerzetten van een gave Middeleeuwse sfeer, zonder superstrikte regels over details als het aantal draadjes per centimeter in je stof, en of je naden wel met zijdegaren in plaats van katoendraad zijn gestikt. Want het moet ook een leuke hobby blijven.

Ze nodigde me uit om me eens vrijblijvend te registreren op het forum. Kon ik meelezen wat ze daar zoal deden. Er waren namelijk wel meer mensen geregistreerd die niet daadwerkelijk mee gingen naar evenementen.
Nou, dat leek me wel wat, dus maakte ik een account aan en stelde me voor. Met daarbij de opmerking dat ik eigenlijk al te veel hobbies had, maar me heel misschien op termijn wel bij hen wilde aansluiten.

Mjah. Dat liep dus anders.

In no-time had ik een uitnodiging in m’n mailbox liggen om mee te gaan naar hun winterkampement. Want ik speelde doedelzak en het zou zo leuk zijn als er op zaterdagavond wat muzikale opluistering zou zijn! De vader van één van hen zou als verrassing ook komen met gitaar – wellicht konden we wel wat samen gaan spelen?

Het winterkampement was bedoeld als intern evenementje – niet op een festival, maar als een soort try-out om eens te kijken wat ze inmiddels in zijn totaal konden neerzetten als groep. Ideaal om me voor te stellen aan de anderen en om te kijken of het wat voor mij was, voordat ik mee zou gaan naar een ‘echt’ evenement. Dus die kans moest ik eigenlijk wel grijpen.

Aldus volgde een maand aan voorbereidingen, om mijn ‘ambachten’ en outfit op tijd gereed te hebben voor het kampement. Alwaar jullie van mee hebben kunnen genieten op mijn blog.

Een echte correcte outfit had ik niet (die voor het Gebroeders van Limburg festival bestaat uit twee lagen linnen… no way dat ik die ga aantrekken als er sneeuw ligt), maar mijn muzikantenjurk kon wel dienst doen als tijdelijke oplossing. Er moest alleen nog wat warms onder en over. Middeleeuwse liedjes kon ik al spelen, maar aangezien ik verwachtte niet de hele dag te kunnen toeteren, wilde ik ook per se al een tweede ambacht hebben en dat werd kaartweven. Want daar was ik toch ook al mee bezig en blijkbaar was er nog niemand in de groep die dat officieel als ambacht had gekozen.
Gelukkig kon ik bij anderen in hun tent overnachten, zodat ik niet ook al zelf een historisch ogende tent hoefde aan te schaffen (want nee, een vermomde party-tent zoals we dat op een LARP doen, kan écht niet ).

En voordat ik het goed en wel doorhad, stond ik met de rest van de groep in de sneeuw Middeleeuws te zijn, alsof ik er al jaren bij hoorde.
Want ik voelde me meer dan welkom en kreeg behoorlijk wat complimentjes over mijn doedelzakspel, zang en meegesleepte meuk zoals ketel met driepoot, lantaarntje en steekstoel (want ook als LARP-er heb je best wat Middeleeuws ogend spul liggen). Ook mijn liederenboek viel zeer in de smaak, hoewel er vooral Ierse en Schotse publiedjes in staan. Want bij het kampvuur mede drinken en zingen, is tijdloos populair

Hoewel ik niet helemaal historisch correct was, bleek de rest van de groep dat ook niet volledig te zijn, dus viel ik niet uit de toon.

Ik heb me ook zeker goed vermaakt. Ik heb door de kou niet zo veel muziek kunnen maken als ik wilde, maar ik heb me wel goed bezig kunnen houden met kaartweven en andere dingen. En de zaterdagavond was inderdaad superleuk, toen ik met mijn doedelzak begeleid werd door gitaar.

Verder hebben we ook nog een klein ijsmaanritueeltje gedaan bij de koortsboom en een zeer sfeervol met kaarsen verlichte kapelruïne.

Vooraf was ik een beetje bang dat ik me zou vervelen. Immers, tijdens een LARP-weekend ben je continu bezig in je rol en wordt er plot voor je uitgezet. Terwijl je op zo’n weekend als dit, eigenlijk alleen bezig bent met je ambacht. Maar dat viel dus erg mee.

Er zijn behoorlijk wat overeenkomsten en ook verschillen met LARP te constateren.
Zoals al gezegd, speel je op een LARP-evenement een rol. Bij LG is dat niet het geval, hoewel je wel een achtergrond zou kunnen bedenken voor een persoon die je daar wil neerzetten. Ik vond het dan ook wennen dat er de hele tijd ‘OC-praat’ was over dagelijkse dingen, tijdens onze bezigheden. En tijdens dat ijsmaanritueel verwachtte ik elk moment dat er orken of ander gespuis achter een boom vandaan zouden springen om ons in de pan te hakken

Wat betreft opbouw, afbouw, kamperen en groepsdynamiek is het eigenlijk precies hetzelfde. Ik merk dat ik al best wel ervaren ben in dingen zoals ‘eerst je eigen spul opruimen, dan het gezamenlijke spul’, ‘hoe vouw je een tent efficiënt op’, ‘hoe blijf je ‘s nachts warm’ en ‘hoe houd je het gezellig in een groep die het een weekend lang onder invloed van slaapgebrek met elkaar moet uithouden’.

Ook de logistiek is hetzelfde. Zorg vooral voor een grote auto, want wát een meuk sleep je bij beiden mee..

Het allergrootste verschil is, dat je op een LARP-weekend vooral geen publiek wil hebben, terwijl een LG-kampement juist open staat voor alle nieuwsgierigen. We demonstreren namelijk graag ons ambacht – dat is zelfs een van de doelstellingen.
Naast het hoog bezoek van mensen van Stichting Geldersch landschap en Geldersche kastelen, die ons mogelijk willen boeken als entertainment (paniek! is al het plastic uit het zicht?), kwamen er diverse wandelaars een kijkje nemen en waren de beheerders van het kampeerterrein amper bij ons weg te slaan (“Ja, er komt hier ook zo’n andere groep… ‘Vortex’ ofzo*… en die lopen met schilden enzo rond. Maar dat snap ik allemaal niet hoor. Jullie zijn veel leuker.” :-P).

*een LARP-vereniging

Wel was het Heul Erg Koud. Blijkbaar is het in de nacht van vrijdag op zaterdag, -10 graden geweest! We zijn eigenlijk ook een stelletje debielen, dat we op zo’n moment vrijwillig in een tent gaan overnachten…
Maar het ging best goed! In mijn nieuwe mummieslaapzak (wel een beetje claustrofobisch), omgeven door thermokleding plus een Cheshire Cat (pyjama) en gesandwiched tussen een schaap, geit en rendier (vachten), plus nog een fles warm water bij de voetjes, was het prima uit te houden.

Ik had er overdag meer moeite mee. Want om iets voor elkaar te krijgen, kun je geen dichte handschoenen aan. En je zit veel meer in de wind. Je moet echt enigszins bij het kampvuur in de buurt blijven om het uit te houden.
Gelukkig werd het zaterdagmiddag merkbaar zachter en was het veel beter te doen.
En nu zit ik in huis te puffen. De verwarming op twintig graden? Man, wat is het hier bloedheet!!
Blijkbaar past je lichaam zich op een gegeven moment ook aan.

Door de kou en het gebrek aan passende sokken, kon ik mijn trippen helaas niet aan, maar inmiddels ben ik wel groot fan van klompen! Een half uur na de start van het opbouwen, waren mijn gewone leren laarsjes al doorweekt en ik was maar wát blij toen ik mijn natte sokken (die ik later stijfbevroren in de tent terugvond) kon verruilen voor wollen kousen met klompen. Die dingen houden je voeten blijkbaar superdroog! En prima warm. Het lopen erop was geen enkel probleem en met dikke kousen totaal niet pijnlijk. Het enige nadeel was dat er soms een klomp sneeuw in de opening onder de voet bleef klonteren, zodat je op een bult liep.
Ik denk dat ik die dingen vaker ga dragen, bijvoorbeeld op het OC-terrein bij een LARP.

Oh, en wat zijn roodborstjes toch nieuwsgierige beestjes! Het hele weekend lang heeft er een vogeltje vlak bij ons in de buurt gezeten en geöbserveerd wat we allemaal aan het doen waren

Het biggetje had het minder getroffen. De slager was onze bestelling vergeten en heeft dus op vrijdagavond nog wat boeren afgebeld met de vraag of ze nog een biggetje hadden. Het arme beestje dat we zaterdag ophaalden, wentelde zich de dag ervoor dus nog vrolijk rond in de modder (maar hij was wel lekker).

Helaas zijn mijn foto’s niet zo optimaal, want bijna allemaal vlak na de opbouw genomen met mijn telefoon, maar hopelijk kan ik binnenkort nog wat mooiere plaatjes van de anderen laten zien.

Dus… al met al blijkbaar weer een hobby erbij. En weer ontzettend leuke mensen ontmoet!

LARP en LG gaat dus bést samen, lekker puh!