Een stoffen tasje met kwastjes is een veel voorkomend onderdeel van een middeleeuwse outfit. Zeker voor vrouwen. Dus maakte ik die ook.
(Mijn excuses voor de dramatische fotos; als ik thuis ben is er geen enkel daglicht meer en ik weet niet hoe ik mijn toestel moet instellen om de geelheid te compenseren en het scherper te krijgen. Laten we zeggen dat ik beter ben in naaien dan fotograferen.)
Het tasje is gemaakt van 100% wol. De binnenkant is gevoerd met linnen.
Het koord waarmee je het tasje aan je riem bevestigt, heb ik met de lucet geweven. Van wol in twee verschillende kleuren: oranje en rood, net als de kwastjes.
De sluiting bestaat uit twee met een lucet geweven linnen koordjes, die je van beide kanten aantrekt.
Oorspronkelijk had ik de sluitingskoordjes ook van wol geweven, maar omdat wol niet overal even dik is, werd het koord te hobbelig om soepel door de openingen te kunnen trekken.
Ik ben er nog niet helemaal over uit of ik de openingen moet verstevigen met draad. Dat doe ik namelijk wel bij de openingen in mijn kleding, en het lijkt me dat hier dermate veel en regelmatig kracht op staat, dat de stof snel slijt als je het niet doet. Maar het stond niet vermeld in de instructies in mijn middeleeuwse naaiboeken en ik zag het ook niet terug op voorbeelden. Iemand enig idee?
Het is de eerste keer dat ik zelf kwastjes van wol heb gemaakt, maar het resultaat valt me niet tegen. Het is een kwestie van een aantal draadjes dubbel slaan, bovenaan vastbinden en vervolgens de draadjes een beetje uit elkaar trekken zodat ze meer gaan pluizen.
Eigenlijk zou ik er nog iets moois op moeten borduren. Maar da’s zo’n flink karwei, dat ik het uitstel tot…euh… ooit. ![]()




Borduren is juist het leukste karweitje