Frustrerend. De afgelopen weken heb ik erg weinig geblogd. Niet omdat ik niks aan het doen ben – in tegendeel. Maar het zijn allemaal langlopende projectjes, waar ik niet snel resultaat van kan laten zien.

Maar vandaag had ik ineens inspiratie voor een ongepland fröbelklusje, dat wel even tussendoor kon.

Na het kaartweven van een band, houd ik altijd een behoorlijke hoeveelheid restdraden over. Dat voorkom je niet, aangezien er altijd enkele centimeters aan het begin en eind moeten zitten om de boel aan je weefgetouw vast te knopen.

Toen ik vanmiddag mijn werktafel opruimde, vond ik restjes zijdegaren van mijn eennalaatst geweven band. Zijdegaren is duur spul. Niet alleen in de middeleeuwen, maar ook nu betaal je er best wel een aardig bedrag voor. Dus had ik ze nog niet weggegooid, in de hoop er misschien toch nog iets anders mee te kunnen.

Ineens wist ik wat: kwastjes!

In de middeleeuwen werden die dingen veelvuldig gebruikt om tasjes en dergelijke op te leuken. En hoewel ik er zelf momenteel geen bestemming voor heb, zijn ze misschien geschikte koopwaar voor in onze marktkraam tijdens re-enactmentevenementen.

Over een week kan ik uitproberen of dat inderdaad zo is. Zo ja, dan heb ik een ideale manier gevonden om geld te verdienen met mijn weefafval…