Ik moet nog zó veel leren over kaartweven… Met name het inrijgen van het weefgetouw blijft een hel.

Mijn middeleeuwse weefgetouw blijkt vooral zeer suboptimaal wanneer het gaat om heel lange en brede banden. Het is echt onmogelijk om al die draden met gelijke spanning op de klossen te winden.

Mijn zelfgemaakte inkle loom heb ik al lang geleden afgeschreven wat dat betreft. Leuk om mee te bandweven, maar voor kaartweven vind ik ‘m niet handig inrijgen en ook daarop is het heel lastig om de spanning goed te krijgen.

Een extra probleem bij deze weefgetouwen ontstaat als je niet even vaak vooruit als achteruit draait met je kaartjes. Op een gegeven moment krijg je dan een enorme opgedraaide boel aan het eind van je draden. Dat is nog wel te negeren als je een bandje van een meter of wat maakt, maar ik was voor Idolum begonnen met een band van 4 meter, die ook nog eens erg breed is. En ik krijg het gewoon niet voor elkaar om dat ding af te maken, puur vanwege de spanningsproblemen. Ik heb hem al 6 (!) keer opnieuw op het weefgetouw gezet, maar iedere keer weer smijt ik het geheel gefrustreerd in een hoek.

Extra cru om dan anderen op de kaartweef-Facebookgroep te zien, die in no-time allerlei mooie bandjes vervaardigen. Maar ja, die hebben dan ook allemaal andere weefgetouwen die wat handiger zijn dan de mijne.

Dus toch tijd voor iets anders. Want hee, ik hoef natuurlijk geen historisch correct weefgetouw te gebruiken als ik thuis aan het weven ben. Ik kan mijn correcte model bewaren voor evenementen en daar gewoon de wat kortere bandjes op maken. En voor thuis gebruik ik dan een superpraktisch model.

Na een hoop moderne kaartweefgetouwen te hebben bestudeerd, besloot ik dat de weefplank mij het handigste én makkelijkst te maken leek. Ik combineerde wat elementen van verschillende varianten en stelde zelf een versie samen die hopelijk voor mij goed werkt:

Het ding zat behoorlijk snel in elkaar en bleek echt niet moeilijk te maken. Al het hout is restanthout dat nog in de schuur lag. Alleen voor de bouten met vleugelmoeren moest ik nog even naar de bouwmarkt.

En zo ziet hij er ingeregen uit:

Nou ja, deels ingeregen. De rechterkant is nog een losse kluwen draadjes. Ik heb nog niet de moed kunnen verzamelen om die te gaan ontwarren… :-S

De spijkertjes zorgen ervoor dat je draden niet over elkaar heen gaan lopen. Zo voorkom je klitten.

Aan beide uiteinden zitten losse plankjes, die je met de vleugelmoeren tegen de onderste plank kunt klemmen. Daar gaan aan de ene kant je weefdraden door en aan de andere kant het geweven stuk band dat al af is.

Het idee is dat je de draden heen en terug over de plankjes leidt, zodat ze er niet tussenuit glippen zodra er kracht op komt te staan (wat bij kaartweven heel erg het geval is).

Zo dus: (links is zoals gezegd nog een warboel; niet op letten)

Zodra je met je weefsel bovenaan bent gekomen, kun je de moeren losschroeven en het weefsel in zijn geheel doorschuiven. En mochten bepaalde draden losser zitten dan de andere, dan kun je ze zo (hopelijk…) makkelijk bijtrekken. Plus, als de boel in elkaar gedraaid zit, kun je het weer makkelijk uitdraaien omdat de uiteinden van de draden niet ergens aan vastzitten.

Vandaar dat de plank ook zo lang is. Niet nodig voor het weven (langer dan je armen kunnen reiken heeft geen zin), wel om de draaduiteinden van een tafel af te kunnen laten bungelen.

Aan de voorkant zit maar één los plankje, aan de achterkant zitten er twee. Eigenlijk wilde ik er vooraan ook twee, maar de vierde brak door tijdens het boren en ik was te lam om een nieuwe te maken.  Hopelijk is eentje ook genoeg, aangezien daar alleen complete banden doorheen hoeven en die minder snel wegglijden dan losse draadjes.

En dan nu… met hernieuwde moed aan de slag. Deze band moet snel af, want voor het eerstvolgende re-enactmentweekend heb ik de weefkaartjes weer nodig. En ik heb geen zin om die hier van af te gaan halen en later weer opnieuw in te gaan rijgen…

Waarschijnlijk ga ik tijdens het gebruiken van deze weefplank weer tegen nieuwe onhandigheden aan lopen. Waardoor ik op termijn vast weer een nieuw model ga maken. Daar heb ik me nu al bij neergelegd. Zo is mijn leven.