Een van onze secretaresses kwam de kamer binnen. Een andere collega van het secretariaat zal binnenkort vertrekken en er moest uiteraard een afscheidscadeau komen. Dus had ze een blanco boekje gekocht. Het idee was dat iedereen van de dienst, er iets in zou schrijven / tekenen / plakken. Mag alles zijn wat je wil.

Oh jee, daar gaan we weer. Want zulke ideeën zijn supertof voor collega’s die je goed kent, maar als je in je werk nauwelijks met die persoon te maken hebt, dan is het erg lastig om iets persoonlijks te maken of neer te pennen. Ik heb zelf namelijk alleen contact met hen als de kantoorartikelen op zijn, of als er een ruimte voor mijn presentatie geboekt moet worden. Maar alleen een ‘houdoe en bedankt!’ neerkrabbelen, vind ik een no-no.

Maar goed. Ditmaal hoefde ik in ieder geval niet last-minute wat voor een directeur waar ik mee te maken blijf hebben, te verzinnen…

Dus pijnigde ik mijn hersens. Ik herinnerde me de pop-up-kaart die ik ooit voor Suus had gemaakt. En combineerde dat met de gedachte aan het secretariaat. Dat resulteerde in: een pop-up-kaart gemaakt van/met kantoorartikelen!

Dus speurde ik de kast in de secretariaatskamer af en vond helaas geen post-its in verschillende kleuren, maar wel gekleurde kartonnen tabbladen. Will do! Dikke stiften, een schaar en Pritt waren uiteraard ook voorhanden.

Knipperdeknip….

De tabbladen waren eigenlijk iets aan de dikke kant, waardoor het lastig was om 3x gevouwen blaadjes netjes recht te knippen. Maar het is ongeveer gelukt.

Lijmerdelijm…

En dan tot slot: het kaartje (ook van een tabblad dus)!

Geen persoonlijke tekst, maar er is wel duidelijk moeite op gedaan en een link gezocht met haar functie, toch?

En ja, je kunt ‘m gewoon dicht vouwen.

Als er straks daadwerkelijk met het boek wordt rondgegaan, kan ik het er in zijn geheel in plakken. Ik ben voorbereid!