Gisteren hebben we weer een escape room gedaan! Mark, Judith en Kees spelen tegenwoordig in een bandje (al mag ik dat niet zeggen want ze vinden zichzelf niet goed genoeg ) en huren daarvoor af en toe een oefenruimte op het Honigterrein in Nijmegen. Daar zit ook een escape room, dus dat was makkelijk te combineren. En ik kon van de gelegenheid gebruik maken om iets eerder te arriveren en nog even naar hen te luisteren (want dat mocht ik eigenlijk ook niet )!

De escape room was helaas niet van hetzelfde niveau als de twee escape rooms die ik eerder deed. Het was onderdeel van een lasergamecentrum, waar we doorheen liepen op weg naar de kamer. De lasergameruimte was niet meer dan een donkere hal met metalen hekken waar zwart plastic overheen was gehangen, dus dat voorspelde al niet heel veel goeds. De escape room was inderdaad ook karig ingericht. Maar goed, dat is eigenlijk ook wel te verwachten, aangezien de oude fabrieksruimte alleen tijdelijk verhuurd wordt en over enige tijd gesloopt wordt, dus daar wordt niet al te veel in geïnvesteerd.

Gelukkig waren de puzzels wel uitdagend om te doen. Té uitdagend misschien, want ik vraag me af of we dit allemaal wel in 3 kwartier hadden kunnen redden (zelfs al waren we met 6 ipv. 4 personen geweest, want de meeste puzzels waren sequentieel). Desondanks vond ik het jammer dat we ongevraagd hints kregen. Terwijl we druk aan het puzzelen en zoeken waren, kwam er regelmatig ineens vanuit een luidspreker een hint. Euh… we waren nog bezig hoor! We maken zelf wel uit of we geholpen willen worden!

De puzzels hingen ook niet allemaal met elkaar samen. Op een gegeven moment moesten we heel intensief samenwerken om een balletje uit een puzzel te krijgen. Dat was de perfecte teambuildingsoefening en vond ik erg leuk om te doen! (Normaal gesproken heb ik een schurfthekel aan teambuildingsdagen, maar het scheelt een hoop als je leuke en capabele mensen in je team hebt. ) Maar toen we, na ongeveer een kwartier bezig te zijn geweest, eindelijk met dat balletje in onze handen stonden, vroegen we ons af: “Hm, wat moeten we hier eigenlijk mee?” Even vreesde ik dat het een valstrik was geweest en die puzzel alleen bedoeld was om ons tijd te laten verspillen. Maar toen zette men van buitenaf ineens de volgende fase in. Net als dat ze af en toe van buitenaf het licht uit of aan deden, of de muziek harder zetten om de onderlinge communicatie moeilijker te maken. Het is veel leuker als die effecten samenhangen met iets dat je op dat moment doet?

Maar goed. Desondanks heb ik veel lol gehad die middag! Zelfs al konden we de allerlaatste code om de puzzel op te lossen, niet op tijd vinden en hebben we gefaald.

We sloten de dag alsnog goed af, want op het Honigterrein zit ook een lekkere, hippe eettent: Stoom. Daar verorberden we heerlijke burgers, kippetjes en kalkoenen onder het genot van een speciaalbiertje (of colaatje, in mijn geval). Omnom!