Ook tweede kerstdag was weer heerlijk. Wat is het toch fijn om bij mijn familie te zijn. Lekker samen zijn, samen eten, cadeautjes aan elkaar geven en glimlachen om Josh’ schattigheid. <3

Maar dat is natuurlijk niet waarom jullie naar deze blogpost zijn gesurft. Jullie willen helemaal niet lezen over gezelligheid met Kerst, jullie zitten te wachten op een verslag van onze jaarlijkse schapenoorlog-traditie, of niet?? Geef het maar toe!

Want ja, ook dit jaar hebben we deze traditie weer voortgezet. Inmiddels is het twee tegen één, want Zwusje had zich aan ma’s zijde geschaard. Ma had zich per ongeluk tegen haar versproken over wat ze met de schapen ging doen en toen bleek dat Zwusje exact hetzelfde idee had en al een Playmobielpoppetje in dat thema had aangeschaft. Dus toen hebben ze hun krachten verenigd en…

…de kerststal vervangen door een shoarmatent!! :-O
Niks Josef, Maria en kindeke Jezus in een kribje. Niks schattige mekkerende schaapjes er omheen. Commercie had zijn intrede gedaan en de schaapjes waren verwerkt tot koopwaar! :-O

Arme schaapjes… dan is wat ik met ze doe toch echt niet zo erg?!

Gelukkig had ik in een last-minute ingeving mijn eigen kerststalschaapjes in mijn tas gegooid en meegenomen, want tsja, hier waren geen schapen meer over om in schunnige positie neer te zetten! Note to self: meer schaapjes kopen, want drie is niet genoeg om hier weerstand tegen te bieden.

Mijn tactiek dit jaar was om in te spelen op het gevoel. Al onze tradities verdwijnen, dus dan is het belangrijk om vast te houden wat je al jaren doet, toch?

En zo ging ik alsnog tevreden weer naar huis.