Gisteren was de Moresnet baravond – mijn eerste LARP sinds maar liefst twee jaar…  

Ik vond het fijn dat het een baravond was in plaats van gelijk een heel weekend LARPen, want met alleen een avondje konden we er op ons gemakje weer even inkomen. Niet alleen het LARPen zelf was lang geleden voor mij, maar wat was er ook alweer allemaal gebeurd…? En wie speelde ook alweer wie…?

Er waren ook outfit-issues. Ten eerste mijn haar. Het is altijd al een uitdaging om mijn pony weg te moffelen in een Victoriaans kapsel, maar die veel te korte sprietjes gaven helemaal hoofdbrekens, en er is veel gel en haarlak aan te pas moeten komen om mijn haardracht er nog enigszins uit te laten zien.
Ten tweede was mijn kostuum inmiddels veel te wijd. Ik ben behoorlijk afgevallen de afgelopen maanden en dus was mijn blouse een tent en moest ik mijn rok zo ver strakker vastzetten met een nieuw knoopje en knoopsgat, dat hij niet meer zo heel mooi hing.
Tot overmaat van ramp bleek ook nog eens het elastiek in mijn thermobroek verpulverd te zijn van ouderdom, waar ik pas ter plekke achterkwam op het moment dat ik hem probeerde aan te trekken. Zucht. Gelukkig had Rinske een extra exemplaar mee dat ik mocht lenen.

Helaas vond ik de avond zelf ook niet zo’n succes. Van voorpret en vooraf plannetjes maken was niet echt sprake, want we wisten niet waar we zouden zijn of waarom, dat hoorden we pas ter plekke. Er was wel vooraf gezegd dat de plotlijntjes van de grote evenementen niet verder uitgediept zouden worden deze avond, dus ik verwachtte iets anders om ons mee bezig te houden, en ons zou stimuleren om weer even in het spel te komen. Maar er was ook geen alternatief plot. Het enige wat er te doen was, was toch weer verder praten met andere aanwezigen over wat er voorheen was gebeurd. Maar op Rinske’s personage na, was er die avond helaas zo goed als niemand komen opdagen waar ik actief lijntjes mee had lopen (er waren maar zo’n 20 aanwezigen). Dus kon ik alleen met haar mijn spel verder uitdiepen en bleef het voor de rest vooral oppervlakkig praten, praten en praten met anderen. Terwijl ik en mijn personage toch meer doeners zijn. En mijn personage niet goed is in politieke intriges of strategie (da’s iets voor mannen, uiteraard), maar vooral goed is in discreet luisteren (en daarna met voorkennis handelen). Gelukkig was Gijs er met zijn nieuwe personage, wat potentieel bood voor nieuw drama.

De locatie was dezelfde als de vorige keer, en ook nu was er een feest in de ruimte naast ons aan de gang waardoor er continu gedreun van een beat te horen was. Niet zo sfeervol in je Victoriaanse setting, en in combinatie met de luidruchtige mijnwerkers aan de tafel naast ons, was het ook nog eens vaak lastig om een gesprek goed te kunnen volgen. En er waren ook geen andere ruimtes waar je je even kon terugtrekken voor een meer privé-conversatie. Gelukkig leidde dat plus het kleine aantal aanwezigen ertoe dat de klasse-verschillen wat minder strikt werden gehanteerd en iedereen met iedereen aan tafel zat, anders was het spel écht beperkt geweest.

Het was dus niet een heel goede start van een nieuwe LARP-periode, maar het was wel fijn om veel mensen weer eens OC te zien en te spreken!