Moresnet 1

“Waar ik dit weekend was? In het jaar 1888 te Moresnet, te midden van mijnwerkers en moordenaars, socialisten en suffragettes, veldwachters en opiumverslaafden.” (Quote van Judith, omdat ik het zelf niet beter kan omschrijven!)

Want na maanden van voorbereiding en het aanschaffen van veel te veel spullen, was het afgelopen weekend eindelijk zo ver. Deel één uit een reeks van drie LARP-evenementen, die zich afspelen in het ooit daadwerkelijk bestaande mini-staatje Neutraal Moresnet, waar men het niet al te nauw nam met alle regeltjes.

Ik speelde de scribente van de burgemeester. Het was een uitdaging om een passend beroep te vinden, want vrouwen werden geacht voor hun gezin te zorgen. Als ze al werkten, was het bijvoorbeeld als bediende of fabrieksarbeider. Maar het gebeurde wel eens dat weduwen de baan van hun overleden echtgenoot overnamen en dat was dus bij mij het geval.

Het was een heerlijke rol, want ook al had ik niks te zeggen wat betreft politiek en belangrijke dorpszaken, ik zat natuurlijk wel overal met mijn neus bovenop. Als notuliste hoor je alles wat er tijdens de raadsvergaderingen wordt gezegd en met toegang tot de archieven heb je stiekem behoorlijk veel kennis over je dorpsgenoten binnen handbereik!

Dus heb ik me fantastisch geamuseerd door vanalles en nog wat te regelen en uit te schrijven voor meneer de burgemeester. Maar ook met heel andere zaken, want ik had vooraf met Rinske onze rollen afgestemd en ervoor gezorgd dat ik reden had om haar séances bij te wonen…

De burgemeester en zijn rechterhand
Druk aan het werk

Nou was al dat schrijven an sich niet per se leuk, want echt spel levert dat niet op, maar het zorgde er wel voor dat ik een reden had om in het raadhuis te zitten zonder me daar te vervelen. Waardoor andere mensen me wisten te vinden voor allerlei gemeentelijke zaken.

Het raadhuis was één van de vele kleine gebouwtjes die de organisatie had neergezet. Eigenlijk was het een partytent, met houten in plaats van stoffen wandjes, maar het was zo vernuftig en mooi gemaakt dat het heel realistisch overkwam. Samen met alle andere mooie aankleding en details, plus de natuurlijke charme van de spellocatie in Belgisch Bokrijk, zorgde dat gelijk voor een fantastisch dorpsgevoel!

Het was geen re-enactmentstijl-evenement waarbij iedereen zich aan de Victoriaanse mode en etiquette hield, zoals Dancing at the Darcy’s. De kostuums varieerden van redelijk authentiek tot ‘geïnspireerd op’ en er kwamen enkele anachronismen langs, zoals gevulde bonbons. Ik heb slechts één keer mannen zien opstaan als een vrouw de tafel verliet en geen enkele keer is mijn stoel voor me aangeschoven. Niet erg hoor, daar had ik op gerekend. Wel vond ik het een beetje frustrerend dat er meerdere secretaresses waren, omdat ik zo mijn best had gedaan een in het tijdsbeeld passend beroep te vinden. Maar ach. Al met al was er toch een mooi sfeertje en heel veel leuk spel!

Mijn kostuum, opgestoken haar en brilletje maakten me blijkbaar dermate anders dat maar liefst 3 mensen me niet direct herkenden toen ik bij het opruimen weer in OC-outfit voor ze stond. :-P

Al met al vond ik het een erg leuk evenement. Er zijn al een hoop geheimen uitgekomen maar desondanks zie ik nog veel spelmogelijkheden voor de volgende twee evenementen! Alleen jammer dat het evenement maar 1x per jaar is. Dat wordt lang wachten en goede aantekeningen maken…

(Portretfoto door Hanneke Vissers, andere foto’s door Alwin Sijbrands)

Gerelateerde posts

2 comments

  1. De Generaal says:

    Oi! Ik en mijn hobby-socialistisch-kontje zijn zeker 2x voor uw opgestaan aan de lunch-/dinnertafel! :+)

  2. Lenny says:

    Haha, dan heb ik een van beide keren gemist. Uiteraard omdat ik als gerespecteerde dame niet geacht word om naar mooie mannenkontjes te kijken. ;-)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.