Victoriaanse bril

Al een paar maanden geleden zocht ik naar een Victoriaans model bril voor, je raadt het al, LARP-evenement Moresnet. Als scribente is een bril namelijk wel een leuke toevoeging aan mijn voorkomen en het is ook logisch dat iemand in mijn beroep daar geld aan zou besteden (een bril dragen was destijds minder gewoon dan nu).

Initieel was ik al plannen aan het maken om een moderne bril om te toveren, door de plastic uiteinden aan de oorsteunen en de neussteuntjes te verwijderen. Maar tot mijn verbazing bleken er op Marktplaats.nl diverse antieke exemplaren aangeboden te worden! Dat zou natuurlijk veel authentieker uitzien dan zelf iets fröbelen.

Probleem: de glazen in die brillen zijn op willekeurige sterkte. In hoeverre zou ik er doorheen kunnen kijken? Geen van de aanbieders kon inschatten welke sterkte erin zat, want voor hen was het natuurlijk gewoon een stukje antiek in plaats van een gebruiksvoorwerp.

Op goed geluk kocht ik een van de goedkoopste exemplaren. Helaas pindakaas, er was werkelijk niet doorheen te kijken! Ik heb zelf een bril om veraf te zien (die ik niet per se altijd op hoef), en dit was een behoorlijk sterke leesbril. Bijkomend probleem: de pootjes waren echt belachelijk kort en ze stonden ook nog eens heel ver uit, dus hij bleef voor geen meter op mijn hoofd zitten. Faal.

Ik overwoog even om een andere te kopen, maar besloot toen het er maar bij te laten zitten. Inmiddels had ik namelijk begrepen dat ze in die tijd bijna alleen maar leesbrillen hadden, dus ook al vond ik er eentje die wél op mijn hoofd bleef zitten; de kans dat ik zonder hoofdpijn zo’n brilletje een evenement lang kon dragen, was zeer klein. Ik focuste me op andere leuke requisieten.

Rinske, die ik de bril had laten zien, had het er echter niet bij laten zitten. Die had Marktplaats.nl nog een keer afgestruind en een exemplaar besteld met haakjes voor om de oren. Ook een model dat ze destijds hadden namelijk. Als ik hem niet wilde, dan hield ze hem zelf wel, zei ze.

Maar deze paste me heel goed, en stond niet eens zo heel belachelijk! Alleen was het wel weer een leesbril. Minder sterk dan de vorige, dus misschien zou ik hem alleen tijdens het schrijven op kunnen zetten en er dan een beetje onderdoor kunnen kijken? Rinske stelde voor om de glazen gewoon eruit te halen of te vervangen door normaal glas. Dat eerste leek me raar uitzien, dat tweede zou vast heel duur zijn en te veel tijd gaan kosten – ik had immers nog maar 2 dagen.

Maar ja… toch jammer, als je zo’n gaaf accessoire hebt liggen en vermoedt dat je er weinig mee gaat doen. Dus ging ik op goed geluk naar de Pearle. En wat blijkt? De glazen konden ze makkelijk verwijderen door gewoon een schroefje los te draaien. En voor €20,- konden ze er glazen zonder sterkte in zetten. Klaar terwijl u wacht. Yay!

Dus nu heb ik toch weer extra geld uitgegeven, maar deze kans kon ik toch niet laten lopen? Het model van het montuur was destijds niet zo heel erg aan verandering onderhevig, dus hij is vast ook nog wel voor andere historische evenementen bruikbaar.

Oh ja, en ter verantwoording een paar plaatjes van andere antieke modellen uit de 1880’s (maar dan van resp. goud en zilver):

 

(Mocht er trouwens iemand interesse hebben in dat andere brilletje: laat het vooral weten want vooralsnog krijg ik hem niet opnieuw verkocht via Marktplaats.nl!)

2 comments

  1. Yvonne says:

    Por Mike eens… hij heeft het uiteindelijk met een veel te grote bril gedaan uit een feestwinkel, misschien is hij wel geïnteresseerd in de bril.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.