Via Facebook werd ik geattendeerd op de historische markt van de Meryton Society in Rhenen. Het zou een minibeursje met spulletjes uit de zeer brede periode 1600 tot 1900 worden, maar aangezien de Meryton Society zich richt op de Regency periode (begin 1800, net voor de Victoriaanse periode), zou daar de nadruk op liggen.

Er zouden ook lezingen en workshops georganiseerd worden. De twee die mijn aandacht trokken waren de lezingen over ‘dinner etiquette’ en ‘ball etiquette’, aangezien ik volgende week naar een Victoriaans bal mét diner ga!
Nou is het niet helemaal dezelfde periode, maar ik ga er vanuit dat de Regency-etiquette behoorlijk meer in de buurt van de Victoriaanse komt dan die van de 21e eeuw…

Uiteraard was het ook een goede gelegenheid om mijn kostuum weer eens uit de kast te trekken!

Aankleden was vanochtend nogal een uitdaging. Niet alleen omdat ik mezelf in mijn korset moest zien te snoeren, maar ook omdat Sammy moordneigingen kreeg bij het zien van de veters van mijn korset. En de veters van mijn laarzen. En zijn nagels daarna ook nog eens in mijn wuivende rok zette, iedere keer wanneer die langs kwam. Zucht.

Daarna kon ik uitproberen of ik me met hoepelrok en al in mijn Suzuki gepropt kreeg en of al die stof en metaaldraad het bedienen van de pedalen, pook en handrem niet onmogelijk maakte.

Uiteindelijk is het me toch gelukt om aangekleed en zonder ongelukken te arriveren op de markt. Wel opvallend: beide keren dat ik uitstapte bleef ik in mijn riem hangen. Ik vergat steeds dat ik die nog om had, omdat ik hem niet voelde zitten door het korset.

De markt was nog iets kleiner dan ik had gevreesd, maar ik slaagde toch voor één van de twee items op mijn boodschappenlijstje: handschoenen. Ik had al eerder een paar gekocht, maar blijken helaas toch niet zo goed bij mijn jurk te staan. Deze sluiten dankzij de knoopjes ook veel beter aan bij de pols. Ze zijn wel wat lang, maar ik kan ze gewoon korter knippen.

Uiteraard bleven ook nog wat andere dingen aan mijn vingers plakken: een schattig schaartje en een houder voor een reticule (handtasje). Want ik heb nog een week om die te naaien (zucht).

De lezingen waren interessant en wat ik al wist van de baletiquette kwam overeen met wat daar verteld werd, dus ik ga er vanuit dat er niet bijzonder veel is gewijzigd in 50 jaar. Mode verandert een stuk sneller dan etiquette.

Ik had eigenlijk verwacht dat ik diverse bekenden tegen zou komen, want op Facebook hadden meerdere vrienden aangegeven ook te komen, en ook in kostuum. Maar ik trof alleen Jolanda en Alex, in burger. Tussen de lezingen door kon ik dus gezellig even bijkletsen.

Er waren sowieso lang niet zo veel mensen in kostuum als ik had verwacht! Volgens mij waren het hoofdzakelijk de mensen van de vereniging. En die waren dus in Regency-outfit. Ik was de enige in hoepelrok en viel behoorlijk op.

De hele dag door spraken mensen me even aan om te vertellen hoe mooi mijn outfit was en ik heb diverse visitekaartjes van verenigingen in mijn handen gedrukt gekregen. Eén dame zei dat ze even dacht dat ik een pop was: “Ik had je bijna aangeraakt!”

Wel geruststellend om zo veel complimentjes te krijgen, want dit zijn natuurlijk re-enacters en ik ben maar een LARPer die zich slechts globaal in de kledingstijl heeft verdiept.

Ik voel me nu nog net een stukje meer voorbereid op mijn bal van volgende week, maar het wordt desondanks nog flink inlezen in alle familie-achtergronden, stambomen, statussen van en roddels over de personen die er aanwezig zullen zijn. Ach, zo’n evenement houdt je van de straat zullen we maar zeggen.