Victoriaanse day dress

Zo, nu én de hoepelrok én het korset én de petticoat af zijn, kan ik eindelijk het complete kostuum voor Orenda op mijn blog tonen!

Ik heb voorafgaand aan het maken ervan, lang gezocht naar afbeeldingen van jurken die overeen kwamen met wat ik in mijn hoofd had. Ik wilde namelijk wel echte Victoriaanse kleding, geen fantasy- of steampunk-outfit. En dan ook daadwerkelijk iets van de mode rond de periode waarin we spelen (1869). Verder moet het kostuum passen bij mijn personage; een 17-jarige dame uit de betere kringen. En hij moet praktisch zijn voor overdag, op reis, aangezien we binnen het spel onderweg zijn naar Australië. Dus geen avondjurk of jurk voor bij een fancy diner.

Nou is ‘praktisch’ heel relatief als het om Victoriaanse kleding gaat… want ook onder een zogenaamde ‘day dress’ draag je hoepelrok, petticoat en korset. Maar toch wil ik het gaan wagen. Afzien wordt het sowieso, want in een vlaag van verstandsverbijstering werd ik op de lapjesmarkt in Utrecht verliefd op een lap wol… terwijl het kostuum half augustus gedragen moet worden. Ik zweet al bij de gedachte! :-X

Van de andere kant: ik heb het dragen van mijn Old West dress in de tropische hitte tijdens mijn zusje’s bruiloft ook overleefd. Nou was dat wel veel dunner materiaal, maar wel synthetisch dus slecht ademend. En wol isoleert ook tégen warmte. Bovendien: hoe groot is nou de kans dat we met Orenda weer tropische temperaturen krijgen? (Famous last words)

De jurk naaien was echt een flinke uitdaging. Want ik had dus alleen een afbeelding om van uit te gaan. Het patroon moest ik vanuit niks tekenen…

Uiteraard had ik niet de illusie dat mijn patroon in één keer goed ging zijn. Want ook al kon ik mijn naaijuf om hulp vragen; er zitten wat uitdagingen in. Zoals de typisch Victoriaanse vorm van de mouwen: die hebben een compleet andere mouwkop en lopen krom. En wat dacht je van de schoudernaad, die over je schouders heen hangt om een extra zandlopersilhouet te creëren?

Dus maakte ik eerst een proefmodel van een oude dekbedhoes. Voor de rok had ik er maar eentje nodig, maar van het lijfje heb ik maar liefst drie proefmodellen gemaakt, voordat ik in mijn goede stof durfde te knippen! Misschien moet ik toch maar eens leren patroontekenen… scheelt waarschijnlijk een hoop tijd.

Want ik had ook nog eens last van voortschrijdend inzicht. Had ik eindelijk een passend patroon, zag ik dat dat ene naadje in het echt toch nét anders liep. En nee, die ruches bleken toch niet op een ‘overlaag’ te zitten, maar integraal onderdeel te zijn van de blouse! *zucht* En ik heb het nog niet eens echt historisch correct gedaan…

Maar toen ik het patroon eenmaal had, zat de boel gelukkig best snel in elkaar.

Hieronder het eindresultaat.

voorkant zijkant achter schuin

De fotoshoot was voor mij ook een try-out, omdat ik voor het eerst alles tegelijk aan had. En ik merk dat ik hier en daar nog wat kleine aanpassingen moet doen.

De hoepelrok en petticoat moeten wat strakker sluiten bij de taille, want ze hebben de neiging tot afzakken, en de petticoat moet korter omdat hij helaas toch onder de rok uitpiept.

Onderaan de achterkant hangt de rok ook niet helemaal mooi. Ik weet niet of de hoepelrok daar te veel doordrukt of dat de petticoat misschien gewoon niet helemaal goed hangt – het is erg lastig om je eigen achterkant recht te hangen!

Misschien ga ik de hoepel onderaan ietsje inkorten. Dan valt de rok mooier in plooien, want ik vind hem nu wat te strak staan. Dat komt ook door het onverwachte toevoegen van de petticoat, waardoor er natuurlijk meer omtrek nodig is.

Verder zit er helaas een bobbel in het achterpand van het lijfje – blijkbaar is die net iets te lang. Terwijl hij op mijn paspop wel recht hing. Ik vrees dat ik daar niks meer aan kan doen.

Maar verder valt het me erg mee: ik kan niet alleen staan, maar ook zitten en ademen! :-P

Hierbij wat close-ups van de outfit op mijn paspop. Dat is makkelijker fotograferen, maar aangezien ik mijn paspop geen korset aan kan doen, krijg ik de rok en de blouse uiteraard niet dicht bij de taille. :-)

front-closeup achterkant-closeup manchet

Het model is meer 1860 dan 1870, maar dat vind ik prima acceptabel. Rond 1860 zag je dat de superwijde ronde jurken minder wijd werden en dat de uitstulping steeds meer richting de kont verplaatste. Dit model zit daar mooi tussenin: de rok staat aan alle kanten iets uit, maar naar achteren een stukje meer. Ik vind het close enough qua tijdsperiode, want het is LARP, geen re-enactment, en dit vind ik gewoon mooier dan zo’n strakke voorkant. Bovendien is dit model echt iets dat een jonge vrouw zou dragen.

Eigenlijk houd ik helemáál niet van ruches, strikjes en andere frutsels. (Tot groot verdriet van mijn moeder, die me vroeger het liefste niets anders aantrok. ;-) ) Maar hier hoort het wel echt bij.

Ik heb nog overwogen om de strik achterop weg te laten omdat dat misschien too much werd, maar ik ben achteraf blij dat ik hem toch erop heb gezet, want hij maakt het plaatje helemaal af. De outfit krijgt er ook precies de juiste Alice-in-Wonderland-schattigheid door vind ik.

Hopelijk blijft hij tijdens het dragen een beetje mooi, want ik zie ‘m al helemaal verkreukelen tijdens het zitten (ah, vandaar dat een dame rechtop hoort te zitten! ;-) ). Ik heb er flink dikke vlieseline in gestreken, in de hoop dat hij zo goed mogelijk in vorm blijft.

Voor het eerst gebruikte ik stofknopen. Heel handig spul, als je knopen van dezelfde stof als je kleding wil hebben! En het kost slechts een fractie van de tijd vergeleken met het met de hand naaien van ronde middeleeuwse knopen. :-)

stofknopen

Bestede tijd: 51 uur en drie kwartier (een groot deel van de tijd heb ik dus besteed aan proefversies maken)
Kosten: €82,80 (de knopen, het band en de haakjes kostten bijna niks; de stof zorgt voor de kosten)

Om eerlijk te zijn ben ik best wel trots op deze outfit. Vooral op mijn naaiprestaties. Het design is zoals gezegd niet helemaal mijn eigen verdienste, aangezien het gebaseerd is op historische afbeeldingen.

En dat is dan ook wat ik hiervan heb geleerd: mijn naaivaardigheid is inmiddels op dusdanig niveau, dat dat niet meer mijn grootste beperking is voor de mate waarin ik mooie kostuums kan maken. Ik word meer beperkt door mijn vermogen om van tevoren een ontwerp uit te denken. Dat is ook echt een vaardigheid op zich. Respect voor alle kledingontwerpers. Hopelijk word ik daar ook steeds beter in!

Gerelateerde posts

6 comments

  1. Brenda says:

    Oh wow!! Super knap gedaan. :-)
    (heb ik het even ‘makkelijk’, ik ga wel meer voor de steampunk look)

    Die strik is inderdaad een mooie toevoeging. Die ‘breekt’ het geheel aan de achterkant ook een beetje.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.